En toen...

...stond Boston op z'n kop. Twee ontploffingen in de buurt van de finishlijn van de Boston Marathon. 3 Doden en 170 gewonden...
Ik ga hier geen verslag doen van wat er allemaal speelt, daar hebben jullie tv en online kranten voor. Ik wil alleen even laten weten dat alles goed is met Frank en mij. We waren er gelukkig niet bij. Frank zit voor z'n werk in Nederland en ik had steeds weer iets te doen, waardoor ik uiteindelijk niet ben gegaan. Ik had mijn metrokaart en camera al wel klaarliggen. Vreemd idee.

Ruim baan voor de pulletjes!

Een lokaal wereldberoemd verhaal is Make Way for Ducklings uit 1941 van Robert McClosky. Het gaat over Mr. en Mrs. Mallard die op zoek zijn naar een fijne plek om en gezin te stichten. In het verhaal trekt Mrs. Mallard met haar acht pulletjes door de stad, richting de Public Garden. Moeders kan zelf nog niet vliegen omdat ze in de rui is en de kuikens zijn nog te jong voor gefladder. Onderweg beleven ze het één en ander. Aan het eind van het verhaal vestigen ze zich op het eiland in de vijver van de Public Garden.

In 1987 is er een bronzen beeld (nou ja, beelden) geplaatst in de Public Garden ter ere van het boek. De beeldjes worden aangekleed voor speciale gelegenheden: groene hoedjes voor St. Patrick's Day, sjaaltjes tegen de winterkou en nu lentehoedjes:


Duckling Day
Op zondag 12 mei (Moederdag) vindt de Duckling Day Parade plaats, een optocht waar kinderen als eendenkuikens verkleed door het park lopen. Hier vind je wat foto's van zo'n dag.

Fragment
Ik heb een stukje vertaald:

Meneer en mevrouw Eend waren op zoek naar een plek om te wonen. Maar elke keer als meneer Eend een leuke plek had gevonden, zei mevrouw Eend dat het niet goed was. Er waren vast vossen in de bossen of schildpadden in het water, en ze was niet van plan haar kinderen op te laten groeien tussen vossen en schildpadden.

Boven Boston waren ze zo moe dat ze niet meer verder konden. Er was een mooie vijver in het park, met een klein eiland er in. “De perfecte plek om vannacht te slapen,” kwaakte meneer Eend. Dus vlogen ze naar beneden.

De volgende ochtend grondelden ze in de modder van de vijver naar eten. Maar ze vonden niet veel.

Toen ze net wilden vertrekken, kwam er een rare, enorme vogel voorbij. Hij duwde een boot vol met mensen en er zat een man op zijn rug. “Goedemorgen,” kwaakte Meneer Eend beleefd. De grote vogel was te trots om te antwoorden. Maar de mensen op de boot gooiden pinda’s in het water, dus de Eenden volgden ze de vijver rond en kregen zo een tweede ontbijt, beter dan de eerste.

“Ik vind het hier fijn,” zei mevrouw Eend terwijl ze de oever op klauterden en verder waggelden. “Waarom bouwen we hier geen nest en laten onze pulletjes in deze vijver opgroeien? Er zijn geen vossen en geen schildpadden en de mensen voeren ons pinda’s. Beter kan toch niet?” “Goed,” zei meneer Eend, opgelucht dat mevrouw Eend eindelijk een goede plek had gevonden. Maar—

“Kijk uit!” snaterde mevrouw Eend van streek. “Je wordt nog omver gereden!” En toen ze weer op adem was, zei ze: “Dit is geen geschikte plek voor babies, met al die akelige dingen die rond razen. We moeten maar ergens anders kijken.” Dus vlogen ze over Beacon Hill en rond om het Statengebouw, maar daar was geen plek. Ze keken op Louisburgplein, maar daar was geen water om in te zwemmen. Toen vlogen ze over de Charles. “Dit is beter,” kwaakte meneer Eend. “Dat eiland ziet er rustig uit en het is maar een klein stukje bij het park vandaan.” “Ja,” zei mevrouw Eend, denkend aan de pinda’s . “Dat lijkt me een goede plek om de eieren uit te broeden.” Dus kozen ze een gezellig, beschut plekje bij het water en gingen hun nest maken.

De vreemde vogel die ze tegenkwamen, is een zwanenboot. De boten zijn in 1877 begonnen te varen en sindsdien is er niets aan het ontwerp van deze boten veranderd.

Marathon Maandag

In het weekend van 14 april wordt niet alleen de slag bij Lexington en Concord herdacht, maar dan wordt ook de Boston Marathon gelopen en wel op Marathon Monday.


Hierdoor moest ik aan de marathon denken.

Enne, het voorjaar is begonnen in Boston!

Waar zegt u?

Beantown en The Hub zijn twee bekende bijnamen van Boston. Beantown verwijst naar de Boston Baked Beans die de kolonisten elke week op het menu hadden staan: bonen met ui en spek bereid in molasses of maple syrup. Ik denk dat je het kunt vergelijken met 'onze' (kan me overigens niet herinneren dat ik het ooit heb gegeten in Nederland) bruine bonen met spek en stroop. De kolonisten maakten de bonenschotel op zaterdag klaar en hielden het warm in de oven, zodat ze het op zondag konden eten zonder te hoeven koken. De molasses was ruim aanwezig in de omgeving: van het suikerriet uit het Brits Caribisch Gebied (de West Indies) werd suiker gemaakt, molasses is daar een bijproduct van. Suiker en molasses werd via Boston verscheept naar Europa en van molasses kun je weer heel goed rum maken, wisten ze in Boston al snel. Rum was ook weer handig om nieuwe slaven uit Afrika op de boten richting de West Indies te krijgen, want daar waren niet alleen de Hollanders goed in, de Britten konden er ook wat van. Dat is alleen een heel ander verhaal.


Moderne variant: Boston Baked Beans als topping op een hotdog.

Maar ik wou het helemaal niet over eten en de suiker-, rum- en slavenhandel van de 17e eeuw hebben! Iets heel anders: de plaatsnamen hier in de buurt. Ik heb al eens verteld dat het Bostoniaans een beetje raar klinkt. Dit is vooral onhandig als je de weg vraagt aan een rasechte Bostoniaan. Hieronder staan wat voorbeelden. Mocht je er meer weten, geef 't door!

'Piebdie' = Peabody
'Woebin' = Woburn
'The Rose' = Melrose
'Wisstah' = Worcester
'Reveah' = Revere
'Mehfuh' = Medford
'Lehminstah' = Leominster
'Glostah' = Gloucester
'Lole' = Lowell
'Vinyihd' = Martha's Vineyard (eiland ten zuiden van 'The Cape', Cape Cod dus niet Cape Ann ten noorden van Boston)

In Boston geven ze ook graag koosnaampjes aan wijken:
'Southie' = South Boston (Ierse deel)
'Eastie' = East Boston (aan de andere kant van de haven van Boston)
'Westie' = West Roxbury
'Rozzy' = Roslindale
'The Bury' = Roxbury
'JP' = Jamaica Plain

Bij lange straatnamen wordt er ook heerlijk afgekort. Niet alleen 'Avenue' wordt 'Ave' of 'Av', maar ook wat er voor staat wordt verkort:
'Mass Av' = Massachusetts Avenue
'Dot Av' = Dorchester Avenue
'Comm Av' = Commonwealth Avenue

9/11 en Boston

Nooit bij stilgestaan dat er bij de aanslag op het WTC ook veel mensen uit Massachusetts zijn omgekomen. Ik vond 't al zo overdreven dat er op Logan Airport een herdenkingsplek was en her en der in omliggende stadjes kom je gedenkstenen en -bankjes tegen. De beide toestellen die zijn gebruikt om de torens te doorboren, waren vertrokken van Logan Airport in Boston...

Dansen met Renoir

Op de nipper hebben we de Renoir-tentoonstelling in het Museum of Fine Arts in Boston gezien. Gisteren hingen ze er voor het laatst. Erg mooi museum, te veel om in één keer te zien. Vergeet niet dat je met een Bank of America-pas elk eerste weekeinde van de maand gratis naar binnen mag. En op vertoon van je entreebewijs mag je binnen tien dagen nog een keer gratis terugkomen.


De Renoirs: Dance at Bougival, Dance in the City and Dance in the Country (1883). De laatste twee waren te leen van 't Musée d'Orsay.


Detail van Monets La Japonaise (1876).

Wat grappig: een collageschilderij (Paul Huët, Forêt de Compiègne, 1830)

Iets heel anders, een installatie van glazen flessen en spiegels van Josiah McElheny (Endlessly Repeating Twentieth Century Modernism):