History Park

Toen we uitgewandeld waren in de Japanese Friendship Garden, liepen Marrije en ik nog wat rond in het aangrenzende Kelley Park. We kwamen ineens een mooi huis tegen en we zagen nog wat gebouwtjes. Dat was het History Park, een leuke ontdekking.


Op het terrein hebben ze een paar oude huizen uit San Jose/Santa Clara Valley opnieuw opgebouwd. Zo staat er bijvoorbeeld het huis van de familie Zanker. Zei me niks, behalve dan dat we bij ons in de buurt een Zanker Road hebben. Verder hebben ze wat gebouwen nagemaakt, zoals een oud schoolgebouwtje, een hotel en O'Briens snoep- en ijswinkeltje.



Het History Park is doordeweeks geopend voor scholen, maar iedereen mag over het terrein wandelen, gratis. Je kunt dan alleen de huizen niet in. Dat kan wel in het weekend, dan zijn er vrijwilligers die rondleidingen geven. Je mag er ook picknicken en barbequen.

Dikbelegde boterham

Kijk er niet raar van op als je hier een sandwich bestelt en deze hoeveelheid vleeswaren op je broodje aantreft:


Dit is een helft van de sandwich...

Wijnproeven

Wat een leuke cursussen bieden ze hier toch aan! Tussen alle saaie boekhoud- en computerlessen, pittige zumbadans en de creatieve pottenbak- en andere knutselbezigheden is er dan ineens een wijnexcursie in de Santa Cruz Mountains. Daar waren Jan, Marrije, Frank en ik dus snel voor ingeschreven.

De excursie werd uitgevoerd door Santa Cruz Experience. Alle deelnemers (12 in totaal) verzamelden bij West Valley College in Saratoga. Daar stapten we in bij Austin, onze gids en chauffeur voor de dag. Onze eerste stop was bij Picchetti Winery. Hier hebben we een 'flight' gedaan: dat is een proeverij met een stuk of zes wijnen. Om niet dronken te worden, is het verstandig om niet alles op te drinken en af en toe wat water te drinken.


Proeven onder begeleiding van Smiler.

Na het proeven was het tijd voor de lunch, zonder wijn. Die kon je zelf kopen bij de winery, de slimmerds.

De lunch smaakte goed.


Verzamelen voor volgende stop.

De tweede winery was bij Naumann Vineyards. Hier proefden we buiten op het 'sky deck'. Wat een fantastisch uitzicht had je daar! We hebben ons appartementencomplex kunnen vinden (thanks Rolinda en Jilt voor de verrekijker!).


Met de wijnglazen in de hand liepen we naar de wijngaard. Daar legde Don uit hoe het snoeien ('pruning') van de wijnranken tegenwoordig gaat. Volgens mij heb ik het in Maarssen best aardig gedaan. Al begreep ik wel dat je de ranken flink moet laten stressen om betere druiven te krijgen. Daarom geven ze wijnboeren hun planten minimaal water.


De laatste stop was bij Cooper-Garrod Vineyards. Cooper was vroeger testpiloot bij NASA, maar is na zijn pensioen wijn gaan maken.

Stiekem gekiekt tijdens de laatste proeverij.

Halverwege de tweede proeverij ben ik gestopt, omdat ik de BOB was. Volgende keer is iemand anders de 'designated driver'.

Camelia's

Omdat ik niet weet welke nou het mooist is, heb ik hier een paar camelia's van Filoli apart neergezet. We beginnen eenvoudig:


Of wat vind je van deze hele grote:


Deze zijn ook mooi:


En wat kleuriger:


Deze vond mijn moeder het mooist:

Camelia Cornelius

Nog een Japanse tuin

Niet alleen in Saratoga is een Japanse tuin, ook in San Jose kun je een Japanse tuin bezoeken: de Japanese Friendship Garden op 1300 Senter Road. Toegang tot deze tuin is gratis, in de zomermaanden moet je wel $6 parkeergeld betalen. Of dat dit jaar ook geldt, weet ik niet. Het parkeerterrein is namelijk vooral bedoeld voor het Happy Hollow Park & Zoo en die wordt momenteel gerenoveerd. In het najaar van 2009 gaat dat park weer open.

Overal stromend water.

Deze Japanese tuin doet meer als een parkje aan dan de Hakone Gardens in Saratoga. Zoals iemand het laatst beschreef is de Friendship Garden 'more manicured' dan Hakone.


En ook hier koi-karpers in de vijver:

Bij de ingang van de tuin stond een bord met huisregels, waaronder dat je de vissen niet met stokken mag prikken omdat ze daar dood van gaan. Goh...

Thee met parels

Er wordt hier nogal veel koude thee gedronken. De gewone, ongezoete 'iced tea' kun je praktisch overal krijgen, Nestea met smaakje ook. Wil je meer, dan kun je terecht in een van de tea cafes. Daar hebben ze allerlei exotische smaakjes, met en zonder melk, met of zonder ijs, als slush, als smoothie en met parels. Geen echte natuurlijk, maar 'chewy' balletjes van tapiocameel. Dat wordt 'tea with pearls' of 'bubble tea' genoemd.

Frank had al eens kennisgemaakt met de thee met parels. Dat was een 'Gloep'-ervaring, hij wist niet dat er parels in z'n thee zaten (waren niet zichtbaar doordat er ook melk in de thee zat).

Ik moest natuurlijk ook een tea & pearls proberen, dus ik ben naar Fantasia Tea Cafe hier op het winkelplein gegaan. Na veel gewik en geweeg (neem ik nou de Guave, Mango of Honeydew Green Tea?) heb ik de Mango-variant mee naar huis genomen voor een proef- en fotosessie.

Iced Mango Green Tea with Pearls

Zo ziet zo'n balletje er uit:


Ik had natuurlijk beter moeten weten en genoeg insuline moeten klikken voor die thee, maar soms ben ik ineens een beetje dom. In Lipton Ice en Nestea zit ook veel suiker, ongeveer net zoveel als in cola. Dat weet ik allang. Maar zo'n drankje met ballen is door die parels helemaal funest voor je bloedglucosespiegel. In een beker van 16 oz (454 ml, zeg maar net zoveel als een klein flesje fris) zit gerust 61 gram koolhydraten. Weer wat geleerd.

Kruiden

We moesten wat "typisch Nederlandse" kruiden hebben, zodat Margie lekker voor ons kon koken. Gelukkig had ze de inkopen thuis voorbereid, want ik zou echt niet hebben geweten hoe Laurierblad in het Amerikaans heet.



Van links naar rechts zie je:

Ground ginger	22g	$4,89	Gemalen gember	€???
Laurierblaadjes	3g	$3,69	Bay leaves	€???
Ground cloves	25g	$9,39	Gemalen kruidnagels	€???

Trouwens 'n raar idee: kruiden op je bigmac(index).