Bibliotheek

Lid worden van de bibliotheek is makkelijk. Je hebt een 'photo ID' nodig (Nederlands rijbewijs was ook goed) en een adresverificatie zoals een brief of envelop met jouw naam en adres er op. Lid worden kost niets en het lenen van spullen is ook gratis. Pas als je te laat bent met inleveren, ga je betalen.


Via de website van de bieb probeer ik Spaanse les te volgen. Ik zoek nog een leuke Spaanse klas om echt les te volgen, maar tot die tijd doe ik het wel digitaal.

M'n eerste paycheck

Sinds 1 Januari ben ik eindelijk echt bij ons Amerikaanse bedrijf in dienst. Tot die tijd was ik officieel nog in Nederlandse dienst vanwege het visum. En dus kreeg ik nog in euro's uitbetaald. Niet handig als je kosten in dollars maakt, maar het kon even niet anders. Vanaf 1 Januari verdien ik in elk geval dollars.

Ik krijg hier in Amerika twee keer per maand uitbetaald. Dus halverwege de maand en aan het eind van de maand. En het eerste salaris wordt altijd met 'n check uitbetaald. Dus ook als je (zoals wij) al 'n bankrekening hebt: je eerste salaris krijg je als check. Iemand zei dat dit wettelijk verplicht is, maar ik weet niet of dat waar is.

Hoe dan ook, vandaag kreeg ik dit mailtje van de afdeling personeelszaken:

Hi Frank,
Your real check will be Fedex’d to your house for delivery tomorrow, Saturday.

Your January 31, 2009 check will go directly into your account.

Uhm ok... ik had eigenlijk verwacht dat ik 'm gewoon op kantoor uitgereikt zou krijgen. Nu kan ik dus fijn op Zaterdag thuis gaan zitten wachten op de man van de Fedex (zeg maar: de sjieke postbode).

En dan hopen dat de bank nog open is. Want om het geld van zo'n check op je rekening te krijgen, moet je dus naar je bank en hem dan zelf op je rekening storten. Lekker bewerkelijk!

Om nog maar niet te praten van hoe traag het is, want het schijnt wel 'n paar dagen te duren voor het geld dan echt op je rekening staat. Bij 'n collega werd het geld zelfs in ettapes bijgeschreven. Ja... zo kan ik ook twee keer per maand 'n salaris uitbetalen: voordat ik m'n geld heb, is het ruim voorbij de 20e.

Gelukkig gaat het vanaf mijn volgende salaris direct van mijn werkgever z'n rekening naar de mijne. Dat zou 'n stuk sneller moeten gaan en (misschien nog wel belangrijker) niet zoveel tijd moeten kosten.

PS: ik heb nog geen idee wat er met "real check" wordt bedoeld. Zou ik ook nog 'n "fake check" krijgen dan? En wat gebeurt er als ik daarmee naar de bank ga?
PPS: ik weet dat het in het Nederlands 'n "cheque" heet, maar check is makkelijker tikken. En zo pikken jullie ook nog wat Amerikaans op. :-)

San Andreas Trail

Gisteren hebben Marrije en ik de San Andreas Trail in Sanborn County Park (Saratoga) gelopen. We hadden een plattegrondje afgedrukt met de wandelroutes er op, maar door de slechte bewegwijzering hebben we een stuk gemist. Nou hadden we ook wat moeite om het begin van de route te vinden, dus toen zijn we maar eerst de Nature Trail gaan doen. Dat is een educatief rondje langs genummerde plekken. In een flyer lees je dan steeds wat bijzonderheden. Bijvoorbeeld over het overlevingsmechanisme van Redwoods (sequoiabomen). Deze bomen impregneren hun bast zelf met een brandwerend goedje. Mocht het dan toch misgaan -of ze worden omgehakt-, dan groeien er uit het wortelstelsel klonen rond de 'moederboom'. Zo vormt zich een 'fairy ring'.
Een van de 'fairy rings' die je in Sanborn County Park tegenkomt.

"Leaves of three, let it be"
Zo leerden we ook een ezelsbruggetje om een 'poison oak' van een 'blackberry' (braam) te onderscheiden:

Leaves of three, let it be
If it's hairy, it's a berry


De beruchte poison oak: gladde takken, blaadjes zoals eikenblad.


Een berry: stekels ('haren') onder de gekartelde bladeren en op de takken.

De flyer vertelde ons dat ze allebei driebladig zijn, maar de poison oak is dus de 'gevaarlijke'. Alleen stond in de flyer niet wat er zo giftig is aan die eik. Op Wikipedia staat dat de poison oak een olielaagje (urushoil) op bladeren en takken heeft waar zo'n 70% van de mensen allergisch op reageert. En dan niet een klein beetje, maar dagen lang jeukende blaasjes, korsten. Brrr... Een poison oak is geen grote eikenboom, maar meestal een struik, vandaar misschien de verwarring met een braam? Nog een ezelsbruggetje: Berries white, danger in sight (de bessen van de poison oak zijn wit).

De trail gevonden
Halverwege de Nature Trail zagen we een bordje 'San Andreas Trail'.
Die zijn we toen gaan volgen. Ik weet niet of we echt letterlijk op de San Andreas breuklijn hebben gelopen, maar voor de zekerheid hebben we niet te hard gestampt. Wel gefoeterd, want het was een flinke klim. Maar met af en toe een kleine pauze en de kaart bestuderen, ging het best.
Marrije bekijkt hoe we verder moeten lopen.

Uiteindelijk zijn we langs Todd Creek weer afgezakt. Onderweg kwamen we nog een stukje Nature Trail tegen, met een mysterieuze steen. Hoe die gaten er in zijn gekomen, is me niet duidelijk. Ze lijken wel erg gefabriceerd door mensen.
Mystery Rock of Ghost Rock

Alweer bloemen

Manon heeft al eerder verteld over de eerste keer dat ik hier met bloemen thuiskwam. Zij was blij, maar ik was misschien wel net zo verrast om te ontdekken dat bloemen hier in elk geval niet extreem duur zijn.

Sindsdien probeer ik onze Nederlandse traditie voort te zetten: zorgen dat er altijd 'n bosje bloemen in huis staat.



In Nederland was er altijd wel 'n buurman die vroeg "of ik wat goed te maken had". Hier valt dat wel mee. Volgens mij zijn ze allemaal sprakeloos als ze 'n volwassen man met 'n bos bloemen op z'n fietsje zien langsrijden. :-)

Manon: doe je ogen even dicht voor deze bigmac-index.

Tijdloos boeket

10 rode rozen, Alstroemeria, gipskruid en wat "groen"

$20

€17,95

Bedankt Margie! Worden de winkeliers al zenuwachtig als je binnenkomt en prijzen noteert?

Goedkoop auto huren

Toen we de vorige keer de huurauto afhaalden op San Francisco Airport, zei de baliedame dat het goedkoper was om direct bij Thrifty te boeken. Dus toen we weer een huurauto nodig hadden, heb ik inderdaad gekeken wat het scheelt. Een economy car (Dodge Caliber, Ford Fusion) kwam bij Thrifty op $339 voor een week, inclusief verzekeringen en belasting.

Via holidaycars.com (die ik eerder ook al had gebruikt) was ik omgerekend $219 dollar inclusief kwijt. Holidaycars.com is een Nederlands bedrijf dat de goedkoopste autoverhuurder voor je opspoort.

Nou heeft een collega van Frank het helemaal goed voor elkaar via expedia.com: een compact car (zoals Ford Focus en Nissan Versa) voor bijna 4 weken voor $420. Via holidaycars.com zou hij $600 kwijt zijn. Ik moet nog even navragen hoe hij dat lage bedrag voor elkaar heeft gekregen. Dit lijken me toch handige dingen om te weten als je deze kant op komt voor een vakantie.

Huur en eigen

Ik geef toe, het staat niet zo kek als de rode sporty Audi en de rode convertible Mercedes van onze buurman (we vermoeden een midlifecrisis). Maar hier staan onze bak en onze laatste huurauto naast elkaar. Allebei Ford: de linker is de onze - een Focus -, de huurbak is een Fusion. Vandaag gaat de Fusion terug naar de verhuur.

Leren navigeren (zonder GarminGarmin)

Lang geleden (zo voelt het tenminste) vertelde Manon al over onze GarminGarmin. Het was het eerste apparaat dat we hier kochten en we zijn er nog steeds erg blij mee.

Maar er is wel 'n reden waarom we in Nederland ook nooit 'n GPS hebben gekocht. We hadden namelijk het idee dat wij met zo'n ding overal prima zouden kunnen komen, maar nooit zouden weten waar we zijn. Je leert nooit zelf de route, want je vertrouwt gewoon op de instructies van je "truus". Op zich is dat natuurlijk 'n prima keuze, maar wij vonden het nogal eng als dan 'n keer de GarminGarmin het niet doet.

Helaas bleken we daar gelijk in te hebben. We hebben regelmatig geen idee waar we zijn. We volgen gewoon braaf de instructies van de GarminGarmin op en komen (meestal) prima op onze bestemming. Maar laatst was de batterij ineens bijna leeg en we hadden het oplaadkabeltje niet bij ons. En hoe vind je dan de weg naar huis terug?


De stadsplattegrond van Santa Clara county en de snelwegenkaart van Noord Californië

Daarom proberen we de laatste tijd ook wat vaker zonder GarminGarmin te rijden. Gewoon met 'n ouderwetse kaart en stadsplattegrond. En dan blijkt het navigeren eigenlijk best mee te vallen hier. Zolang je noord, zuid, oost en west maar uit elkaar kan houden, kom je eigenlijk al 'n eind. Dus laatst zei Manon: "dan rij je hier gewoon op Montague en daarna op San Tomas en slaat dan na 'n mijl of vijf rechtsaf de El Camino Real op. En die volg je dan tot South Mathilda". En ik wist nog bijna wat ze bedoelde ook.