Het zal je maar gebeuren: je verwacht je visum te krijgen, precies op tijd voor de verhuizing en dan... vraagt de Amerikaanse overheid om meer bewijs.
Hoewel bijna alle visum-aanvragen op m'n werk snel geregeld zijn, kreeg ik van de Amerikaanse overheid 'n "request for evidence" oftewel 'n verzoek om meer bewijs. Ik ben de tweede bij wie dit gebeurt. De eerste keer was bij onze allereerste visum-aanvraag, dus daar was het nog wel logisch bij. Maar sindsdien hebben we al zo'n tien visa aangevraagd en is er nog nooit 'n verzoek om meer bewijs gekomen. Maar uiteraard besluit de Amerikaanse overheid bij Manon en mij dat ze meer bewijs willen zien. Oh mazzelaars dat we zijn...
Bewijs waarvan? Nou, onder andere dat we werkelijk 'n Amerikaans bedrijf hebben met al zo'n 30 werknemers. En hoe bewijs je dat? Bijvoorbeeld door salarisstroken van al die werknemers op te sturen. Dertig keer 10 maanden = 300 pagina's.
Of bewijs dat ons moederbedrijf vorig jaar inderdaad hele mooie resultaten heeft behaald. En dat bewijs je dus bijvoorbeeld door het jaarverslag van 100+ pagina's af te drukken. En zo gaat de lijst met "te bewijzen zaken" nog wel even door. Gelukkig hoef ik al die informatie niet zelf te regelen, maar zorgt personeelszaken ervoor. Zelf regel ik alleen wat extra bewijs van mijn "unique skills" en van de plannen die we hebben met het nieuwe team in de VS.
Maar bij elkaar leveren we dus 'n enorme doos papier aan de Amerikaanse overheid. Ik ben benieuwd of er iemand is die ook maar 'n fractie ervan gaat lezen. En of ik er dan nog kritische vragen over krijg. Ik denk 't niet hoor. Ik denk dat de hele zaak alleen weer 'n paar maanden vertraging oploopt.
Na even kort overleg, hebben Manon en ik besloten om gewoon aan onze originele vertrekdatum vast te houden. Ons huis hier in Nederland is tenslotte al verkocht, het huis in Californië geregeld en de verhuizer staat al te trappelen om onze spullen in te pakken. Kortom: niet echt 'n moment om de boel nog langer uit te stellen. We gaan gewoon zoals gepland over en komen dan terug naar Nederland als ons visum klaar is. Zo lang kan dat toch niet duren?!?!?
dinsdag 14 oktober 2008
zaterdag 27 september 2008
Wakker liggen
Hoewel we in een geliefde woonwijk wonen waar de huizen -tot voor kort- binnen de korste keren verkocht waren, loopt het bij ons niet zo vlot. Na de kijkers op de open dag in juli zijn er niet veel mensen meer geweest. Het leek goed te gaan met 1 stel, maar zij konden het toch niet bolwerken.
Inmiddels worden wij steeds zenuwachtiger, want we willen het huis eind oktober echt kwijt zijn. We hoeven niet de hoofdprijs, als we onze hypotheek er maar uit hebben. Alles wat extra is, is mooi meegenomen. Om de kansen wat te vergroten hebben we de vraagprijs nu al verlaagd. En we hebben het huis ook op marktplaats, hyves en nog wat sites vermeld met een link naar de fundapagina. Misschien levert dat wat op. We geven het nog een week of twee en dan besluiten we of we het huis terugtrekken uit de verkoop en gaan verhuren, of dat we het toch te koop laten staan (en voor hoe lang).
Inmiddels worden wij steeds zenuwachtiger, want we willen het huis eind oktober echt kwijt zijn. We hoeven niet de hoofdprijs, als we onze hypotheek er maar uit hebben. Alles wat extra is, is mooi meegenomen. Om de kansen wat te vergroten hebben we de vraagprijs nu al verlaagd. En we hebben het huis ook op marktplaats, hyves en nog wat sites vermeld met een link naar de fundapagina. Misschien levert dat wat op. We geven het nog een week of twee en dan besluiten we of we het huis terugtrekken uit de verkoop en gaan verhuren, of dat we het toch te koop laten staan (en voor hoe lang).
woensdag 20 augustus 2008
Appartement zoeken via internet
Voordat we in augustus in San Jose waren om te kijken of het ons wel een geschikte woonstek leek, had ik op internet al het een en ander opgezocht. Lang leve Google Maps en Craigslist. Andere sites die ik heb gebruikt:
Move, Rent, Housing Maps en Hotpads. Op Apartment Ratings heb ik reviews van (oud)bewoners gelezen, maar of je je daar nou helemaal op blind moet staren. Veel gehoorde klacht bij zowat alle complexen is geluidsoverlast. De muren zijn namelijk van hout/gips hier.
Zodra ik een interessant appartement vond, controleerde ik op Google Maps aan de hand van de satellietbeelden en 'street view' hoe de omgeving eruit zag. Als het er leuk uit zag, markeerde ik de locatie op mijn eigen Google Map van San Jose. Na ons gesprek met een bekende in de omgeving heb ik ook aangegeven welke gebieden volgens haar OK waren en welke echt niet. Zo schijnt het rechts van de 101 een stuk slechter te zijn (Milpitas).
Tijdens ons verkenningsbezoek moest Frank ook een dag op kantoor zijn. Op die dag ben ik met Mijn Google Map en een gedetailleerde kaart van de stad gaan rondtoeren. Daarbij had ik twee markeerstiften mee: groene om op de detailkaart de goede buurten aan te tekenen, oranje voor 'Nee, liever niet'. En op het notitieblokje van het hotel noteerde ik wetenswaardigheden over de buurt en over de appartementen die ik voorbij zag komen.
Appartementencomplexen (denk 'Melrose Place') hebben meestal een 'leasing office' bij de ingang en er staan borden langs de weg met 'Now leasing'. Bij een aantal ben ik naar binnen gelopen voor meer informatie. Bij sommige kreeg ik direct al een modelappartement te zien.
Al mijn bevindingen verwerkte ik in het hotel weer in Mijn Google Map van San Jose. De volgende dag heb ik Frank meegenomen naar een selectie van de appartementen. Uiteindelijk is het een community geworden die niet in deze selectie zat, maar die we toevallig tegenkwamen toen we boodschappen gingen doen.
Move, Rent, Housing Maps en Hotpads. Op Apartment Ratings heb ik reviews van (oud)bewoners gelezen, maar of je je daar nou helemaal op blind moet staren. Veel gehoorde klacht bij zowat alle complexen is geluidsoverlast. De muren zijn namelijk van hout/gips hier.
Zodra ik een interessant appartement vond, controleerde ik op Google Maps aan de hand van de satellietbeelden en 'street view' hoe de omgeving eruit zag. Als het er leuk uit zag, markeerde ik de locatie op mijn eigen Google Map van San Jose. Na ons gesprek met een bekende in de omgeving heb ik ook aangegeven welke gebieden volgens haar OK waren en welke echt niet. Zo schijnt het rechts van de 101 een stuk slechter te zijn (Milpitas).
Tijdens ons verkenningsbezoek moest Frank ook een dag op kantoor zijn. Op die dag ben ik met Mijn Google Map en een gedetailleerde kaart van de stad gaan rondtoeren. Daarbij had ik twee markeerstiften mee: groene om op de detailkaart de goede buurten aan te tekenen, oranje voor 'Nee, liever niet'. En op het notitieblokje van het hotel noteerde ik wetenswaardigheden over de buurt en over de appartementen die ik voorbij zag komen.
Appartementencomplexen (denk 'Melrose Place') hebben meestal een 'leasing office' bij de ingang en er staan borden langs de weg met 'Now leasing'. Bij een aantal ben ik naar binnen gelopen voor meer informatie. Bij sommige kreeg ik direct al een modelappartement te zien.
Al mijn bevindingen verwerkte ik in het hotel weer in Mijn Google Map van San Jose. De volgende dag heb ik Frank meegenomen naar een selectie van de appartementen. Uiteindelijk is het een community geworden die niet in deze selectie zat, maar die we toevallig tegenkwamen toen we boodschappen gingen doen.
zaterdag 19 juli 2008
Huis aanhouden of verkopen?
Wat doen we: het huis verhuren, zodat we eventueel terug kunnen? Of verkopen we het huis en zien wel waar we terechtkomen als we terugkomen in Nederland?
We kwamen al gauw op verkopen uit. We willen geen zorgen hebben over de staat en onderhoud van het huis als er huurders in zitten. Dat kan je natuurlijk uitbesteden, maar toch. Je huurders zullen maar wanbetalers zijn of niet 'zoals een goede vader betaamt' voor het huis zorgen... Bovendien zaten we toch al steeds vaker te kijken naar iets appartementigs in een stadscentrum.
Sinds half juli staat het huis in de verkoop en we willen het voor oktober kwijt zijn. Nou moet dat in onze buurt niet zo'n probleem zijn. Gemiddeld staan de huizen hier 3-6 weken te koop (leuke buurt he). De open dag voor ons huis leverde 3 bezoekers op (tja, het is tenslotte zomervakantie), waarvan eentje serieus. Wordt vervolgd.
We kwamen al gauw op verkopen uit. We willen geen zorgen hebben over de staat en onderhoud van het huis als er huurders in zitten. Dat kan je natuurlijk uitbesteden, maar toch. Je huurders zullen maar wanbetalers zijn of niet 'zoals een goede vader betaamt' voor het huis zorgen... Bovendien zaten we toch al steeds vaker te kijken naar iets appartementigs in een stadscentrum.
Sinds half juli staat het huis in de verkoop en we willen het voor oktober kwijt zijn. Nou moet dat in onze buurt niet zo'n probleem zijn. Gemiddeld staan de huizen hier 3-6 weken te koop (leuke buurt he). De open dag voor ons huis leverde 3 bezoekers op (tja, het is tenslotte zomervakantie), waarvan eentje serieus. Wordt vervolgd.
maandag 14 juli 2008
Een Amerikaans aanbod
Vandaag kreeg ik van m'n baas 'n flink pak papier met daarin het aanbod van onze Amerikaanse dochteronderneming voor mij. Volgens hem zijn er maar 'n paar "parameters" in het aanbod om naar te kijken. Maar voor mij is het allemaal nieuw, dus ik heb het met grote ogen door zitten nemen.
Zo is er de clausule over "at will employment". Daar staat gewoon dat de werkgever je er van het ene op het andere moment uit kan gooien en dat je zelf ook mag besluiten om morgen niet meer op te komen dagen. Ik wist natuurlijk allang dat zo'n clausule in mijn contract zou staan; je gaat tenslotte niet voor niks voor 'n Amerikaans bedrijf werken.
Maar de manier waarop ze het verwoorden vond ik wel mooi:
"De werkgever gelooft alleen in 'n arbeidsverhouding zolang beide partijen daarachter staan."
Dat moet toch zeker door 'n advocaat zijn bedacht?
De belangrijkste "parameter" in het aanbod is toch wel het salaris. Wat zouden ze bieden? En belangrijker, hoe komen ze erop?
In de begintijd van mijn carrière ging het steeds over de "Big Mac"-index als we het hadden over het verschil in salaris tussen verschillende landen. De logica was dat 'n Big Mac in elk land 'n even grote aanslag zou zijn op het budget, dus dat je de prijs ervan als indicatie kan gebruiken voor het kosten-niveau.
Nu moet je het natuurlijk niet helemaal beperken tot de prijs van 'n Big Mac, maar het idee is wel aardig. Zoek dezelfde of vergelijkbare artikelen in beide landen en kijk wat ze kosten. Een aardig idee, maar wel tijdrovend. Feitelijk kan je dit pas doen als je al 'n tijdje in het land woont. Hey... misschien is dat wel 'n idee voor deze blog. :-)
Maar uiteindelijk bleek het aanbod gebaseerd te zijn op:
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel geloof. Ik heb nog geen idee wat het kostenniveau in de Bay Area is. En ik vertrouw er ook op dat mijn werkgever er niet op uit is om me een oor aan te naaien. Toegegeven... het is misschien wat naïef, maar op dit moment heb ik wel genoeg andere zaken aan mijn hoofd.
Mijn werkgever biedt me ook nog 'n verhuisvergoeding. Dit is 'n budget waaruit ik de gemaakte kosten kan betalen voor bijvoorbeeld het verschepen van meubelen, het kopen van nieuwe apparatuur en... de vliegtickets. Jawel... de vliegtickets komen ook uit 'n eigen budget.
Dat zou niet zo erg zijn als het budget 'n beetje ruim is. Maar het totale budget is 10.000 dollar. Dat klinkt misschien in dollars nog aardig, dus zal ik 't even voor je omrekenen. Met de huidige koers is dat zo'n 6800 euro. Wil er iemand 'n gokje doen hoeveel vliegtickets je daarvoor koopt? Of hoe duur de verhuizer is?
Nou ja, ik zie het maar als 'n tegemoetkoming in de kosten. Het is toch aardig dat mijn werkgever 'n stukje van de verhuiskosten draagt. Maar dan moeten ze natuurlijk niet gaan zeggen dat eigenlijk niemand dat budget ooit opmaakt, want ik denk dat dat bij ons wel gaat lukken.
at will employment
Zo is er de clausule over "at will employment". Daar staat gewoon dat de werkgever je er van het ene op het andere moment uit kan gooien en dat je zelf ook mag besluiten om morgen niet meer op te komen dagen. Ik wist natuurlijk allang dat zo'n clausule in mijn contract zou staan; je gaat tenslotte niet voor niks voor 'n Amerikaans bedrijf werken.
Maar de manier waarop ze het verwoorden vond ik wel mooi:
"De werkgever gelooft alleen in 'n arbeidsverhouding zolang beide partijen daarachter staan."
Dat moet toch zeker door 'n advocaat zijn bedacht?
salaris
De belangrijkste "parameter" in het aanbod is toch wel het salaris. Wat zouden ze bieden? En belangrijker, hoe komen ze erop?
"Big Mac"-index
In de begintijd van mijn carrière ging het steeds over de "Big Mac"-index als we het hadden over het verschil in salaris tussen verschillende landen. De logica was dat 'n Big Mac in elk land 'n even grote aanslag zou zijn op het budget, dus dat je de prijs ervan als indicatie kan gebruiken voor het kosten-niveau.
Nu moet je het natuurlijk niet helemaal beperken tot de prijs van 'n Big Mac, maar het idee is wel aardig. Zoek dezelfde of vergelijkbare artikelen in beide landen en kijk wat ze kosten. Een aardig idee, maar wel tijdrovend. Feitelijk kan je dit pas doen als je al 'n tijdje in het land woont. Hey... misschien is dat wel 'n idee voor deze blog. :-)
Maar uiteindelijk bleek het aanbod gebaseerd te zijn op:
- 'n conversie van mijn huidige salaris met de huidige dollarkoers
- 'n zoektocht op internet naar het salaris van mensen met mijn functie in Silicon Valley
- 'n vergelijking met de salarissen van collega's die al voor ons Amerikaanse bedrijf werken
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel geloof. Ik heb nog geen idee wat het kostenniveau in de Bay Area is. En ik vertrouw er ook op dat mijn werkgever er niet op uit is om me een oor aan te naaien. Toegegeven... het is misschien wat naïef, maar op dit moment heb ik wel genoeg andere zaken aan mijn hoofd.
verhuisvergoeding
Mijn werkgever biedt me ook nog 'n verhuisvergoeding. Dit is 'n budget waaruit ik de gemaakte kosten kan betalen voor bijvoorbeeld het verschepen van meubelen, het kopen van nieuwe apparatuur en... de vliegtickets. Jawel... de vliegtickets komen ook uit 'n eigen budget.
Dat zou niet zo erg zijn als het budget 'n beetje ruim is. Maar het totale budget is 10.000 dollar. Dat klinkt misschien in dollars nog aardig, dus zal ik 't even voor je omrekenen. Met de huidige koers is dat zo'n 6800 euro. Wil er iemand 'n gokje doen hoeveel vliegtickets je daarvoor koopt? Of hoe duur de verhuizer is?
Nou ja, ik zie het maar als 'n tegemoetkoming in de kosten. Het is toch aardig dat mijn werkgever 'n stukje van de verhuiskosten draagt. Maar dan moeten ze natuurlijk niet gaan zeggen dat eigenlijk niemand dat budget ooit opmaakt, want ik denk dat dat bij ons wel gaat lukken.
zaterdag 12 juli 2008
De 'Mee/Weg'-lijst
Om goed te kunnen bepalen wat er nou mee moet naar Amerika hebben we een lijst gemaakt. In Google Docs staan al onze spullen in een spreadsheet. Ze staan gerubriceerd per vertrek (woonkamer, keuken, slaapkamer en zo). In de kolom ernaast staat simpelweg 'Mee' of 'Weg'. Bij sommige spullen staat een naam van de gelukkige nieuwe eigenaar die al iets geclaimd heeft. Zodra er iets van de inboedel weg is (verkocht, weggegeven of weggegooid), verbergen we de regel. Zo wordt ons huis steeds leger en de lijst steeds korter.
De lijst was ook handig toen hier de boel werd geïnventariseerd voor de verhuisoffertes.
Geen opslag
We zijn inmiddels al zover dat we niets in opslag doen. 6-9m3 opslaan kost vanaf 30 euro per maand, 12-16m3 vanaf 60 euro per maand. Dat is best veel en de kans is groot dat we de opgeslagen spullen alsnog weg doen. Een paar spullen brengen we onder bij (schoon)ouders en broer.
De lijst was ook handig toen hier de boel werd geïnventariseerd voor de verhuisoffertes.
Geen opslag
We zijn inmiddels al zover dat we niets in opslag doen. 6-9m3 opslaan kost vanaf 30 euro per maand, 12-16m3 vanaf 60 euro per maand. Dat is best veel en de kans is groot dat we de opgeslagen spullen alsnog weg doen. Een paar spullen brengen we onder bij (schoon)ouders en broer.
donderdag 3 juli 2008
Toch verschepen
Heel toevallig woont de tante van onze buurman ook in de Silicon Valley en is goed bekend in San Jose en omstreken. Ze was even over in Nederland en toen hebben we tips gekregen. Over in welke wijken je wel en beter niet kunt wonen, hoe het daar is, over de woensdagavond koffieavond van de Nederlandse vrouwen enzovoort. Maar ook om toch maar wel zoveel mogelijk eigen spullen mee te nemen ("Als je toch een verhuisvergoeding krijgt, doen!" was haar motto), want het is zo fijn om thuis te komen tussen je oude, vertrouwde spullen.
Dat heeft ons aan het denken gezet en we hebben besloten toch spullen te laten verschepen. Uiteindelijk zijn wij doorgegaan met KHZ. Ze komen de boel hier inpakken, verschepen het naar Oakland, CA en vanaf de haven verzorgt een Amerikaanse collega-verhuizer het inklaren bij de douane, het vervoeren naar en plaatsen in onze woning. Al het verpakkingsmateriaal nemen ze dan weer mee.
Dat heeft ons aan het denken gezet en we hebben besloten toch spullen te laten verschepen. Uiteindelijk zijn wij doorgegaan met KHZ. Ze komen de boel hier inpakken, verschepen het naar Oakland, CA en vanaf de haven verzorgt een Amerikaanse collega-verhuizer het inklaren bij de douane, het vervoeren naar en plaatsen in onze woning. Al het verpakkingsmateriaal nemen ze dan weer mee.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
