zaterdag 18 februari 2012

Verhuizing van staat naar staat

Oeps... ik zag dat we helemaal nog niets hebben verteld over hoe de verhuizing van Californië naar Massachusetts in z'n werk is gegaan. Hier een persoonlijk verslag met links naar algemene informatie voor de verschillende stadia.

Verhuisbedrijf kiezen
Een collega van Frank had eerder in het jaar zijn 'interstate'-verhuizing laten uitvoeren. Hij was redelijk tevreden over het verhuisbedrijf, maar waarschuwde ons wel dat de contactpersoon erg moeilijk te bereiken was. Nou ben ik altijd van het langdurig kijken en vergelijken, dus ik heb ook nog bij andere verhuisbedrijven een offerte ('quote' of 'estimate') aangevraagd. Ook online...


Online quotes: wees gewaarschuwd!
Als de online offerte te mooi klinkt om waar te zijn, dan is dat ook zo. Onder de verhuisbedrijven die alleen online quotes afgeven, zitten veel oplichters. Je vult dan een lijst in van alle spullen en het aantal dozen dat je denkt te verhuizen. De twee online quotes die ik had opgevraagd bedroegen zo'n $1500. Dat was voor een '2-bedroom apartment move' (1.000 sqft). De twee offertes die thuis zijn opgenomen door taxateurs zaten rond de $5.000. Dat is normaler voor zo'n grote afstand.

Betrouwbaar?
Op Yelp heb ik gekeken hoe tevreden klanten van de verhuisbedrijven waren. Bij de Better Business Bureau heb ik gecontroleerd hoeveel en wat voor soort klachten er bekend zijn over de kandidaatverhuizers. De twee online quoters hadden inderdaad erg slechte scores (F en G) bij BBB, niet nakomen van afspraken, afleveringsproblemen.

Uiteindelijk bleven Belfor Moving en Golden Gate Moving & Storage over. Allebei scoren A+ bij de BBB en maakten bij de offerte een goede indruk. Uiteindelijk hebben we voor Belfor gekozen omdat hun offerte toch nog duizend dollar lager uitpakte, Golden Gate niet is aangesloten bij BBB. En Belfor was de verhuizer die Franks collega ook had gebruikt.

Het zou kunnen dat een deel van het verschil in bedrag lag aan dat ik bij de ene wel uitpakken had laten meerekenen en dat bij de andere helemaal over het hoofd had gezien. Maar daar kwam ik pas op de dag van aflevering achter toen de mannen niet begonnen met uitpakken. Dacht ik alles zo goed afgetimmerd te hebben...

Da's mooi stom, alleen het uitpakken van de matrassen was inbegrepen... Dat werd dus zelf in de dozen duiken.

Wat er wel in de offerte was opgenomen

  • inpakdatum en aflever-'window': de week waarin ze verwachten de lading te kunnen lossen op plaats van bestemming
  • vervoer op basis van gewicht van inboedel: 3500 lbs
  • verhuisverzekering (Full Value)
  • shuttle (kleine verhuiswagen), omdat de grote verhuiswagen bij ons in San Jose niet in de straat paste
  • 3 verhuizers inclusief chauffeur voor inpakken, inladen en opslaan van spullen in Californië; 3 verhuizers inclusief chauffeur voor uitladen in nieuwe huis.
  • tien dagen opslag, omdat wij zelf twee weken onderweg zouden zijn met onze roadtrip van west- naar oostkust
  • verpakkingsmateriaal (dozen, verpakking schilderijen, verpakking matrassen
  • meenemen van verpakkingsmateriaal na aflevering
  • lijstje met tarieven voor eventueel extra werk, zoals extra stops (als huisraad op verschillende plekken is), wachttijd, extra tijd
  • gespecificeerde lijst van alle spullen die verhuisd werden.

Na ondertekenen van offerte wordt dit document de 'Bill of Lading' genoemd.

Moeizaam contact
En zoals Franks collega al voorspeld had, bleek de contactpersoon inderdaad moeilijk te pakken te krijgen. Zo moest ik bijvoorbeeld voor de Condo Owner's Association - zeg maar Vereniging van Eigenaren - van het appartementencomplex een ondertekend verzekeringscertificaat van de verhuizer krijgen. Mochten de verhuizers dan schade veroorzaken aan hal, lift of trappenhuis dan wordt dat gedekt door die verzekering van de verhuizer. Mijn verzoeken daarom werden stelselmatig genegeerd. Uiteindelijk op de verhuisdag zelf was het cerfiticaat in orde hoor.

Nou ben ik waarschijnlijk ook wel een vervelende klant die alles op tijd geregeld wil hebben en zekerheid wil hebben, maar als iemand niet reageert op mijn e-mails of belooft terug te bellen omdat hij nu aan het rijden is en dat niet doet... Vooruit, op internet las ik dat dit soort praktijken ook bij 'erkende' verhuizers heel vaak voorkomen. Soms moet je het ook maar over je heen laten komen.

De verhuizing zelf
Op de dag zelf zelf ging het allemaal soepel. De mannen waren op tijd, werkten hard en zorgvuldig. Omdat de lift aan onze kant net een nieuwe vloer had en de andere lift te ver was was, hebben ze alles via het trappenhuis naar buiten gebracht. Dit kostte niks extra (sommige verhuisbedrijven rekenen opslag voor elke trap die ze moeten lopen). Ook de verhuizers in Massachusetts werkten hard en klaagden niet over de trappen die ze op en af moesten, we hebben hier geen lift. Ze hadden wel medelijden met de verhuizers die onze zware, grote eettafel weer naar beneden moeten krijgen bij de volgende verhuizing.

Vergeet niet de verhuizers een fooi te geven. Ik weet nog steeds niet wat nou normaal is, maar wij hebben de chauffeur en sjouwers elk $20 gegeven.


Truck waarmee onze spullen uiteindelijk zijn gebracht. Onze spullen namen nog geen kwart van de truck in beslag.

Uitgestelde aflevering
Het enige grote minpunt van deze verhuizing was dat de afleverdatum steeds verder vooruit werd geschoven. Op de Bill of Lading stond dat ze ergens tussen 2 en 6 juni zouden aankomen, dat werd al snel de 9e en de 12e. OK, kan gebeuren. Halverwege onze roadtrip ergen in South-Dakota werden we gebeld door National Van Lines: "Sorry maar het wordt de 15e we hebben geen chauffeur." Hoe kun je nou geen chauffeur hebben als ik twee (drie?) maanden van tevoren de verhuizing heb laten inplannen... Ik word niet vaak heel erg kwaad, maar ik geloof dat ik toen even uit elkaar geknald ben en de man aan de telefoon flink uitgescholden heb. Ik weet nog dat Frank me heel raar aan zat te kijken en daarna erg om me moest lachen. Uiteindelijk hebben ze het de 14e weten af te leveren. Wow! We hebben dan wel een vergoeding van $50 per dag gekregen voor de twee dagen vertraging na de 12e.

Auto verschepen of zelf rijden
Wil of kun je niet zelf met de auto naar je nieuwe woonplaats rijden, dan kun je de auto laten brengen. Sommige verhuizers verzorgen dit transport en anders weten ze wel bedrijven die dat doen. Voor onze Ford Focus zou dat zo'n duizend dollar hebben gekost.

Zie ook tips voor:
Betrouwbare verhuizer zoeken
Offerte aanvragen en tekenen

zondag 12 februari 2012

Mosselpannetje


Lekker makkelijk: uitje fruiten, restje selderijstengels snijden en er door, dan uit de vriezer een pak mosselen in kruidenboter en tomatensaus en een blikje tomatenblokjes er door en vijf minuten laten pruttelen.

donderdag 9 februari 2012

Winter in America is cold

... maar blijkbaar niet zo koud als in Nederland! Ik zie op Facebook en nu.nl veel mooie foto's voorbij komen van schaatsers op dichtgevroren grachten en ander natuurijs. Twee weken geleden had ik al een foto geplaatst van onze straat met sneeuw. Momenteel is 't bij ons een paar graden in de plus. Voor zaterdag is er weer sneeuw voorspeld. Zo ziet 't er nu uit bij ons:

Tijdens een wandeling in 't bos, ontdekten we dit stadsstrandje. Het is alleen toegankelijk is voor inwoners van Medford. Da's nou jammer...

maandag 6 februari 2012

Mineur

Ik ben benieuwd hoe sportminnend New England er vandaag bij loopt. 'We' hebben namelijk de Super Bowl verloren en dan ook nog een van de New York Giants...

woensdag 1 februari 2012

Verplicht verzekerd in Massachusetts

Het is tijd voor de belastingaangifte. Van onze werkgevers hebben we de W-2-formulieren (jaaropgaven) gekregen, maar ook van onze ziektekostenverzekeraar kregen we een overzicht: MA 1099-HC Individual Mandate-Massachusetts Health Care Coverage. In Californië kennen ze dit niet, dus we moesten weer even omschakelen.

De Massachusetts Health Care Reform Act (MHCRA, ook wel RomneyCare genoemd) verplicht sinds 2006 alle inwoners van Massachusetts die 18 of ouder zijn -uitzonderingen daargelaten-, een ziektekostenverzekering te hebben. Je zou deze staatswet kunnen zien als een voorloper van de landelijke ObamaCare (Patient Protection and Affordable Care Act) die in 2010 is aangenomen.

Boete
De ziektekostenverzekering die je hebt moet voldoen aan de Minimum Creditable Coverage (MCC)-eisen die zijn opgesteld door de Commonwealth Health Insurance Connector Authority, kortweg Health Connector.

Voor elke maand dat je in Massachusetts geen ziektekostenverzekering hebt, kun je beboet worden. De boete wordt berekend bij de jaarlijkse belastingaangifte en zal nooit meer dan 50% bedragen van de minimumpremie die je kwijt zou zijn geweest volgens de Affordability-berekening van de Health Connector. Die berekening is gebaseerd op inkomen, gezinssamenstelling en goedkoopste ziektekostenplan dat de Health Connector voor je kan vinden. Het lijkt te werken, want Massachusetts is de staat met het hoogste percentage ziektekostenverzekerden: 98,1% (in 2008).

De boete voor belastingjaar 2011 kan oplopen tot $1.212.

Indicatie van boete per maand/jaar voor 2011. FPL = Federal Poverty Level, voor een gezin van 4 is het jaarinkomen in de 0-150% FPL bijvoorbeeld $0-$33.528 (25.500 euro).

Uitzonderingen
In een aantal gevallen wordt de boete kwijtgescholden:

  • Als je zelfs het meest voordelige ziektekostenpakket niet kan betalen (in 2008 was dat 76% van de 150 duizend onverzekerden in Massachusetts, waarvan meer dan de helft onder de 150%-FPL zat).

  • Als je uit strenge geloofsovertuiging af ziet van ziektekostenverzekering (3,5% in 2008).

  • Als je tijdelijk geen ziektekostenverzekering kunt veroorloven door 'special circumstances and financial hardship', bijvoorbeeld omdat je door een brand of natuurramp buitengewoon hoge uitgaven hebt gehad, omdat je failliet of tijdelijk dakloos bent of omdat een 'essential utility' zoals gas en elektra is afgesloten (31 gevallen in 2008) .

zaterdag 28 januari 2012

Kerrie-pastinaakfrietjes uit de oven (2 personen)

Een vriendin wees me laatst op een lekker recept met pastinaak, een wortel die ik normaal niet zo gauw zo gebruiken. Koolraap kan ik me wel herinneren, in frietvorm en dan gekookt. In New England kom ik de pastinaak ('parsnip') en knol- of koolraap ('turnip') regelmatig tegen in pot pies (ja, hoe heet dat in het Nederlands), in huts-, stamp- en stoofpotten ('stews') en in ovenschotels ('casseroles').

Terug naar het recept: het gaat om kerrie-pastinaakfrietjes uit de oven en het originele (Engelse) recept vind je hier. Hieronder mijn Nederlandse versie.

Ingrediënten
4 grote pastinaakwortels, geschild en in frietvorm gesneden (5 cm lang)
2 eetlepels olijfolie
1/4 theelepel zout
1/8 theelepel versgemalen zwarte peper (met cayennepeper is ook lekker)
1 theelepel kerrie
1/2 theelepel komijn

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius (350 Fahrenheit) en meng alle ingrediënten in een grote kom. Verspreid de frietjes over een bakplaat gekleed met aluminiumfolie of bakpapier. Bak ze 40 to 50 minuten of totdat ze lekker knapperig zijn.

Wij vinden het zo lekker dat ik tegenwoordig twee keer zoveel maak.

donderdag 26 januari 2012

Nederlands shoppen rond Boston

Wat was ik blij dat er in de omgeving Boston ook Costco's zijn. Dan kon ik tenminste zo nu en dan een punt Goudse kaas en Old Amsterdam halen en het versgebakken multigrain brood dat het meest op gewoon (lees 'niet zoet') Nederlands brood lijkt. Na 3 jaar VS wennen we aan veel Amerikaanse producten, zo gruwelen we niet meer van hash browns en worstjes bij het ontbijt, maar de te zoete of te zure boterhammen blijven we vies vinden.

In Californië had ik al eens een speurtocht ondernomen naar adresjes waar Nederlandse producten te koop zijn. Inmiddels heb ik ook wat winkels in de omgeving Boston gevonden. Helaas zijn de Indonesische toko's en restaurants hier een stuk dunner gezaaid dan in Californië. Ik struin soms wat Indiase, Chinese en Vietnamese supermarktjes af en kom dan het een en ander tegen. En bij All Things Dutch kan ik online wat Conimex-spullen bestellen. Mocht iemand meer adressen weten waar ik bijvoorbeeld boemboes kan kopen, laat 't me weten!


Hollandse kaas
OK, Costco had ik al genoemd als plek waar je Goudse en Oud Amsterdam kunt kopen. De Goudse wordt alleen in blokken van -geloof ik- 1 lbs (450 gram) verkocht en je moet wel een pasje hebben. Het goedkoopste lidmaatschap is $55 per jaar, maar die had ik er zo uit (ik koop er ook de inktpatronen voor de printer, kleren, Nutella, Kellogg's enz.). Op de website zul je niks vinden als je zoekt op 'Gouda' of 'kaas', maar ze hebben 't echt in de koeling liggen.

Ook de Whole Foods en Trader Joe's zitten in de omgeving Boston. Zij hebben meestal wel -kleine puntjes- Goudse kaas liggen. Whole Foods heeft Edammer, volgens mij van UnieKaas en ze verkopen ook Paranno (submerk van UnieKaas). De Goudse kaasjes (smoked, creamy, double creamy) bij Trader Joe's zijn vaak in de VS gemaakt, maar volgens 'Gouds' recept. Bij Whole Foods kun je bij de deli-afdeling vragen of ze de kaas in plakjes kunnen snijden.

In Saugus zit Karl's Sausage Kitchen, een slager/Europese supermarkt. Ze hebben vooral Duitse, Deense en Zweedse spullen, maar ook Edam, Gouda en Smoked Gouda, zie hun kaaslijst.

Ze kunnen het in plakken snijden. Verder hebben ze wat drop (Katjes), pepermunt, Schaumkusse (negerzoenen), Jules Destrooper koekjes en Dr. Oetker-pakken. Ik heb de Appelkruimel al eens gemaakt, is toch lekkerder dan wat ze hier verkopen als 'Dutch Apple Pie'. Er stond laatst ook een doos om tompoucen te maken, maar die kostte $12... Verder haal ik hier vooral de currygewürz ketchup en vleeswaren. Ze maken zelf de leverworst, boterhamworst (German Bologna) en allerlei bratwursten.

Voorverpakte Goudse kaas
Supermarkten als Stop & Shop en Johhnie's Foodmaster willen nog wel eens voorgesneden en voorverpakte Gouda van het merk Finlandia hebben. Ik grijp nog weleens mis, bij de Foodmaster in Melrose heb ik de meeste kans heb ik gemerkt. Deze hangen bij de speciaalafdeling, niet bij de gewone voorverpakte plakjes kaas.


Drop, hagelslag en koekjes
Je kunt via Amazon het nodige aan Nederlandse lekkernijen bestellen, maar ik vind 't leuker om de lokale middenstand te ondersteunen.

Zo heb ik bij de Aldi een tijdje mijn speculaasjes gekocht. Helaas is net het speculaasseizoen afgelopen bij Aldi afgelopen, dus ik moet een andere bron aanboren: All Things Dutch, een online winkel die magazijn houdt net ten zuiden van Boston! All Things Dutch heeft trouwens een grote keuze aan verschillende soorten drop: onder andere boerderijdrop, dubbelzout, dropveters, maar ook Napoleon salmiakballen, griotjes, heksehyl, wybertjes en schoolkrijtjes.

Design
Ik ontdekte net Lekker Home, een meubel- en woonaccessoirewinkel die in Boston's South End is gevestigd. De eigenaresse is Nederlands en ze verkoopt naast Amerikaanse ook Nederlandse (zoals Pols Potten) en andere Europese merken. Ik ga binnenkort maar eens een kijkje nemen in de winkel.