Rotstekeningen in New Mexico

Inmiddels zijn we aanbeland in New Mexico.


Nederland past bijna acht keer in deze staat. De slogan van New Mexico is Land of Enchantment (land van betovering) en dat klopt wel hoor, wat een mooie rooie rotspartijen (kliffen? bergen?) hebben ze hier!



Nadat we Old Town Albuquerque hadden bezocht en daar op een terrasje hebben gegeten (dat hadden we een week geleden nooit bedacht met al die nare kou en sneeuw!), zijn we naar het Petroglyph National Monument geweest.

Met 'monument' wordt in een aantal staten 'natuurpark' bedoeld, niet een herdenkingsmonument.

Rotstekeningen
Petrogliefen zijn tekeningen die in rotsen of stenen zijn gekerfd. In Petroglyph National Monument zijn er in totaal 25 duizend te vinden... Het gesteente van de West Mesa is ook uiterst geschikt om in te kerven, het is vulkanisch gesteente. Sommige rotstekeningen zijn drieduizend jaar oud, maar de meeste zijn vier- tot zevenhonderd jaar geleden gemaakt. In die tijd kwamen steeds meer mensen in deze Rio Grande-vallei wonen (want vruchtbare grond). De tekeningen van dansende mensen, dieren, handen en voeten en geometische vormen komen uit deze periode.




Church Rock bij Gallup NM. In deze omgeving zijn veel westernfilms opgenomen.


Een pueblo langs de I-40 (Laguna).

Door Missouri naar Bentonville in Arkansas

Rit door Missouri

Vandaag hebben we vijf uur lang door Missouri gereden. We gingen vanaf St. Louis in het noord-oosten over de I-44, via Springfield in het zuidwesten en dan bij Bella Vista via de I-71 de grens met Arkansas over. Missouri is viereneenkwart keer groter dan Nederland en heeft zo'n zes miljoen inwoners. Voor 'n staat in het centrum van de VS houdt dat in dat Missouri redelijk bevolkt is en dat merk je goed. Langs de snelweg ben je voor je gevoel nooit ver weg van 'n plaatsje of (belangrijker) 'n tankstation. Ik ben benieuwd in welke staat we dat gevoel voor het eerst kwijt zullen zijn.

Het weer was vandaag aanmerkelijk beter dan gisteren. Gelukkig maar. Want hoewel ik het niet erg vind om in de sneeuw te rijden, is het wel vermoeiend. De thermometer liep vandaag op van 22F/-5C vanochtend bij vertrek tot 38F/3C vanmiddag in Bentonville.

We hebben er 1168 mijl voor moeten rijden, maar toen stond de thermometer eindelijk voor het eerst boven het vriespunt: 33F is ongeveer 0.5C

Arkansas

Je schrijft de naam als Kansas, maar dan met Ar ervoor. Maar je spreekt het anders uit: Arkansaw, dus met 'n Amerikaanse zaag aan het eind (en met de klemtoon op Ar). Arkansas is ruim drie keer groter dan Nederland, maar heeft maar 3 miljoen inwoners: het is dus duidelijk 'n stuk minder bebouwd. Maar daar hebben we vandaag nog niet veel van gemerkt: onze bestemming lag direct over de grens vanuit Missouri.

Toen we nog in Nederland woonden, kende ik eigenlijk maar een plaats in Arkansas, namelijk Little Rock. Als ik het goed onthouden heb, was dat ooit de woonplaats van Bill en Hillary Clinton, toen ze beiden nog advocaten waren en voordat ze de politiek ingingen.

Bentonville, AR / Wallywood

Maar tegenwoordig denk ik bij Arkansas direct aan Bentonville, 'n plaatsje in het noordwestelijke puntje van de staat. In Bentonville is Sam Walton in 1950 zijn eerste supermarkt begonnen: Walton's 5 and 10 (zeg: Walton's five and dime). Dat zegt je misschien nog niks, totdat je weet dat Sam Walton de oprichter is van de Walmart. Die winkel in Bentonville staat dus aan het begin van de Walmart-keten en is de reden dat Walmart nog steeds in Bentonville is gevestigd. Intussen heeft Walmart (samen met z'n minder bekende ketens, zoals Sam's Club) wereldwijd 11-duizend winkels en had in 2014 'n omzet van bijna 500 miljard! Dat is nog 'ns met recht 'n grootgrutter.

Voordat wij vandaag in Bentonville kwamen, kende ik het stadje vooral omdat collega's er ooit moesten zijn om ons product aan Walmart te verkopen. Het beeld dat zij schetsten was mooi: het vliegtuig naar Bentonville zit elke dinsdag vol met verkopers die hun product in de winkels van Walmart willen verkopen. De ervaren verkopers hebben hun spullen vooruit gestuurd, anderen hebben koffers die uitpuilen van de handelswaar. En allemaal moeten ze de inkopers van Walmart overtuigen waarom hun artikel voor de Walmart-klanten het beste zijn. En zelfs als ze dat dan lukt, dan staat ze de (volgens de verhalen) pijnlijk harde onderhandeling met diezelfde inkopers te wachten: Walmart staat erom bekend dat ze producten tegen bodemprijzen inkopen en met 'n minieme marge verkopen. Dit alles om hun klanten de beste waar voor hun geld te bieden onder het motto: Every Day Low Prices - ofwel EDLP.

Veel van mijn nieuwe kennis over Walmart heb ik opgedaan in het Walmartmuseum dat is ingericht in het pand waar Sam Walton zijn eerste winkel is begonnen. Het museum is uiteraard bijzonder onkritisch, maar geeft wel 'n mooi beeld over het ontstaan van de keten en het enorme tempo waarin het gegroeid is. Wereldwijd werken er 2 miljoen mensen bij Walmart!

De reden dat we trouwens specifiek Bentonville op onze route hadden staan, is dat 'n vriend van ons sinds kort voor Walmart werkt op het hoofdkantoor. Maar helaas was hij er in twee dagen nog niet in geslaagd om vanuit DC naar Bentonville te vliegen, dus die eetafspraak houden we tegoed. Maar ik heb wel steeds 'n mooi plaatje in m'n hoofd van hem op het vliegveld van Charlotte (North Carolina) met allemaal vertegenwoordigers die met hun koffers vol handelswaar proberen in het vliegtuig naar Bentonville te stappen.

Wat hoor ik toch?

Het was er ineens, een continu geluid buiten, een soort ruis. 'Cicade' schoot door m'n hoofd.



Dit is het geluid van de Magicicada (periodical cicadas). De cicades die wij nu horen, zijn van Brood II (legsel II), ook wel East Coast Brood genoemd.

Om de 13 of 17 jaar
Het bijzondere is dat de cicades maar eens per 13 of 17 jaar uit de grond komen om zich voort te planten. Daar hebben ze een week of vier voor, daarna gaan de volwassen exemplaren dood. De nieuwe eitjes liggen dan weer veilig onder de grond en de regio is dan voor jaren van deze beestjes verlost.

De laatste keer dat Brood II bovengronds is geweest, was in 1996. De staten waar ze deze maand zouden moeten verschijnen zijn Connecticut, Maryland, North Carolina, New Jersey, New York, Pennsylvania, Delaware, Virginia en Washington DC.


En dit is één van de vele herrieschoppers. We hebben gemerkt dat ze echt heel hard kunnen 'fluiten', als een vogeltje.

Ander insectenspul
Een paar avonden terug hadden we op ons deck bezoek van mevrouw Luna moth, een nachtpauwoog. Heel mooi groen, met grote nep-ogen op de vleugels. Onzettende paniek bij het beestje, ze bleef maar tegen de muur aan vliegen. Totdat ik het licht uitdeed, toen verdween ze rap in het donker. Interessant weetje: deze nachtvlinders leven maar een week, nadat ze ontpopt zijn. Ze hebben namelijk geen mond en kunnen dus niet eten...

Foto is van de wikipagina over de Actias luna, fotograaf is Shawn Hanrahan.

Massagestoelen

Wat heeft Virginia met massagestoelen? Deze week ben ik twee keer in zo'n stoel terechtgekomen en dat was niet eens in de mall.

Stoel 1: bij de opticiën
Eerder deze week knapte een draadje van mijn bril, toen ik bij de DMV zat te wachten om mijn auto in Virginia te registreren.


Zonder bril ben ik te kippig om veilig de weg op te gaan, dus met een beetje DMV-gesponsord plakband kon ik de lens tijdelijk fixeren en snel naar huis rijden. Oude bril op en door naar de opticiën in ons winkelcentrum. Terwijl ze mijn bril repareerde, kon ik plaatsnemen in één van de massagestoelen.

Pittig ding, die UDesire. Jammer dat de opticiën na tien minuten al klaar was...

Stoel 2: bij de tandarts
Het was weer tijd voor mijn tandartscontrole, en lui dat ik ben had ik een afspraak gemaakt bij de dichtstbijzijnde praktijk. Toevallig een hele moderne met superfancy interieur en knappe tandarts. De praktijk lijkt wel een mix tussen een Apple-winkel en een ruimteschip. Of een aquarium. Voordat de mondhygiëniste begon, vroeg ze of ik de massagestand aan wilde. Tuurlijk! Deze was een stuk vriendelijker. Het zou ook onhandig zijn als de patiënt ineens omhoog schiet als er een pijnlijke knoop wordt geraakt. Toen ik het behandelplan hoorde met de bijbehorende kosten, snapte ik meteen waar al die toeters en bellen van betaald worden. Ik heb al jaren geen gaatjes en deze tandarts beweert dat ik 13 vullingen nodig heb à raison de $1000,- (voor één kant, ik heb natuurlijk twee kanten)! Tijd voor een second opinion, misschien maar bij een wat gewonere praktijk.

Nemo

Terwijl ik in Nederland aan het staartje van mijn tour was begonnen, zat Frank thuis in afwachting van sneeuwstorm Nemo. Zou het deze keer opnieuw meevallen, zoals het tot nu toe steeds het geval was als de weermensen een stormfront aankondigden? Er werd flink gehamsterd in de supermarkten en vanaf vrijdagmiddag vier uur trad er een 'driving ban' in werking. Dat betekent dat alleen politie, brandweer, ambulances, sneeuwschuivers en zoutstrooiwagens de weg op mogen. De laatste keer dat er zo'n verbod gold, was in 1978. Ook het openbaar vervoer werd stilgelegd en het vliegveld ging dicht. De noodtoestand was uitgeroepen voor Connecticut, Rhode Island, New York, Maine en Massachusetts. Alles wees er op dat Nemo inderdaad weleens een grote zou kunnen zijn...

Mazzel
Frank hield ons op de hoogte met foto's die hij e-mailde en we konden ook gewoon Skypen. Ook deze keer hadden we weer geluk en was er geen stroomuitval in onze buurt. In het noodgebied schijnen 650.000 huishoudens zonder stroom te hebben gezeten door Nemo (zitten misschien nu nog zonder stroom). Vrijdagnacht was Nemo op z'n sterkst boven Boston, maar daar heeft Frank weinig van meegekregen. De volgende ochtend zag hij dit:

Zo'n zestig centimeter sneeuw en het sneeuwde nog door. Dat ding in het midden is onze brievenbus.

Onze zijdeur was geblokkeerd door een dunne muur van opgewaaid sneeuw:


Scheppen en schuiven maar!
Maar wanneer moet je nou beginnen met sneeuwruimen? Wij zijn van "When in Rome, do as the Romans do" ('s lands wijs, 's lands eer), dus Frank wachtte af tot de eerste buurmannen zich buiten waagden met sneeuwschep.


Waar begin je...?


Na een uur of drie scheppen en met wat hulp van de buurman met zijn sneeuwvreter had Frank de oprit en zijn auto vrij. Mijn auto zou de volgende dag aan bod komen.


Achter de schep loopt de stoep richting straatnaambordje. Deze stoep wordt normaal gesproken door de gemeente schoongehouden, want in scholengebied, maar ik geloof dat ze nu even andere prioriteiten hebben. De berg sneeuw is hier hoger (zo'n 90 cm), omdat de sneeuwschuivers de sneeuw van de doorgaande weg daarnaartoe schuiven. In Hamden, Connecticut was 100 cm gevallen, zonder hulp van de sneeuwruimers...

Ook de brandkraan moest uitgegraven worden. Dit is de verantwoordelijkheid van degene die ernaast woont.


Als je je post wilt ontvangen, moet de brievenbus bereikbaar zijn (al hebben we een attente postbode die de post tussen de hor en de voordeur klemt). De put ook direct maar vrijgemaakt, zodat het smeltwater makkelijker weg kan.


Weer op gang
Sinds gisteren zijn de scholen weer open, steeds meer wegen zijn goed begaanbaar. En zo ziet het er nu uit rond ons huis:

Nemo was niet voor iedereen zo vriendelijk, in het noodgebied zijn tien mensen overleden tijdens of na de sneeuwstorm (sneeuwscheppen in de kou kan nogal gevaarlijk zijn).

Sandy

Wat een ellende heeft orkaan Sandy gebracht in Delaware, Maryland, New Jersey en New York City. Jullie hebben de beelden vast wel op tv of op internet gezien. Vrienden waar we vorige week nog logeerden in Lower Manhattan, hadden het water 2 meter hoog staan in de straat. Gelukkig wonen ze op de 8e verdieping, maar ze zaten wel zonder water en stroom. Een vriendin van een collega in NYC is één van velen die verplicht was geëvacueerd uit Queens en heeft nu geen huis meer (afgebrand). Inmiddels is het puinruimen begonnen en worden monteurs uit alle delen van de VS naar de rampgebieden gestuurd om te helpen met de herstelwerkzaamheden.

Afgezwakt
Sandy heeft Massachusetts een beetje links (eerder rechts) laten liggen. Wat wij hebben meegekregen was een heftige storm, het was geen orkaansterkte hier. Dit was rond vier uur 's middags, een paar uur voordat de storm op z'n sterkst was:



We hebben een stuk schutting voorbij zien vliegen en een straat verder was er 's avonds een team druk in de weer met een elektrische zaag. Waarschijnlijk was er een boom op een elektriciteitskabel gevallen en moest die veiliggesteld worden. We zijn niet gaan kijken en de volgende dag kon ik niks vreemds meer ontdekken. In de omgeving zijn veel bomen ontworteld en kabels geknapt, dus een groot deel van de omliggende wijken zit zonder stroom. Wij hebben geluk gehad, geen uitval en geen schade.

Impressies uit Malden, Melrose en Stoneham, foto's van internet geplukt.

Sandy? Nee, candy!
Gisteren was het best mooi weer, dus de chrysantenpotten en pompoenen konden weer naar buiten. Vandaag durf ik mijn hibiscus weer buiten te zetten, die staat nu een beetje sneu in het washok te staan. En ik ga de voordeur nog maar even optuigen met spinnenrag. Het is tenslotte Halloween!