Staat overgeslagen

Zo, vandaag hebben we drie staten te pakken: vertrokken uit South Dakota, door Minnesota heen en neergestreken in La Crosse, Wisconsin.


Samenvatting van Minnesota.

In La Crosse leek het even mis te gaan met het vinden van een hotelkamer. We reizen op de bonnefooi, dus het is altijd afwachten of we kunnen overnachten op de beoogde bestemming. Maar ik wist dat er genoeg hotels in La Crosse zitten om wat te vinden. We hadden alleen geen rekening gehouden met een tornado die afgelopen zondag (toen wij Mount Rushmore bezochten) in het zuiden van La Crosse had huisgehouden... De bewoners van de getroffen huizen wonen nu tijdelijk in de hotels in de buurt.


Deze tornado was van de categorie EF-2. Die in Joplin, Missouri (ook afgelopen zondag) was een EF-5.

Gelukkig hielp Steven van het Courtyard Hotel ons door een rondje te bellen naar hotels verderop in de straat. GrandStay Residential Suites had nog plek! Voor $92 hebben we een suite: woonkamertje met keuken en -wel zo handig- een slaapkamer. En dan zitten we op loopafstand van de Mississippi-rivier en van downtown La Crosse. Nou maar hopen dat het rustig blijft op het weerfront...

Sioux Falls

Vandaag hebben we een rustig dagje gehad. Vanuit Chamberlain SD zijn we naar Sioux Falls gereden, ook nog net in South Dakota. Onderweg was het zowaar zonnig!

In Sioux Falls zijn we naar de Washington Pavilion of Arts & Science geweest. Dat is een combinatie van theater, kunstgalerie en wetenschapsmuseum.


Frank trekt met gemak een auto de lucht in.

Omdat het droog en zonnig bleef, zijn we daarna gaan kijken naar de watervallen van de Siouxrivier in het Falls Park.

De Sioux Falls

Wall Drug

Langs de snelweg staan veel billboards om toekomstige bezienswaardigheden, hotels of winkels aan te kondigen. En omdat de afstanden langs deze snelweg (de I-90 voor de liefhebbers) nogal groot zijn, beginnen de billboards soms al tientallen mijlen van tevoren.

 

Meestal zijn die borden niet zo boeiend, maar wel handig om alvast 'n hotel te kiezen. Maar toen we het eerst bord "Wall Drug" zagen, vroegen we ons gelijk af wat dat zou zijn. Er is wel 'n plaatsje Wall, maar dat was pas over 50 mijl. En wat hebben die met drugs?

 
 
 
 
 
 

Na meer borden werd het ons langzamerhand duidelijk: Wall Drug is de drug store in het plaatsje Wall. En om klandizie te lokken, hebben ze nogal veel borden langs de weg staan.

Dat is niet onverstandig, want de winkel ligt 'n paar mijl van de snelweg af. Dus zonder die borden zouden niet veel mensen de vinden.

Dat is dan ook de hele onstaansgeschiedenis van de winkel: "mevrouw en meneer Wall Drug" begonnen eind jaren 20 'n winkel midden in niks. De winkel trok nauwelijks klanten. Mevrouw Wall Drug besloot borden langs de snelweg te zetten waarin reizigers gratis ijswater werd aangeboden. En sindsdien komen er wel heel veel klanten.




Zo ook wij. En het is dan ook wel apart, zo'n mega-winkel midden in niks.

Halverwege?

Gisteren aan het eind van de dag stond de teller op 1971 mijl (3172km).

 

Volgens onze oorspronkelijke inschatting zou de reis 3450 mijl zijn, dus dan zijn we intussen ruim over de helft.

Maar toen we gisteravond even voor de kaart in de lobby van het hotel stonden, twijfelde Manon daar nogal aan.


Klik voor 'n grotere kaart

Daarom de vraag aan jou. San Jose ligt links onderin, Boston ligt bij de U van Massachusetts. Wat denk je: zijn we al over de helft?

Mannen van steen

Tijdens onze geschiedenislessen de afgelopen dagen hebben we veel gehoord over Washington en Jefferson, dus de geplande 'detour' via Mount Rushmore komt heel mooi uit. We verbazen ons er over dat er in het (audio)boek nauwelijks tot geen aandacht is besteed aan de geschiedenis van de Indianen voor de komst van de kolonisten. South Dakota is een staat met een rijke Indianengeschiedenis, dus we vonden het wel gepast om ook een bezoekje te brengen aan het Crazy Horse Monument 17 mijl verderop.


Frank met Washington, Jefferson, Roosevelt en Lincoln.


Dit was eigenlijk de bedoeling: met bovenlijven, maar bij nader inzien bleek de rotsformatie niet geschikt te zijn en bleef het bij de hoofden.


Close-up van de presidenten.


Profiel van Washington. Deze zie je als je vanaf Mount Rushmore naar Crazy Horse Memorial rijdt.


Crazy Horse Memorial, waaraan al sinds 1948 aan wordt gewerkt met drilboren en dynamiet. Op de voorgrond staat het voorbeeld, op de achtergrond zie je het monument in wording. In het 'gaatje' in de rots past een flat van elf verdiepingen hoog. Het hoofd van het paard wordt 23 verdiepingen hoog. Entree is $20 per auto, waarschijnlijk omdat het monument nog in aanbouw is en het zonder overheidssubsidies wil doen. Een bezoekje aan Mount Rushmore kost $10 per auto.

Nog meer sneeuw, regen en 'niks'

Als we alle reclames op de radio moeten geloven, is Wyoming een staat waar veel alcohol en drugs wordt gebruikt. Om de haverklap hoorden we reclame voor instanties die hulp bieden aan (zeer jonge) gebruikers.

Buffalo Bill

We zijn door het land van Buffalo Bill getrokken. Onze route zou langs Cody in Wyoming komen, vernoemd naar Bill Cody. Vlak voordat we Cody bereikten, kwamen we langs het Buffalo Bill Reservoir en de Buffalo Bill Dam. Oh, wacht eens... Was Bill Cody DE Buffalo Bill? Inderdaad, hoewel er in zijn tijd nog een Buffalo Bill was die net als Cody beroemd was omdat hij zoveel bisons had gedood. Nadat Cody een bisonschietwedstrijd had gewonnen van deze bijnaamgenoot, had Cody het alleenrecht op de naam Buffalo Bill.