zaterdag 7 maart 2015

Potrero Hill

Nu we in San Francisco wonen, hebben we ons voorgenomen om de stad flink te verkennen. Vandaag was de eerste wijk aan de beurt: Potrero Hill.

Potrero Hill ligt ten zuiden van het beroemde centrum van San Francisco. Het ligt net onder Mission Bay, waar wij nu wonen, dus het was vandaag goed aan te lopen. Aan de rechterkant wordt het begrensd door de San Francisco Bay. De I-280-snelweg loopt door de wijk. Het meest oostelijke deel (vanaf de 280 tot aan de baai) heet Dogpatch en wordt soms ook wel als 'n aparte wijk gezien.

Potrero Hill is, zoals de naam al doet vermoeden, 'n nogal heuvelige wijk. Hou daar dus rekening mee als je wilt wandelen!

Maar door die heuvels heb je wel 'n fantastisch uitzicht over San Francisco en, als je goed oplet, zie je zelfs de Golden Gate in de verte.




De bekendste attractie van Potrero Hill is waarschijnlijk het winkelgebied op 18th street. Het zijn 'n paar blokken zonder de grote winkelketens en zit vol met schattige eettentjes. De bekendste hiervan is waarschijnlijk Farley's Cafe, maar wij kwamen (op aanraden van 'n kennis) uit bij Chez Maman: 'n schattige, Frans-aandoende mini-diner.

Aan de westrand wordt Potrero Hill begrensd door de I-101-snelweg, met direct aan de overkant daarvan de Mission-wijk. Langs de rand van de 101 ligt het McKinley-Square-park. Het is mooi om hier, hoog boven de snelweg te staan, in 'n stuk groen midden in de stad.


Als je dan toch op McKinley Square bent, kijk dan ook gelijk even naar Vermont Street.

Lombard Street staat bekend als "the crookedest street in the world" (het meest kronkelende straatje ter wereld), maar de bewoners van Potrero Hill zijn het daar duidelijk niet mee eens. En het ziet er inderdaad behoorlijk zig-zag uit.

maandag 2 maart 2015

Big Sur

Als je over Highway 1 rijdt, dan is zijn er twee plekken waar je van december tot en met maart zeeolifanten kunt bekijken: San Simeon (bij Hearst Castle) en Año Nuevo (tussen Santa Cruz en San Francisco). Dus toen we uit Pismo Beach vertrokken richting Big Sur, was dat een leuke stop om de benen te strekken.


Crèche: vooral moeders en baby's. Na zes weken vinden de moeders het welletjes en duiken terug de oceaan in. Hun kroost moet het verder zelf maar rooien.


Rare snuiter: alleen mannetjes hebben zo'n rare neus.

Wegwerkzaamheden
Her en der waren ze bezig modder en rotsblokken van de weg te ruimen. Met hevige regenval wil er nog wel eens wat verschuiven.



Een wat permanentere oplossing.

Wandelen
Big Sur is een mooi natuurgebied waar je goed kunt 'hiken' en waar je condors kunt zien vliegen. Ook kun je vanaf de bergen walvissen zien zwemmen in de oceaan.


Geen walvissen gezien, maar ook zonder was het uitzicht een mooie beloning voor de klim omhoog.


De vele 'switch backs' (serie van 'hairpins' of haarspeldbochten) maakten me niet veel uit, maar de smalle paadjes langs steile afgronden...


Uitzicht landinwaarts vanaf het Buzzard's Roost uitkijkpunt.


We hebben geen condors gezien, wel kalkoengieren in de lucht en deze kalkoenen die rond de huisjes aan het scharrelen waren.

Inmiddels zijn we aangekomen in San Francisco, de eindbestemming van onze roadtrip!

woensdag 25 februari 2015

Pismo Beach

Nu we in Californië zijn aangekomen, zit onze trip naar San Francisco er bijna op. Vandaar dat we vandaag 'n dagje zonder lange autorit hadden en in Pismo Beach zijn gebleven.

Pismo Beach

Pismo Beach is 'n plaatsje in San Luis Obispo County in Californië. Het stadje heeft ruim zevenduizend inwoners en drijft voornamelijk op toerisme. De toeristen komen voornamelijk naar Pismo Beach vanwege het grote strand dat vanuit het stadje naar het zuiden loopt: het Pismo Beach State Park.

In het centrum van het stadje Pismo Beach ligt 'n pier. Op deze pier vind je veel vissers en is in de zomer veel activiteit. Rondom de pier vind je veel surfers. Je vindt op veel plekken afbeeldingen met 'n typisch 50'er-jaren-tafereel: 'n auto met 'n surfplank.


Als je verder naar het zuiden gaat op het strand, kom je langs 'n groot kampeerterrein. Vooral 's zomers is dit 'n geliefde plek voor kampeerders (vooral met campers) uit zowel Noord- als Zuid-Californië. Maar ook nu, de laatste week van februari, was het er al flink druk.

Sand Dollar

Wij kwamen op het strand 'n raar soort schelp tegen.


Ik vind het er 'n beetje uitzien als 'n platte schelp die 'n kauwgombel aan het blazen is.

Rijden op het strand

Nog iets zuidelijker is het favoriete stukje strand van menige ATV-bezitter: Oceano Dunes State Vehicular Recreation Area. Op dit stuk strand van vijfeneenhalve mijl lang mag je met allerlei voertuigen en op allerlei beesten rijden. Elk jaar trekt dat zo'n 2-miljoen bezoekers; het is dus niet zo gek dat er ook op deze mooie, doordeweekse dag 'n hoop te zien was.



'n Oude kever, omgebouwd tot strandracer

'n Stel in de bak van hun pickup-truck bij de watergrens

'n Man op paard, deze cowboy is 'n beetje verdwaald vanuit Texas

De duinen bij Pismo Beach

Nog verder naar het zuiden werden de duinen langs het strand nog hoger. Dit gebied staat vooral bekend vanwegen z'n natuur en is ook erg geliefd bij bezoekers. Maar wij moesten nog wennen aan die Californische zon en onze benen begonnen wat moe te worden. Dus we zijn teruggelopen naar de auto en verder gegaan naar de volgende stop.

Arroyo Grande

Arroyo Grande is 'n klein plaatsje 'n paar mijl ten westen van Pismo Beach. Het is vooral bekend vanwege het schattige dorpscentrum, met z'n vele leuke restaurantjes en winkeltjes. Sommige van de panden stammen uit het begin van de vorige eeuw, de nieuwe panden zijn in dezelfde stijl opgetrokken.


Wankele brug

Midden in het stadje ligt 'n hangende voetgangersbrug. De oorspronkelijke brug werd in 1875 gebouwd om de twee helften stukken land van 'n familie met elkaar te verbinden. De brug is in 1995 verwoest en toen herbouwd. Over de brug lopen gaf mij 'n erg Disney-gevoel.

Doc Burnstein's Ice Cream Lab

Deze winkel viel ons gelijk op: Doc Burnstein's Ice Cream Lab.


Dit blijkt 'n moderne keten van (3) ijswinkels te zijn die hun ijs op ambachtelijke wijze bereiden. Wij vielen vooral voor het klassieke uiterlijk van de winkel en de ongebruikelijke smaken: vandaar de naam Ice Cream Lab.


Ik had de smaak "Motor Oil", wat 'n chocolade-marshmallow-variant is. Manon had 'n Merlot... jawel ijs met wijnsmaak. En het was nog lekker ook!

Spookstadje

In Californië werd niet alleen goud gedolven, maar ook zilver. Bijvoorbeeld in Calico, in de buurt van Barstow. In 1881 ontdekten ze daar zilver in de bergen van de Mojavewoestijn en binnen no-time was er een stadje rond de mijnen ontstaan. In 1890 woonden en werkten er 3500 mensen in Calico. In datzelfde jaar werd er een wet aangenomen waardoor de prijs van zilver aanmerkelijk daalde. Het was niet meer rendabel om de zilvermijnen open te houden en de inwoners trokken weg. In 1907 was het stadje compleet verlaten.


Dik veertig jaar later kocht meneer Walter Knott (rijk geworden met het telen van boysenbessen, zeg maar 'brambozen') het stadje en knapte het op. Hij had er als kind veel tijd doorgebracht en hij had er blijkbaar goede herinneringen aan. Calico Ghost Town is te bezoeken. Veel van de gebouwen zijn replica's, maar er staan een zestal originele bouwwerken. Entree is $8 per volwassene.


Toen wij er waren, was het echt een spookstadje. Er waren welgeteld vijf bezoekers. Gelukkig kwam er net een schoolklas aan voor een rondleiding toen we weggingen. Gezien het aantal souvenirwinkeltjes en eettentjes in het spookstadje, komen er in het hoogseizoen veel meer bezoekers.


De mijnen.


Schoolgebouw (replica maar wel op dezelfde locatie).

dinsdag 24 februari 2015

Hoe herken je Californië?


Gisteren zijn we eindelijk in Californië aangekomen. Na 10 dagen en ruim in totaal 2800 mijl, stond ons hotel gisteren in Barstow, CA.

Vandaag ging de rit vanuit Barstow naar Pismo Beach, zodat we eindelijk de Pacific weer konden zien. En tijdens die eerste honderden kilometers in Californië, vielen ons wat dingen op die typisch Californisch zijn.

Staatsbord

Manon probeert altijd 'n foto te maken van de borden die je bij de grens van elke staat ziet staan: "Welcome to , ". Niet elke staat blijkt zo'n bord te hebben. Californië maakt het wat dat betreft niet zo bont als Missouri. Maar het verdient ook geen prijs.

Benzineprijs

De goedkoopste bezine tankten wij in Virgina, namelijk $2.09 per gallon. Maar die prijs hebben we in wel meer staten betaald. Maar naarmate we westelijker kwamen, leek de prijs hoger te worden. En vandaag in Californië spande het de kroon en betaalden we $2.85 per gallon.

Blauwe lucht, bergen en palmbomen


Het begon ons in West-Arizona al op te vallen. We waren de (zoveelste) sneeuwstorm eindelijk uit en de lucht werd steeds blauwer; en de bergen werden ook weer anders. En op de parkeerplaats van ons hotel werd het plaatje afgemaakt met palmbomen. Een blauwe lucht met bergen en palmbomen (en soms ook wat wolken), ook typisch Californië (voor mij in elk geval).

Oranje klaprozen / California Poppies


De staatsbloem van Californië is de klaproos. Maar dan niet de rode soort, zoals je die meestal ziet. Nee, de Californische klaproos is oranje. Zo knaloranje dat koning Willem-Alexander 'm zo in z'n borstzak zou kunnen dragen.

Pacific Ocean


In goed Nederlands heet'ie volgens mij de Grote Oceaan. Maar wij noemen hem altijd bij z'n lokale naam: the Pacific. Ik weet niet wat mij aan deze oceaan zo trekt. Misschien is het dat hij enorm fotogeniek is met die blauwe achtergrond en z'n meestal witte golven. Hoe dan ook: voor mij is de Pacific Coastline 'n typisch Californisch plaatje.

zondag 22 februari 2015

Fietsen langs de Grand Canyon

Eén van de eerste dingen die op ons To See-lijstje kwam toen we onze roadtrip planden, was de Grand Canyon in Arizona. En omdat het zo'n magnefiek natuurspektakel moet zijn, hadden we twee dagen ingepland.

Good Old RandMcNally-kaartenboek met jaarpas voor de NPS-natuurparken. De jaarpas kost $80 en geeft gratis toegang tot de meeste natuurparken van NPS.

Kloof
De Grand Canyon is een diepe kloof die door het noorden van Arizona loopt. De Coloradorivier stroomt een mijl (1,6 km) lager door de kloof. Wetenschappers schatten dat de onderste laag die daar zichtbaar is, 2 miljard jaar oud is... Het is de fundering voor de tien hoofdlagen die er bovenop liggen (er zijn er nog meer). Het is één megagrote en megaoude spekkoek.

De bovenste laag is 'slechts' 270 miljoen jaar oud. Zonder gekheid, met dit soort hoogtes en getallen in het achterhoofd voel ik me wel een ieniemienemensje.



Hoe is dit landschap ontstaan? Onze gids vertelde tijdens de fietstocht (kom ik zo op) dat er vier belangrijke factoren zijn. Deze zijn makkelijk te onthouden door het ezelsbruggetje 'DUDE':

Deposition (neerslaan; minerale stoffen komen op een vaste ondergrond terecht en blijven liggen en inklinken als de volgende laag er op terecht komt).
Uplift (omhoogduwen; terwijl oceanen en zandduinen boven de grond lagen neerlegden, duwde de aarde van binnenuit het Colorado Plateau omhoog).
Down cutting (doorsnijden; de Coloradorivier snijdt met de snelheid van één papierblaadje per jaar heel langzaam door de lagen van de aarde heen).
Erosion (wegslijten; door wind, regen slijten de zijkanten van de kloof uit. Als water in spleten bevriest, duwt het ijs de zijden uit elkaar waardoor er stukken rots afbrokkelen).

Fietstocht
Toen we ontdekten dat we konden fietsen langs de South Rim (de Zuidrand), wisten we wat we zeker zouden gaan doen in het Grand Canyon National Park! Bright Angel Bicycles is de fietsverhuurder in Grand Canyon Village. Ze bieden ook fietstochten met gids aan. Deze starten vanaf maart, de Sunset-tour begint zelfs pas in mei. Prijs varieert tussen $48-$58 per persoon. Op dit moment hebben ze een winterfietstocht, die hebben wij gedaan. Met 'sleet' (tussen sneeuw en hagel in) maar dat maakte ons niet uit. Je fietst grotendeels op de South Rim Trail, een mooi geasfalteerd pad en op veilige afstand van de afgronden.


De fietstocht ging oostwaarts naar Yaki Point. Tussendoor een aantal stops gemaakt om foto's te maken en om te luisteren naar onze gids. Echt een aanrader!

Zonsondergang
Tripadvisor noemt Mather's Point als mooie plek om naar de zonsondergang te kijken, en dat geloof ik graag maar wij hoorden dat het bij het uitkijkpunt Hermits Rest nog mooier was. Daar staat namelijk niks in de weg en zie je een strakke zonsondergang. Een ander goed punt is Hopi Point, daar kun je beide kanten opkijken. Op een heldere dag kun je dan 1/7e van de Canyon zien.

Vlak voor zonsondergang en tijdens (Hermits Rest).

Grand Canyon Village
Wij wilden in het Grand Canyon Park overnachten, maar veel van de hotels zaten al vol. Gelukkig konden we nog een kamer krijgen in de Maswik Lodge. Tien minuutjes lopen en je bent bij de South Rim, niet verkeerd. Buiten het park zijn er in Tusayan (6 mijl vanaf parkingang) nog een flink aantal hotels. Er rijden shuttles van de hotels naar de uitkijkpunten. Dat is in het hoogseizoen wel aan te raden, want de parkeerplaatsen raken best snel vol. En als je een stuk gewandeld hebt op de South Rim Trail of op één van de wandelpaden die naar beneden de kloof in gaan, dan is het fijn dat je op de bus kunt stappen als je te moe bent om verder te lopen.

Eerste stuk van het South Kaibab-wandelpad. Deze loopt naar het enige hotel helemaal beneden in de kloof, de Phantom Ranch.

zaterdag 21 februari 2015

Albuquerque naar Flagstaff en hoe zuinig rijdt je auto op 5000 voet hoogte

Vandaag ging onze rit van Albuquerque in New Mexico naar Flagstaff in Arizona. Flagstaff is op zich 'n stadje van niks, maar het stond toch hoog op mijn lijst voor deze reis. Waarom?


Lees hier de originele strip

Nu weten jullie het dus allemaal: de zon gaat onder in de buurt van Flagstaff, Arizona. Wij hebben de zonsondergang vandaag in de gaten gehouden en het klinkt plausibel. :-)


Arizona

Arizona ligt net links van New Mexico (waar we vandaag kwamen vandaag) en net rechts van Californië (waar we overmorgen naartoe gaan) en Nevada. De staat is bijna 300-duizend vierkante kilometer groot, 7 keer groter dan Nederland, en had in 2014 6.7 miljoen inwoners.


Wat ons vandaag tijdens de rit vooral opviel, is dat Arizona veel geleidelijker glooit dan New Mexico en Texas. De rit ging vandaag ook weer flink omhoog, maar zonder continu op-en-neer te gaan. De automaat in onze auto schakelde heuveltje op dan ook minder ver terug en de auto maakte aanzienlijk minder toeren.

Een mooi moment om het brandstofverbruik 'ns in kaart te brengen.

Benzineverbruik bij rijden op hoogte

We rijden deze rit met Manons auto. Nou ja... voor deze verhuizing was het Manons auto, nu is de Toyota Matrix van ons samen, want we hebben mijn auto verkocht. We schatten dat de Matrix in Manons normale gebruik ongeveer 22 miles per gallon (mpg) reed. Volgens Google is dat ongeveer 1 op 9,4 in de Nederlandse meetwijze (kilometers per liter), maar daar gaat het nu even niet om.

De eerste dagen van onze roadtrip, reden we door redelijk vlak land. En zodra het kan, zet ik de cruise-control aan. Toen we op dag 2 ergens tankten, bleek het verbruik in de 250 voorgaande mijlen ongeveer 28 mpg te zijn geweest. Toegegeven: ik had die dag bewust vrij rustig gereden (55-60 mijl per uur), wat het verbruik positief beïnvloedt. Maar dan nog: ruim een kwart meer mijlen uit je gallons.

Vandaag kwam echter de klap op de vuurpijl. We weten allemaal dat auto's meer benzine verbruiken om heuveltje op te rijden. En misschien weet je ook wel dat je juist minder benzine verbruikt als je op grotere hoogte rijdt (iets met lagere luchtweerstand, als ik het goed heb). Hoe verhouden die twee zich tot elkaar? Heft de besparing van het op hoogte rijden de klim op?


Het antwoord is "ja". Ik begon me vandaag wat zorgen te maken over de benzinemeter, want hij zakte langzamer terug dan normaal. En dat terwijl we er meer de sokken in hadden (65-70 mijl per uur): we moesten tenslotte voor de zonsondergang in Flagstaff zijn. Toen ik ging tanken, bleek de benzinemeter prima in orde en paste er 9.25 gallon in de tank, terwijl we 282 mijl hadden gereden. Dat is dus ongeveer 30.5 mpg. Het is nog altijd geen Nederlands verbruik, maar het komt toch wel meer in die richting.

Zo leer je nog 'ns wat als je in korte tijd veel rijdt: cruise-control aan en op grote hoogte rijden, zijn prima voor je brandstofverbruik!