Of wat vind je van deze hele grote:
Deze zijn ook mooi:
En wat kleuriger:
Deze vond mijn moeder het mooist:
Camelia Cornelius
vrijdag 3 april 2009
Camelia's
Omdat ik niet weet welke nou het mooist is, heb ik hier een paar camelia's van Filoli apart neergezet. We beginnen eenvoudig:
Of wat vind je van deze hele grote:
Deze zijn ook mooi:
En wat kleuriger:
Deze vond mijn moeder het mooist:
Camelia Cornelius
Of wat vind je van deze hele grote:
Deze zijn ook mooi:
En wat kleuriger:
Deze vond mijn moeder het mooist:
Camelia Cornelius
donderdag 2 april 2009
Nog een Japanse tuin
Niet alleen in Saratoga is een Japanse tuin, ook in San Jose kun je een Japanse tuin bezoeken: de Japanese Friendship Garden op 1300 Senter Road. Toegang tot deze tuin is gratis, in de zomermaanden moet je wel $6 parkeergeld betalen. Of dat dit jaar ook geldt, weet ik niet. Het parkeerterrein is namelijk vooral bedoeld voor het Happy Hollow Park & Zoo en die wordt momenteel gerenoveerd. In het najaar van 2009 gaat dat park weer open.
Overal stromend water.
Deze Japanese tuin doet meer als een parkje aan dan de Hakone Gardens in Saratoga. Zoals iemand het laatst beschreef is de Friendship Garden 'more manicured' dan Hakone.
En ook hier koi-karpers in de vijver:
Bij de ingang van de tuin stond een bord met huisregels, waaronder dat je de vissen niet met stokken mag prikken omdat ze daar dood van gaan. Goh...
Overal stromend water.
Deze Japanese tuin doet meer als een parkje aan dan de Hakone Gardens in Saratoga. Zoals iemand het laatst beschreef is de Friendship Garden 'more manicured' dan Hakone.
En ook hier koi-karpers in de vijver:
Bij de ingang van de tuin stond een bord met huisregels, waaronder dat je de vissen niet met stokken mag prikken omdat ze daar dood van gaan. Goh...
Thee met parels
Er wordt hier nogal veel koude thee gedronken. De gewone, ongezoete 'iced tea' kun je praktisch overal krijgen, Nestea met smaakje ook. Wil je meer, dan kun je terecht in een van de tea cafes. Daar hebben ze allerlei exotische smaakjes, met en zonder melk, met of zonder ijs, als slush, als smoothie en met parels. Geen echte natuurlijk, maar 'chewy' balletjes van tapiocameel. Dat wordt 'tea with pearls' of 'bubble tea' genoemd.
Frank had al eens kennisgemaakt met de thee met parels. Dat was een 'Gloep'-ervaring, hij wist niet dat er parels in z'n thee zaten (waren niet zichtbaar doordat er ook melk in de thee zat).
Ik moest natuurlijk ook een tea & pearls proberen, dus ik ben naar Fantasia Tea Cafe hier op het winkelplein gegaan. Na veel gewik en geweeg (neem ik nou de Guave, Mango of Honeydew Green Tea?) heb ik de Mango-variant mee naar huis genomen voor een proef- en fotosessie.
Iced Mango Green Tea with Pearls
Zo ziet zo'n balletje er uit:
Ik had natuurlijk beter moeten weten en genoeg insuline moeten klikken voor die thee, maar soms ben ik ineens een beetje dom. In Lipton Ice en Nestea zit ook veel suiker, ongeveer net zoveel als in cola. Dat weet ik allang. Maar zo'n drankje met ballen is door die parels helemaal funest voor je bloedglucosespiegel. In een beker van 16 oz (454 ml, zeg maar net zoveel als een klein flesje fris) zit gerust 61 gram koolhydraten. Weer wat geleerd.
Frank had al eens kennisgemaakt met de thee met parels. Dat was een 'Gloep'-ervaring, hij wist niet dat er parels in z'n thee zaten (waren niet zichtbaar doordat er ook melk in de thee zat).
Ik moest natuurlijk ook een tea & pearls proberen, dus ik ben naar Fantasia Tea Cafe hier op het winkelplein gegaan. Na veel gewik en geweeg (neem ik nou de Guave, Mango of Honeydew Green Tea?) heb ik de Mango-variant mee naar huis genomen voor een proef- en fotosessie.
Iced Mango Green Tea with Pearls
Zo ziet zo'n balletje er uit:
Ik had natuurlijk beter moeten weten en genoeg insuline moeten klikken voor die thee, maar soms ben ik ineens een beetje dom. In Lipton Ice en Nestea zit ook veel suiker, ongeveer net zoveel als in cola. Dat weet ik allang. Maar zo'n drankje met ballen is door die parels helemaal funest voor je bloedglucosespiegel. In een beker van 16 oz (454 ml, zeg maar net zoveel als een klein flesje fris) zit gerust 61 gram koolhydraten. Weer wat geleerd.
woensdag 1 april 2009
Kruiden
We moesten wat "typisch Nederlandse" kruiden hebben, zodat Margie lekker voor ons kon koken. Gelukkig had ze de inkopen thuis voorbereid, want ik zou echt niet hebben geweten hoe Laurierblad in het Amerikaans heet.
Van links naar rechts zie je:
Trouwens 'n raar idee: kruiden op je bigmac(index).
Van links naar rechts zie je:
| Ground ginger | 22g | $4,89 | Gemalen gember | €??? |
| Laurierblaadjes | 3g | $3,69 | Bay leaves | €??? |
| Ground cloves | 25g | $9,39 | Gemalen kruidnagels | €??? |
Trouwens 'n raar idee: kruiden op je bigmac(index).
dinsdag 31 maart 2009
If you're going to San Francisco...
...Be sure to wear some flowers in your hair, zong Scott McKenzie in 1967.
Die bloemen hadden we niet in ons haar, maar we waren wel uitgedost met camera's, petjes, zonnebrand en TomTom om de stad en de Golden Gate Bridge te bekijken. We hadden een mooie dag uitgekozen, de zon scheen volop. Dit was het eerste uitstapje waarbij Frank ook mee kon, want zaterdag dus vrij.
Omdat de Golden Gate Bridge goed was aangegeven op de borden en de TomTom wat moeite kreeg tussen de gebouwen, hadden we die maar vrijaf gegeven. En prompt misten we ergens een ergens een afslag, waardoor we ineens over de Embarcadero reden, pal langs Fisherman's Wharf. Daarna zijn we richting Golden Gate Bridge gegaan.
Op Vista Point hebben we foto's gemaakt van de brug en de wolken die langs de brug gleden. Frank zal zijn filmpje hier van vast nog wel uploaden.
Daarna zijn we een stukje doorgereden naar Sausolito om te lunchen bij Horizons. Daar hebben we voor het eerst gebruik gemaakt van 'valet parking': iemand van het restaurant zet dan de auto voor je weg. Als valet-parkeerder bij Horizons moet je EN goed kunnen rijden EN van puzzelen houden.
Mams geniet van het uitzicht over de baai.
Na de lunch was het tijd om San Francisco in te gaan. Als je over de Golden Gate Bridge San Francisco in gaat, moet je $6 tol betalen. De stad uit over de brug is gratis.
De volgende stop was Lombard Street, 'the most crookedest street in the world'.
Laatste stop was China Town. We hebben geparkeerd onder het Hilton Hotel, in een ACE parkeergarage (weekendspecial $3 per uur). Na wat rondlopen en vragen vonden we de entreepoort. Daar werd Frank gevraagd of hij twee meisjes naast de poort op de foto wou zetten:
We zijn verder naar Market gelopen en daar hebben we koffie gedronken en wat gegeten. Daarna was het wel tijd om weer huiswaarts te gaan.
Die bloemen hadden we niet in ons haar, maar we waren wel uitgedost met camera's, petjes, zonnebrand en TomTom om de stad en de Golden Gate Bridge te bekijken. We hadden een mooie dag uitgekozen, de zon scheen volop. Dit was het eerste uitstapje waarbij Frank ook mee kon, want zaterdag dus vrij.
Omdat de Golden Gate Bridge goed was aangegeven op de borden en de TomTom wat moeite kreeg tussen de gebouwen, hadden we die maar vrijaf gegeven. En prompt misten we ergens een ergens een afslag, waardoor we ineens over de Embarcadero reden, pal langs Fisherman's Wharf. Daarna zijn we richting Golden Gate Bridge gegaan.
Op Vista Point hebben we foto's gemaakt van de brug en de wolken die langs de brug gleden. Frank zal zijn filmpje hier van vast nog wel uploaden.
Daarna zijn we een stukje doorgereden naar Sausolito om te lunchen bij Horizons. Daar hebben we voor het eerst gebruik gemaakt van 'valet parking': iemand van het restaurant zet dan de auto voor je weg. Als valet-parkeerder bij Horizons moet je EN goed kunnen rijden EN van puzzelen houden.
Mams geniet van het uitzicht over de baai.
Na de lunch was het tijd om San Francisco in te gaan. Als je over de Golden Gate Bridge San Francisco in gaat, moet je $6 tol betalen. De stad uit over de brug is gratis.
De volgende stop was Lombard Street, 'the most crookedest street in the world'.
Laatste stop was China Town. We hebben geparkeerd onder het Hilton Hotel, in een ACE parkeergarage (weekendspecial $3 per uur). Na wat rondlopen en vragen vonden we de entreepoort. Daar werd Frank gevraagd of hij twee meisjes naast de poort op de foto wou zetten:
We zijn verder naar Market gelopen en daar hebben we koffie gedronken en wat gegeten. Daarna was het wel tijd om weer huiswaarts te gaan.
maandag 30 maart 2009
Bevinkje
Iehh... Net nu ik de weblog zit bij te werken, was er een aardbevinkje. Een zacht gerommel en wat gewiebel, een paar seconden. Dat was de eerste sinds we hier wonen.
Volgens USGS (US Geological Survey) was het er eentje met een sterkte van 4.3, dat is een lichte.
Het epicentrum lag 11 mijl (17 km) boven Morgan Hill, in de bergen. Dat is hier loodrecht gemeten 18 mijl vandaan.
Volgens USGS (US Geological Survey) was het er eentje met een sterkte van 4.3, dat is een lichte.
Het epicentrum lag 11 mijl (17 km) boven Morgan Hill, in de bergen. Dat is hier loodrecht gemeten 18 mijl vandaan.
Wat ik merk van de crisis
Ik krijg regelmatig de vraag van vrienden wat wij nou merken van de economische crisis? Aangezien ik 'n prima baan heb, valt dat nogal mee. Ik heb werk - en het ziet er niet naar uit dat ik m'n baan op korte termijn kwijt zal raken. In deze tijd zouden veel mensen in deze regio met me willen ruilen.
Maar toch gaat de crisis niet helemaal aan ons voorbij. Wat voorbeelden:
Dus eigenlijk merken we er niet heel veel van. Amerikanen zijn wel wat gewend, dus ik denk dat velen 'n spaarpotje hebben voor dit soort gevallen. Een collega van me zei het laatst wel mooi: "De eerste keer dat je ontslagen wordt, denk je dat je wereld eindigt. Daarna weet je wel beter." Ze zal ongetwijfeld gelijk hebben. Maar ik hoop het toch voorlopig niet mee te maken. In elk geval niet tot ook ons spaarpotje goed gevuld is.
Maar toch gaat de crisis niet helemaal aan ons voorbij. Wat voorbeelden:
- Ik merk de crisis hier vooral in het nieuws. Gelukkig is het nieuws op de Amerikaanse TV zo on-Hollands als het maar kan, dus ik kijk er niet vaak naar. Maar als 's morgens in de fitness naar 'n nieuwszender kijk, gaat het bijna altijd over de economische crisis, het stimuleringsplan van de regering en hoe goed/slecht dat wel niet is.
- In de eerste maanden hier, zag ik wekelijks meer kantoren leeg komen te staan. Ik denk dat op het stukje van hier tot mijn werk, ongeveer een derde van de kantoren helemaal leeg staat en nog 'ns 'n derde wel erg veel vrije parkeerplaatsen heeft. Toch lijkt de leegstand z'n hoogtepunt bereikt te hebben. Ik zie nog geen kantoren gevuld worden, maar er komen er volgens mij ook geen lege parkeerplaatsen meer bij.
- De overheidsgebouwen zijn om de week 'n dag dicht. Dat is niet echt direct door de crisis, maar komt omdat de staatskas van Californië leeg is. Of eigenlijk: ze krijgen het budget niet rond. Daarom heeft de Governator (Arnold Schwarzenegger) besloten dat veel publieke werknemers eens per twee weken 'n dag onbetaald verlof krijgen.
- In de restaurants merken we eigenlijk niks van de crisis. Amerika moet eten. En eten doe je nu eenmaal vaak buiten de deur. Misschien gaan de mensen wel naar andere soorten (goedkopere) restaurants, maar dat kunnen wij nog niet goed inschatten.
- Er staan veel huizen te koop. Vooral hier in onze buurt merk ik dat er veel "te koop"-bordjes staan en dat sommigen er ook al erg lang staan. Sommige huizen worden nu ook te huur aangeboden, en vaak zijn ze dan wel snel verhuurd.
- Ik geloof niet dat de hoeveelheid daklozen en bedelaars ineens toeneemt. Er staan wel regelmatig bedelaars bij de stoplichten, maar volgens mij is dat altijd zo. Ik heb in elk geval nog nooit 'n rij bedelaar zien staan.
Dus eigenlijk merken we er niet heel veel van. Amerikanen zijn wel wat gewend, dus ik denk dat velen 'n spaarpotje hebben voor dit soort gevallen. Een collega van me zei het laatst wel mooi: "De eerste keer dat je ontslagen wordt, denk je dat je wereld eindigt. Daarna weet je wel beter." Ze zal ongetwijfeld gelijk hebben. Maar ik hoop het toch voorlopig niet mee te maken. In elk geval niet tot ook ons spaarpotje goed gevuld is.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
