Spookstadje

In Californië werd niet alleen goud gedolven, maar ook zilver. Bijvoorbeeld in Calico, in de buurt van Barstow. In 1881 ontdekten ze daar zilver in de bergen van de Mojavewoestijn en binnen no-time was er een stadje rond de mijnen ontstaan. In 1890 woonden en werkten er 3500 mensen in Calico. In datzelfde jaar werd er een wet aangenomen waardoor de prijs van zilver aanmerkelijk daalde. Het was niet meer rendabel om de zilvermijnen open te houden en de inwoners trokken weg. In 1907 was het stadje compleet verlaten.


Dik veertig jaar later kocht meneer Walter Knott (rijk geworden met het telen van boysenbessen, zeg maar 'brambozen') het stadje en knapte het op. Hij had er als kind veel tijd doorgebracht en hij had er blijkbaar goede herinneringen aan. Calico Ghost Town is te bezoeken. Veel van de gebouwen zijn replica's, maar er staan een zestal originele bouwwerken. Entree is $8 per volwassene.


Toen wij er waren, was het echt een spookstadje. Er waren welgeteld vijf bezoekers. Gelukkig kwam er net een schoolklas aan voor een rondleiding toen we weggingen. Gezien het aantal souvenirwinkeltjes en eettentjes in het spookstadje, komen er in het hoogseizoen veel meer bezoekers.


De mijnen.


Schoolgebouw (replica maar wel op dezelfde locatie).

Door Missouri naar Bentonville in Arkansas

Rit door Missouri

Vandaag hebben we vijf uur lang door Missouri gereden. We gingen vanaf St. Louis in het noord-oosten over de I-44, via Springfield in het zuidwesten en dan bij Bella Vista via de I-71 de grens met Arkansas over. Missouri is viereneenkwart keer groter dan Nederland en heeft zo'n zes miljoen inwoners. Voor 'n staat in het centrum van de VS houdt dat in dat Missouri redelijk bevolkt is en dat merk je goed. Langs de snelweg ben je voor je gevoel nooit ver weg van 'n plaatsje of (belangrijker) 'n tankstation. Ik ben benieuwd in welke staat we dat gevoel voor het eerst kwijt zullen zijn.

Het weer was vandaag aanmerkelijk beter dan gisteren. Gelukkig maar. Want hoewel ik het niet erg vind om in de sneeuw te rijden, is het wel vermoeiend. De thermometer liep vandaag op van 22F/-5C vanochtend bij vertrek tot 38F/3C vanmiddag in Bentonville.

We hebben er 1168 mijl voor moeten rijden, maar toen stond de thermometer eindelijk voor het eerst boven het vriespunt: 33F is ongeveer 0.5C

Arkansas

Je schrijft de naam als Kansas, maar dan met Ar ervoor. Maar je spreekt het anders uit: Arkansaw, dus met 'n Amerikaanse zaag aan het eind (en met de klemtoon op Ar). Arkansas is ruim drie keer groter dan Nederland, maar heeft maar 3 miljoen inwoners: het is dus duidelijk 'n stuk minder bebouwd. Maar daar hebben we vandaag nog niet veel van gemerkt: onze bestemming lag direct over de grens vanuit Missouri.

Toen we nog in Nederland woonden, kende ik eigenlijk maar een plaats in Arkansas, namelijk Little Rock. Als ik het goed onthouden heb, was dat ooit de woonplaats van Bill en Hillary Clinton, toen ze beiden nog advocaten waren en voordat ze de politiek ingingen.

Bentonville, AR / Wallywood

Maar tegenwoordig denk ik bij Arkansas direct aan Bentonville, 'n plaatsje in het noordwestelijke puntje van de staat. In Bentonville is Sam Walton in 1950 zijn eerste supermarkt begonnen: Walton's 5 and 10 (zeg: Walton's five and dime). Dat zegt je misschien nog niks, totdat je weet dat Sam Walton de oprichter is van de Walmart. Die winkel in Bentonville staat dus aan het begin van de Walmart-keten en is de reden dat Walmart nog steeds in Bentonville is gevestigd. Intussen heeft Walmart (samen met z'n minder bekende ketens, zoals Sam's Club) wereldwijd 11-duizend winkels en had in 2014 'n omzet van bijna 500 miljard! Dat is nog 'ns met recht 'n grootgrutter.

Voordat wij vandaag in Bentonville kwamen, kende ik het stadje vooral omdat collega's er ooit moesten zijn om ons product aan Walmart te verkopen. Het beeld dat zij schetsten was mooi: het vliegtuig naar Bentonville zit elke dinsdag vol met verkopers die hun product in de winkels van Walmart willen verkopen. De ervaren verkopers hebben hun spullen vooruit gestuurd, anderen hebben koffers die uitpuilen van de handelswaar. En allemaal moeten ze de inkopers van Walmart overtuigen waarom hun artikel voor de Walmart-klanten het beste zijn. En zelfs als ze dat dan lukt, dan staat ze de (volgens de verhalen) pijnlijk harde onderhandeling met diezelfde inkopers te wachten: Walmart staat erom bekend dat ze producten tegen bodemprijzen inkopen en met 'n minieme marge verkopen. Dit alles om hun klanten de beste waar voor hun geld te bieden onder het motto: Every Day Low Prices - ofwel EDLP.

Veel van mijn nieuwe kennis over Walmart heb ik opgedaan in het Walmartmuseum dat is ingericht in het pand waar Sam Walton zijn eerste winkel is begonnen. Het museum is uiteraard bijzonder onkritisch, maar geeft wel 'n mooi beeld over het ontstaan van de keten en het enorme tempo waarin het gegroeid is. Wereldwijd werken er 2 miljoen mensen bij Walmart!

De reden dat we trouwens specifiek Bentonville op onze route hadden staan, is dat 'n vriend van ons sinds kort voor Walmart werkt op het hoofdkantoor. Maar helaas was hij er in twee dagen nog niet in geslaagd om vanuit DC naar Bentonville te vliegen, dus die eetafspraak houden we tegoed. Maar ik heb wel steeds 'n mooi plaatje in m'n hoofd van hem op het vliegveld van Charlotte (North Carolina) met allemaal vertegenwoordigers die met hun koffers vol handelswaar proberen in het vliegtuig naar Bentonville te stappen.

Toeren op Gettysburg

In september 2012 zijn we al eens naar het Gettysburg National Military Park geweest. Rond Gettysburg, Pennsylvania is in 1863 drie dagen lang strijd geleverd tijdens de Burgeroorlog (Civil War, april 1861- mei 1865).


Gettysburg National Cemetery met het Soldiers National Monument. Hier hield Lincoln zijn toespraak (de 'Gettysburg Address') tijdens de inwijding van de begraafplaats voor de omgekomen Union-soldaten.

Museum en panorama

Voordat je de velden met de monumenten gaat verkennen, is het misschien handig om eerst naar het bezoekerscentrum te gaan. Daar kun je een introductiefilm bekijken, zodat je een beter idee krijgt van het wat en waarom van de burgeroorlog. Ook kun je het Cyclorama bezichtigen, dat is een mengeling van een diorama en een panorama (als in 'Panorama Mesdag') met geluids- en lichteffecten. Hoewel misschien ietwat kitsch, vond ik toch dat het een aardig beeld gaf van hoe het moet zijn geweest.

Kar op de voorgrond is echt, vanaf de omgeknakte boom is het geschilderd.

Ook is er een museum waar veel spullen uit die tijd zijn tentoongesteld. Bovendien is het er lekker koel ;) Entree voor museum, cyclorama en film is $12,50 voor 13+ jaar, $8,50(6-12 jaar), $11,50 voor 65+. Parkeren is gratis.

Met gids
Er zijn verschillende manier waarop je het gebied kunt bekijken. Vind je het leuk om meer achtergrondverhalen te horen, dan is een wandeling met een ranger een idee. Gratis. Je kunt ook mee met een bustocht, het is wat prijzig ($30 pp voor 13+ jaar, 6-12 $18 per kind), maar wij vonden het de moeite waard. De gidsen voor deze tochten zijn getest op hun kennis en weten echt een heleboel over de oorlog. De tocht duurt zo'n twee-drie uur.

Gids legde aan de groep uit hoe de slag bij Little Round Top verliep.

Is zo'n bus niks voor je, maar wil je wel dezelfde achtergrondverhalen? Huur dan een gids die in jouw auto meerijdt. Deze rit duurt twee uur en kost $65 voor een auto met maximaal 6 passagiers.

Zelf rondkijken
Als je liever op jezelf bent, kun je een plattegrond halen in het bezoekerscentrum en langs de punten op de kaart rijden. In de auto, te paard (alleen op de aangegeven - onverharde - paardenroutes; paardenritten worden niet verzorgd vanuit het bezoekerscentrum, dat moet je zelf regelen) of op de fiets (alleen op de verharde wegen). Op de kaart staan zeer korte beschrijvingen van de belangrijke punten. Wil je meer informatie over de Civil War, dan kun je een cd met audiotour kopen in de souvenirwinkel ($10-$25). We hadden van een aantal mensen gehoord dat dit een prettige manier was. Je luistert naar de rijinstructies en de informatie over de slagen, afgewisseld met stukjes hoorspel. Voordeel is het dat je net zo lang bij een stop kunt blijven als je wilt. En wil je een stukje opnieuw horen, dan kan dat.



Andere slagvelden in de regio
Gettysburg is niet de enige plek waar hevig is gevochten. Hier in de regio is vooral in de eerste twee jaar van de oorlog gevochten. Bij Manassas werd in juli 1861 de eerste veldslag geleverd bij het riviertje Bull Run (een jaar later werd daar nog een slag geleverd). De tweede (kleine) slag was in Leesburg bij Ball's Bluff in oktober 1861. Een grote eendaagse slag vond plaats bij Antietam (Sharpsburg Maryland, september 1862). Manassas en Antietam zijn officiële National Parks met bezoekerscentra en rangerprogramma's. Ball's Bluff is een Regional Park en wordt onderhouden door vrijwilligers. Alleen in het weekend zijn er 's ochtends gidsen aanwezig voor rondleidingen (10 en 11 uur). Wij kennen dit gebied vooral van de mooie wandelpaden.


En dan zijn er nog veel meer... Let maar op, zie je dit soort hekwerken in Virginia dan heb je grote kans dat je op een voormalig slagveld bent gestuit:

Deze hekken waren snel op te bouwen en af te breken, want de stukken hout zitten niet aan elkaar vastgespijkerd. Handig als er weer een stuk land was veroverd dat afgezet moest worden. En in de koude winters was het een mooie voorraad brandhout (foto: observatietoren op Antietam Battlefield)

Hoe Virginia begrensd werd

Ik had al eerder verteld dat Virginia, de eerste Engelse kolonie, aan het einde van de 16e eeuw/begin 17e eeuw een stuk groter was dan tegenwoordig: 'Virginia' liep van wat nu Noord-Carolina is (ter hoogte van Cape Fear) naar Acadia, Maine tot een stuk in het huidige Canada. Op de kaart hieronder zie je dit gebied groen aangeduid.

Na de dood van koningin Elizabeth I nam koning James I het over. In 1606 gaf hij de London Company (vergelijkbaar met de Verenigde Oostindische Compagnie) het exclusieve recht om zich te vestigen in Virginia. Het leverde waarschijnlijk zoveel geld op dat ook de volgende koning bleef doorgaan met ophakken van het grondgebied. Zo konden meer avonturiers zich in Noord-Amerika vestigen om geld te verdienen voor de Britse koning.


Het groene stuk was in Engelse handen, geel in Franse en rood was Spaans gebied. Het gebied binnen de blauwe lijn was sinds 1614 van Nederland (tot 1674 toen de Engelsen de macht overnamen).

Noord- en oostgrens: Water
Zo ontstond Maryland in 1632, Virginia's noorder- en oosterbuur. De Potomac-rivier is de natuurlijke grens in het noorden (vanaf de Chesapeake Bay langs Washington DC en boven Leesburg langs), maar omdat deze rivier vertakt in het noordwesten, was er tot 1910 onenigheid over welke tak nu de grens moest zijn.

Ook de grens aan de oostkant van Virginia met Maryland leverde problemen op. De Britse koning had bedacht dat het schiereiland bij Maryland moest horen. Daar waren de bewoners het niet mee eens, want zij waren protestants en Maryland was katholiek. Dat vond de koning reden genoeg, waardoor er een los stukje Virginia is gebleven aan de overkant van de Chesapeake Bay.


Zo ziet Virginia er tegenwoordig uit.

Recht in het zuiden
In 1663 gaf koning Charles II toestemming om de Carolina-kolonie ten zuiden van het huidige Virginia te beginnen. Voor het gemak werd de 36e breedtegraad aangehouden. Alleen bleek deze net door een baai te lopen, waar Virginia exportbelasting vroeg aan al het scheepsverkeer van Carolina. Om verder geruzie te voorkomen heeft de koning de grens in 1665 iets naar het noorden laten verplaatsen.

En hoekig in het westen
Inmiddels hadden de dertien Engelse kolonies zich afgescheiden van Engeland en waren de Verenigde Staten van Amerika geworden (1776). De staten die grondgebied ten westen van de Appalachen hadden, hadden beloofd grond vrij te geven om nieuwe staten te stichten. Zo is Kentucky in 1792 'geboren' als 15e staat. Virginia had dit gebied minder nodig dan het toekomstige West-Virginia waar de Ohio-rivier doorheen loopt. Deze sluit aan op de Mississippi die weer naar de Golf van Mexico stroomt, handig voor de handel. De rand van de Appalachen vormt voor een groot deel de grens tussen zuidwest-Virginia en Kentucky.

Bijna een eeuw later komt het laatste stuk grens tot stand, tussen Virginia en West-Virginia. In Virginia is een tweedeling tussen arm en rijk ontstaan: het oostelijke deel met de plantages wordt steeds rijker en het westelijke deel (in onbebouwbare Appalachen) blijft achter. De inwoners kunnen zich geen slaven veroorloven, zoals in het oostelijke deel van de staat wel het geval was. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog (1861) scheidden de westelijke Virginianen zich af van het oosten. Het gebied wordt officieel de staat West-Virginia en sluit zich aan bij de noordelijke staten (de Unionists). Daarbij kregen ze drie counties cadeau, waardoor die gekke hap 'tussen' Winchester VA en Leesburg VA is ontstaan.

Hoe Virginia aan haar naam komt

Hadden we in Massachusetts al aardig wat kolonistengeschiedenis meegekregen, in Virginia gaan we nog wat verder terug in de tijd. De Pelgrims landden in 1620 in Plimouth, Massachusetts, maar de eerste succesvolle Engelse kolonie was in 1607 al gesticht in Jamestown, wat later onderdeel ging uitmaken van Virginia. Sterker nog, in 1583 gaf de Engelse koningin Elizabeth I opdracht om een kolonie te stichten ten noorden van Florida (wat toen in Spaanse handen was). De expeditieleider vernoemde het hele kustgebied vanaf North Carolina tot en met Maine en Bermuda naar de 'Virgin Queen' Elizabeth.


Elizabeth I, 'Virgin Queen' omdat ze ongetrouwd was.

Er is ook een andere verklaring voor de naam: verkenners van de expeditie hadden aan de kust van North Carolina een indianengebied met de naam Wingandacoa ontdekt. Het opperhoofd heette Wingina. Deze namen lijken wel een beetje op virgin als in 'Virgin Queen', de bijnaam van Elizabeth en dat vond de koningin wel toepasselijk. Later bleek dat het gebied helemaal niet Wingandacoa heette en dat dat Indiaans was voor "Wat heb je mooie kleren aan". Waarschijnlijk was opperhoofd Wingina onder de indruk geweest van de Engelse pakken.


Sir Walter Raleigh, de expeditieleider die Virginia op de kaart heeft gezet.

Opmaat naar Gettysburg

Deze week is het 200 jaar geleden dat er hier in de buurt flink is gevochten tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Deze gevechten gingen vooraf aan de grote slag bij Gettysburg, Pennsylvania (1-3 juli 1863). Dat ligt hier 1,5 uur rijden vandaan.

Noord tegen Zuid
De Verenigde Staten bestonden in die tijd uit 34 staten. De rest was nog territoriaal gebied. Toen Abraham Lincoln in 1861 president van de Verenigde Staten werd, scheidden 11 staten zich af. Eén van Lincolns speerpunten was namelijk het afschaffen van de slavernij en dat wilden deze zuidelijke staten met al hun goedlopende plantages duidelijk niet.


De staten die zich achter de regering (Union) schaarden, heetten de 'Unionists'. De afgescheiden staten waren de 'Confederates'.

De Amerikaanse Burgeroorlog was één van de eerste industriële oorlogen. Spoorwegen en stoomboten werden gebruikt om materiaal en soldaten te verplaatsen, de telegraaf om berichten te verzenden, massaproductie van wapens. De kanonnen en geweren waren ook verbeterd, waardoor er sneller, gerichter en verder geschoten kon worden dan met musketten.


Vorig jaar september hebben we 't Gettysburg National Military Park bezocht, indrukwekkend. De slag bij Gettysburg in 1863 was het omkeerpunt in de oorlog. Het duurde alleen nog twee jaar voordat het echt voorbij was.

Soldaat spelen
Ik had gelezen dat er re-enactments in de buurt zouden zijn, ter nagedachtenis van de gevechten die hier rond 21 juni 1863 hebben plaatsgevonden. Ik dacht direct aan hoe mooi ze elk jaar in Massachusetts de slag bij Lexington naspelen. Dat wilde ik ook weleens zien uit een ander periode. Er waren een stuk minder acteurs dan ik verwachtte, maar ze waren niet minder enthousiast.


Het leger van de regering (Federal or Union Army) droeg donkerblauwe jassen en lichtblauwe broeken. De Confederates droegen overwegend grijs, maar op den duur droeg men ook wat er maar voorhanden was.


De cavalerie. De mannen konden mooi vertellen over hun uniform en uitrusting, de paarden, hoe ze in het leger beland waren, wie ze achter hebben moeten laten enzovoort.

Bakermat van Amerikaanse staalindustrie

Gisteren hebben we één van de 'Historic Sites' bij ons in de buurt bezocht: de Saugus Iron Works. Ik was al vaak langs het bewegwijzeringsbordje langs de US-1 gereden, maar dacht altijd dat het een soort oninteressant fabrieksgebeuren zou zijn. Todat ik er iets over las in het lokale AAA-krantje. Eind vorig jaar ben ik er met een vriendin wezen kijken en we waren verbaasd wat we zagen: een gereconstrueerde hoogoven en ijzergieterij uit 1646. Helaas hadden we toen geen tijd voor de rondleiding, we hadden een afspraak bij de spa voor een schoonheidsbehandeling. Kwestie van prioriteiten stellen, he...


De smederij ('forge') met daarachter de walsmolen ('rolling and splitting mill'), gezien vanaf de bovenkant van de hoogoven ('blast furnace'). In de splijtmolen werden de stalen pinnen 'gesneden'. Deze werden vervolgens verkocht aan bijvoorbeeld boeren die er dan zelf spijkers van maakten.

Deze keer hadden Frank en ik alle tijd voor een rondleiding met een ranger. Ze vertelde dat deze staalfabriek is gebouwd, omdat de kolonisten zelfvoorzienend wilden zijn. Bovendien was het importeren van staal uit Engeland erg duur. Op een gegeven moment werden de rollen zelfs omgedraaid en exporteerden de kolonisten staal naar Engeland, omdat daar de grondstoffen op raakten.

Juiste plek
De eerste ijzergieterij die in 1642 was gestart in Braintree leverde niet genoeg op. In Saugus vonden ze een betere locatie aan de mond van de Saugus River. Deze rivier stelt niet zo heel veel voor, maar door het verval en indammen kon er veel meer waterkracht gegenereerd worden dan in Braintree.


Hier zie je het hoogteverschil dat nodig is om het water met genoeg kracht in de raderen te laten lopen.


De stalen balken, staven en potten werden bij vloed via zee naar Boston gevaren.

Door mismanagement kon de ijzergieterij 22 jaar later de deuren sluiten. De monopoliepositie van de Saugus Iron Works kwam daarmee te vervallen en de werkeloze ijzergieters en -smeders verspreidden zich over New England en begonnen hun eigen gieterijen. Zie daar het begin van de Amerikaanse staalindustrie.

In werking
Het leuke van deze rondleiding was dat de ranger een aantal machines aan 't werk zette. Deze megablaasbalg van de hoogoven ('blast furnace') bijvoorbeeld, die aangedreven werd door een groot waterrad:


Het blijft ons verbazen dat je veel van dit soort cultuurhistorische plekken voor een habbekrats of zelfs gratis kunt bezoeken. Ook de Saugus Iron Works zijn gratis te bezichtigen en parkeren is ook gratis.

Battle Road

Op de derde maandag van april wordt in Massachusetts en Maine Patriot's Day gevierd. Dit is ter nagedachtenis van de gevechten op 19 april 1775 tussen het Britse leger en de Amerikaanse militie. De kolonisten waren het zat om naar de pijpen te dansen van de Britse koning George III. In Concord verzamelden de Minute Men wapens voor een opstand. Zodra de Britten daar achter kwamen, werd het leger (Redcoats) er op af gestuurd. Bij Lincoln, Concord en Lexington werd het leger echter terug gedreven. Deze gevechten worden gezien als het begin van de onafhankelijkheidsoorlog van Amerika.


Redcoats (Britse leger van de koning) en de Minute Men (elitegroep van de militie die altijd paraat stond om in actie te komen) bereiden zich voor.

Bloody Angle
Dit weekend worden een aantal van de gevechten nagespeeld ('re-enactments'). Vandaag hebben wij in het Minute Man Historical Park gekeken naar de slag op wat later Battle Road is gaan heten.


Er was een boel geknal en rook bij de Bloody Angle, maar uit respect voor de slachtoffers vielen er geen 'doden'.

Liever een zeemeermin

In Portsmouth (New Hampshire) kwamen we deze muurschildering tegen van het Duitse graffiti-duo Herakut:


Boven de man staat:
"Oh look at the horses and people
how they hurry and trample
and fight"

Naast het meisje:
see! that's why
I'm gonna be a mermaid
when I grow up!

De muurschildering doet mij een beetje griezelig aan. Komt misschien ook omdat ik zeemeerminnen gemene loeders vind... Maar het gedicht waar de eerste zin uit komt, is ook een beetje naargeestig. Het komt uit The Connoisseurs dat Celia Thaxter speciaal voor kinderen heeft geschreven. Het gaat over het waarom van de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865), zoals veel Amerikanen het in die tijd zagen: het bevrijden van de slaven in de zuidelijke staten. In 1891 verscheen het gedicht met dit prentje van twee 'dusky' kinderen die een schilderij van een oorlogstafereel bekijken:


O look at the horses and people!
How they hurry and trample and fight!
And the smoke blowing over the steeple,--
O look, how the guns shine bright!
See this one, this soldier, he's swinging
His sword over head in the air;
How the shot must be leaping and stinging!
See the men falling down everywhere!
Isn't this what the white folks call the war?
I wonder what they are doing it for.

And there's the big flag flying splendid,
White stars pretty red, pretty blue,
All torn. Do you think 'twill be mended,
And fly out again, good as new?
See the blue coats and gray coats, --I'm sorry
They bleed and they suffer and die;
What made all the fighting and worry?
Can you think of the reason why
They killed each other, the gray and the blue?
O dusky children, it was for you!

Dat is even andere koek dan Dikkertje Dap...

Logees!

Mijn ouders zijn er! Niet alleen is het heel leuk dat ze hier zijn en zien hoe wij wonen, maar het hebben van logees is voor Frank en mij ook een goede gelegenheid om toeristische uitstapjes te doen die we normaal niet zo gauw zouden doen. Hoe lang heeft 't niet geduurd voordat we de Domtoren in Utrecht een keer hebben beklommen...



Inmiddels hebben we met vrienden de Freedom Trail gelopen, hebben we over Boston uitgekeken vanaf de SkyWalk van de Prudential, heb ik met m'n ouders een Duck Tour gedaan (amfibiewagen die door de stad rijdt en de rivier in gaat om een stukje te varen) en hebben we het Minute Man National Historical Park in Lexington en Concord bezocht. Dat is waar de 'militia' (de burgerwacht van de kolonisten) op 19 april 1775 het Britse leger heeft teruggedreven naar Boston, een belangrijk moment in de onafhankelijkheidsstrijd van Amerika.

De komende weken gaan er nog meer uitstapjes volgen, onder andere naar New York, New York! Leuk!!!

Pelgrims en stroopwafels

In het winkeltje van Plimouth Plantation kwamen we zowaar AH Stroopwafels en Kanjers tegen. En een kast met allemaal Delfts Blauw.

Wat is de link tussen de Engelse Pilgrim Fathers en Nederland? Deze protestanten zochten vrijheid van geloofsuiting in ons land, nadat de Anglicaanse kerk in Engeland het enige toegestane geloof werd. De Pelgrims vertrokken eerst naar Amsterdam, maar konden uiteindelijk in Leiden terecht. Daar hebben ze zo'n 12 jaar hun eigen geloof kunnen belijden. In 1620 trokken de eerst Pelgrims via Southampton met de Mayflower naar Noord-Amerika. Daar stichtten ze Plimouth Plantation.

Boston

Boston doet Europees aan, de herenhuizen in en om Newbury Street in downtown Boston deden me een beetje aan Utrecht denken. Het heeft een klein gezellig stadscentrum waar alles op loopafstand is. Probeer te voorkomen dat je met de auto in North End (Little Italy) terecht komt, wat een smalle straatjes...



Veel geschiedenis
De stad is erg oud voor Amerikaanse begrippen: de Engelse puriteinen stichtten de stad in 1630. Ze vernoemden de stad naar Boston in Lincolnshire, Engeland waar een aantal van de prominente kolonisten vandaan kwamen. Het is lange tijd de grootste stad in Brits Noord-Amerika geweest, halverwege de 18e eeuw haalde Philadelphia Boston in.

Massachusetts was een van de dertien Britse kolonies in Noord-Amerika. Vanaf 1763 begon de aanloop naar de Amerikaanse Revolutie (1775-1783). De kolonisten begonnen in opstand te komen tegen de Engelse regering, omdat de kolonien niets te zeggen hadden in het Britse parlement. Ze wilden dan ook geen belasting betalen aan een regering die ze niet zelf hadden gekozen. Dat resulteerde onder andere in de Boston Massacre (1770) en de Boston Tea Party (1773).



Vrije wandeling
Als je de Freedom Trail in downtown Boston gaat wandelen, kom je onder andere langs de plekken waar de Massacre heeft plaatsgevonden en waar de mensen verzamelden (Old South Meeting House) om vervolgens naar de haven te gaan om de lading thee van het schip in de haven te gooien.

Postbuizen

In het Empire State Building zie je nog veel van dit soort buizen.

 

Manon herkende ze gelijk: dat zijn postbuizen. Mijn herinnering ging gelijk terug naar de C&A vroegen: bij de kassa werd je bonnetje en het geld in 'n cilinder gestops, die werd in 'n buis geduwd en dan woosh... gingen beiden naar boven. Alleen daarom al wilde ik met m'n moeder mee naar de C&A.

 

Deze "mail chutes" zijn iets minder geavanceerd. Ze werden vroegen gebruikt om de post van boven in het gebouw eenvoudig beneden te krijgen. De mensen op de werkvloer gooiden gewoon hun brieven in de chute en die kwam dan beneden in 'n verzamelbak waar de postbode ze uit kon halen.

'n Aardig idee natuurlijk, maar helaas kwam er nogal veel post klem te zitten. En ik moet er ook niet aan denken dat het pakje van die kantoorpief op verdieping 86 mijn brief aan tante sjaan verplettert.

Census

Elke 10 jaar vindt er in de VS 'n volkstelling plaats. En waar Nederland voor dit soort zaken vertrouwt op z'n Gemeentelijke Basisadministratie (GBA), doen de Amerikanen het nog op 'n meer traditionele manier.

 

Half maar heeft ieder huis een censusformulier in de bus gekregen. Op dit formulier vul je in uit hoeveel personen je huishouden bestaat, hoe oud iedereen is en van welk ras de gezinsleden zijn. Het zijn welliswaar niet veel vragen, maar als je het voor ruim 100 miljoen huishoudens met ruim 300 miljoen mensen moet doen is het toch even andere koek.

Er is dit keer vooral veel te doen over (hoe kan het ook anders) de raciale vragen. Waarom willen ze wel weten of je Mexicaans of Peruviaans bent, maar worden alle blanken op 'n hoop gegooid? Wil je de vragen zien, dan vindt je onderaan dit artikel 'n link naar de online versie.

De census wordt al sinds 1790 gehouden - elke 10 jaar. Deze regelmaat is zelf in de grondwet vastgelegd. Enigszins verdedigend meldt het formulier dat de ras-vraag ook al sinds 1790 wordt gesteld.

De antwoorden op de census worden handmatig verwerkt. Als ze bij die verwerking nog vragen aan je hebben, nemen ze telefonisch contact met je op. En voor degenen die moeite hebben om de vragen in te vullen is er ook telefonische hulp beschikbaar. Het zal je dan ook niet verbazen dat het censusbureau (onderdeel van het ministerie van economische zaken) op dit moment 'n hoop tijdelijke vacatures heeft. De resultaten van de census worden de komende 10 jaar gebruikt om onder andere te bepalen hoeveel kamerzetels elke staat heeft en hoe de belastinginkomsten worden verdeeld.

Een ding weet ik in elk geval nu al zeker. 'n Deel van het geld wordt over tien jaar weer besteed aan het houden van 'n census. En ook dan gaat er weer 'n hoop werk zitten in het maken van 'n formulier waar veel over geklaagd gaat worden en in het motiveren van mensen om dat formulier toch vooral in te vullen.



Zie ook:

• de Nederlandse wikipedia heeft 'n klein stukje over de Amerikaanse census


• het online interactieve censusformulier (in het Engels)


• wat het censusbureau allemaal bijhoudt (in het Engels)

Happy Thanksgiving!

Elke vierde donderdag van november vieren de Amerikanen Thanksgiving Day. De hele familie komt dan bij elkaar. Ze gaan naar een American Football wedstrijd, eten gevulde kalkoen, aardappelpuree, cranberriesaus, sperziebonen, mais en pompoen- en/of pecannotentaart en vertellen elkaar waarvoor ze dankbaar zijn.

Kerst of Thanksgiving?
We dachten dat kerstmis een groter feest was, maar als je kijkt naar de winkelopeningstijden dan is T-Day belangrijker. Op Thanksgiving zijn alle supermarkten dicht, terwijl ze met kerst beperkt open zijn. Dat zegt toch wel wat ;) Sommige (elektronica)zaken zijn wel open op Thanksgiving en beginnen dan al met een voorproefje op de volgende dag: Black Friday. Dan stunten de meeste warenhuizen met idiote aanbiedingen waardoor er massa's mensen op de winkel afkomen. Gelukkig is Black Friday ook een vrije dag, dus tijd zat om in de rij te staan.


Gobble Gobble

Amerikaanse Thanksgiving
Van oorsprong is Thanksgiving een algemeen christelijk gebruik om God vlak voor het begin van de Advent (periode voor kerst, startend op zondag tussen 27 november en 3 december), te danken voor de oogst en voor je zegeningen in het algemeen.

Thanksgiving zoals de Amerikanen het kennen, stamt uit 1621 toen Engelse kolonisten in Plymouth, Massachusetts. Na een mislukte oogst in Europaen een zware boottocht kwamen deze kolonisten in de Nieuwe Wereld aan. Met hulp van de indianen die in het gebied woonden, slaagde de eerste oogst van de kolonisten. Dit vierden ze met een gezamenlijk oogstfeest, waarbij er kalkoen, zoete aardappelen, aardappelpuree en jus, mais en andere seizoensgroenten op het menu stonden. Deze gerechten zie je vandaag de dag terug op de eettafels.



Er zijn her en der Thanksgiving-optochten en dan moet je je natuurlijk gepast kleden:



Wat wij vandaag doen
We gaan met Vincent en Esmarij naar de Turkey Day Game (American Football) in San Francisco. Het high school team dat Vincent traint, speelt die dag de seizoensfinale. We gaan niet verkleed, al zal ik mijn kast wel even doorspitten voor paarse en oranje kledingstukken (de kleuren van Vincents team). Daarna gaan Esmarij en ik een Thanksgivingmaaltijd maken en opeten. Daar mogen Frank en Vincent ook aan meedoen.

Zie ook:
- Meer Thanksgiving-gerelateerde posts op onze blog

Niles - het Hollywood van de stomme film

Niles is 'n oud dorpje op zo'n 30 kilometer hier vandaan. Het is tegenwoordig onderdeel van Fremont, maar vroeger was het 'n zelfstandige plaats. Het is 'n wat vervallen plaatsje waar alles aan vroeger doet denken: de kleuren, de geur en de bouwstijl.

 
Het historisch centrum van Niles

Niles was vroeger 'n druk stadje. In eerste instantie doordat de spoorwegen uit het noorden en het zuiden er samenkwamen. Maar later werd het vooral bekend omdat het 't Hollywood van de stomme film was. Veel beroemde films zijn in Niles opgenomen. En sommige punten in het winkelstraatje van Niles verwijzen nog naar die gloriedagen.

 
een bord met 'n cameraman verwijst naar de stomme films die hier zijn opgenomen

 
het stomme-filmmuseum rook erg onfris, dus we zijn niet naar binnen gegaan

Tegenwoordig is Niles 'n beetje vervallen. Maar zoals dat hier zo goed kan: ze zijn maar wat trots op hun vergane glorie. Dus de winkelstraat zit vol met: antiekwinkeltjes, goedkope kappers en kroegen. En er zijn veel jaarlijkse evenementen: een stomme-film-festival, 'n autoshow en 'n hondenshow.

 
de jaarlijkse hondenshow is binnenkort

Hmmmmm... eigenlijk heeft het toch wel wat. Niles - ga er gerust even langs als je in de buurt bent.


Zie ook:

• de wikipedia-pagina over Niles


• de mooiere beschrijving van de Niles-inwoners zelf

Fourth of July

De Fourth of July, of Independence Day (Onafhankelijksheidsdag) is een grote feestdag in de VS met vuurwerk, parades, barbecues, picknicks, festivals, 'the whole shebang'.
Op deze dag wordt herdacht dat de Britse kolonies zich in 1776 onafhankelijk hebben verklaard van Groot-Brittanie.

Driekleur
Alle feestelijkheden worden aangekleed in rood, wit en blauw, met de Amerikaanse vlag - de 'Stars & Stripes' - er op. De winkels liggen volgens mij al vanaf 18 maart vol met BBQ-spullen, slingers, van alles in die kleuren. Tot en met 17 maart (St. Patrick's Day) was alles groen, Iers en klavertjes wat de klok sloeg.

Voor de gelegenheid heb ik daarom maar een 4th of July setje gemaakt, bestaand uit ketting, armband en oorbellen:


American Revolutionary War en onafhankelijkheidsverklaring
Het is weer tijd voor een stukje geschiedenis! Je mag het ook overslaan en doorgaan naar het kopje Raadseltje hoor.

De American Revolutionary War of American War of Independence duurde van 1775 tot in 1783. De dertien Engelse kolonies in Noord-Amerika begonnen de oorlog tegen Groot-Brittanie. Frankrijk stuurde in 1778 troepen om het Amerikaanse leger te helpen tegen Groot-Brittanie. Ook Spanje en Nederland hebben -als Franse bondgenoten- troepen gestuurd.

Een jaar nadat de oorlog uitbrak, is de Declaration of Independence opgesteld en op 4 juli 1776 goedgekeurd. Eigenlijk is de verklaring pas op 2 augustus door iedereen ondertekend. Thomas Jefferson was de hoofdauteur van deze verklaring. Jefferson is later de derde president van de Verenigde Staten geworden.

OK, deze geschiedenisles viel best mee toch?

Raadseltje
Welke twee dingen hadden onderstaande heren met elkaar gemeen? Het zijn Thomas Jefferson, John Adams en James Monroe.


Tromgeroffel..... ze zijn alledrie inderdaad president van de VS geweest, je hebt de eerste helft van de vraag goed beantwoord. Adams volgde George Washington op (van 1797-1801), Jefferson was de derde president (van 1801-1809) en Monroe was de vijfde (van 1817-1825). Wat ze nog meer gemeen hebben, is dat ze alledrie op 4 juli zijn overleden. Jefferson en Adams stierven zelfs allebei op de 50e verjaardag van de Onafhankelijkheidsverklaring in 1826. Monroe stierf precies 5 jaar later. Zou die dag toch te veel emoties hebben losgemaakt bij de mannen?

Zie ook:
- Independence Day
- Declaration of Independence
- American Revolutionary War
- Thomas Jefferson
- John Adams
- James Monroe
- George Washington