Memorial Day Weekend

Deze 33.000 vlaggetjes in Boston Common zijn ter nagedachtenis van alle gevallen 'service members' uit Massachusetts sinds de Burgeroorlog (1861-1865). Van het bijbehorende informatiebordje: "Memorial Day isn't just another holiday." Memorial Day luidt onofficieel het vakantieseizoen in.

Memorial Day

Vandaag is Memorial Day hier in de VS. Op deze dag worden de mannen en vrouwen herdacht die "gevallen" zijn in militaire dienst. In Nederlandse termen is het dus 'n beetje 'n combinatie van dodenherdenking en de veteranendag. Met dodenherdenking herdenken we immers niet alleen militairen. En op veteranendag gaat het om militairen die nog leven.

Het is typisch Amerikaans om militairen als specifieke groep te gedenken. Het is hier 'n eer om je land te mogen dienen, veel meer dan dat in Nederland het geval is.

Rijden op Memorial Day

Rondtoeren op Memorial Day is misschien wat onhandig in verband met alle optochten die je kunt tegenkomen. Aan de andere kant is het ook wel weer leuk om omgeleid te worden en wat rond te kijken in de woonwijken die je normaal voorbij rijdt. En Garmin weet ons tot nu toe nog steeds naar huis te loodsen ;)

Altijd wel een verkleedmomentje

Onze wijk kleurt tijdens het baseballseizoen de helft van de tijd oranje. Als de Giants thuis spelen, dan komen de fans gekleed in de teamkleuren. Misschien dat we ons daarom zo snel thuisvoelden in San Francisco? Er is natuurlijk een beetje verschil tussen je voor de lol verkleden en het dragen van de teamkleuren of de nationale kleuren bij dagen zoals 4th of July, St. Patrick's Day (en natuurlijk Dutch King's Day voor de Nederlanders in de regio).



Blijkbaar biedt Halloween niet genoeg uitlaadklep voor de San Franciscanen, want er zijn nog wat festiviteiten waar men lekker in de verkleedkoffer duikt.

BYOBW-wedstrijd
In april werden we gewezen op de Bring Your Own Big Wheel-race. Kinderen, maar vooral volwassenen rijden verkleed op een plastic driewieler een steile kronkelweg af. Dat leverde hilarische taferelen op.


Bay to Breakers-hardloopwedstrijd
Elke derde zondagmorgen van mei wordt de Bay to Breakers-wedstrijd gelopen. De deelnemers rennen of wandelen vanaf de Embarcadero die langs de baai loopt, dwars door te stad naar de branding van de oceaan waar de golven breken. De hele tocht is 12 kilometer (7 mijl) lang, maar gaat over flinke steile heuvels. Alsof dat niet genoeg uitdaging is, dragen sommigen flink onhandige kostuums, zoals kartonnen raketten, te lange bruidsjurken en een rol 'bubblewrap' die wind vangen of waar je over struikelt. Maar daar gaat het helemaal niet om. Als je maar plezier hebt! Naakte hardlopers hebben we overigens niet gezien.

Deze race is in 1912 als Cross-City Race gestart om de narigheid van de verwoestende aardbeving in 1906 even te vergeten. In de jaren zestig is de race omgedoopt tot Bay to Breakers Race.

Carnavalfestival in de Mission
In het laatste weekeind van mei is het tijd voor het tweedaagse festival 'Carnaval San Francisco' in het Mission District, een feestelijk weekend met veel eten, muziek, dansen en kunstenaars. De wijk Mission is het culturele hart van de Latinogemeenschap in San Francisco en de Bay Area. In een andere blogpost kom ik nog wel een keer terug op deze kleurrijke wijk.


Dit jaar viel het carnavalsfestival samen met Memorial Day Weekend, wat ook wel gezien wordt als startsein voor het zomerseizoen. Het thema was 'Sagrada Agua' of 'Sacred Water', omdat er zonder water geen leven is en de bewoners van Californië al jaren te kampen hebben met erge droogte. Dit is ook een onderwerp voor een andere blogpost.


Niet alleen deelnemers in de optocht verkleden zich, ook zie je her en der enkele bijzonder geklede toeschouwers:

We weten dus wat ons te doen staat volgend jaar...

20e Holland Festival in Long Beach

Heel toevallig viel het Holland Festival in Long Beach tijdens ons bezoekje aan tante Millie. Nou woont zij nog wel een uurtje rijden vanaf Long Beach, maar dat is maar een klein tripje voor Amerikaanse begrippen. Bovendien was ze al drie jaar niet meer naar het festival geweest en wij nog nooit, dus dat was een mooie gelegenheid om te gaan. OK, de bitterballen die stonden aangekondigd op de website van de Netherlands American Society hielpen ook. En lekker Indonesisch eten slaan we ook niet af!



Lekker plekje
Het festival werd gehouden in een klein parkje. Er stond een podium waar een band optrad. Ze speelden een mengelmoes van Indo-rock, country en we hebben 'Heb je even voor mij' van Frans Bauer ook voorbij horen komen met vet Amerikaans accent. Er werd wat gedanst, vooral toen er een lekker linedance-nummer werd gespeeld werd het een drukte van jewelste.



Veel bezoekers hadden hun eigen klapstoel meegenomen en iedereen had een lekker plekje uitgezocht onder de bomen. Rondom stonden allemaal standjes met eten, sieraden en snuisterijen.

Het festival was een mooie gelegenheid voor ons om wat verre familie te ontmoeten. Zo kwamen we Mike (een neef van mijn moeder) en zijn vrouw Lani tegen. En Lasha, de dochter van Mollie (zus van Mike) met haar man Marc. En tante Millie kwam een paar oude kennissen tegen die ze al jaren niet had gesproken. Erg leuk!


Tante Millie op ons plekje met Mike en Lani.


Tante Millie slaat wat boemboes en kano's (gevulde koeken) in.

Sate, friet en haring
Hoewel het geen echte Hollandse friet en mayo was, werden de french fries wel in echte Hollandse puntzakken met de tekst 'Eet smakelijk' geserveerd. De bitterballen heb ik niet kunnen vinden, maar wel kroketten!



Tante Gerrie, tante Millies room-mate, vond 't maar zo-zo dat we liever patat en een kroket wilden terwijl er zoveel lekker Indonesische hapjes te krijgen waren. Natuurlijk heeft ze wel gelijk, maar we hadden de avond ervoor al heerlijk gado-gado en risolles gegeten bij tante Millie thuis.


Het was hard werken voor de sate-mannen.

Het Holland Festival in Long Beach wordt elk jaar gehouden op de zondag voor Memorial Day.

Shenandoah en meer natuurschoon

Almost heaven, West Virginia, Blue Ridge Mountains, Shenandoah River.
Life is old there, older than the trees, younger than the mountains, blowing like a breeze.
Country roads, take me home to the place I belong.
West Virginia, mountain momma, take me home, country roads.

Shenandoah National Park
Memorial Day Weekend (laatste maandag van mei met het weekend ervoor) was een mooi moment om weer eens wat van de omgeving te verkennen. Deze keer zijn we via de Skyline Drive in het Shenandoah National Park naar Harrisonburg VA gereden. Onderweg hebben we een zwarte beer gezien! Vanuit de auto hoor, gelukkig niet toen we in het bos rondbanjerden.

Beer ruik je van ver.

Greenbrier River Rail Trail
Een dag later roken we het berenluchtje tijdens een fietstocht op de Greenbrier River Trail in West-Virginia, maar ik denk toch dat het de paarden zijn geweest die we eerder op het pad waren tegengekomen.


Nou zijn we wel gewend aan knalrode vogels (de kardinaal), maar rode salamanders hadden we nog niet eerder gezien. Helaas zagen we het beestje vanuit de auto en kon ik er geen goede foto van maken. Vandaar deze leenfoto's:


Natural Bridge
Een uurtje ten zuiden van Harrisonburg ligt Natural Bridge, met - je raadt 't al - een natuurlijk gevormde brug. Die wilde ik wel zien, dus daar zijn we de laatste dag naar toe gegaan. Mooi, maar vooral als je er toevallig in de buurt bent. Toegang is $18 per persoon, $2 korting met je AAA-pas.

Er loopt een wandelpad van de Natural Bridge naar een watervalletje. Het is redelijk schaduwrijk gebied met veel vlinders.

Oh, ze hebben er lekkere funnel fritters en slushees:

Mooie bodem voor onze terugreis naar huis.