maandag 9 februari 2009

Meubelshoppen

Vorige week zijn we op meubeljacht geweest. Manon had al heel wat voorwerk gedaan, dus ik hoefde nog maar naar twee zaken mee. De eerste was de Scandinavian Designs in Santa Clara. Het is werkelijk 'n verademing om na al die ongelofelijk oubollige Amerikaanse, mega-meubelen weer 'ns gewoon wat goeie smaak tegen te komen. Het mag dan niet allemaal onze smaak zijn, maar het meeste in deze winkel heeft in geval 'n stijl.

Wij moesten minstens twee eettafelstoelen hebben. We hebben er namelijk voor vertrek uit Nederland vier weggegooid. En met de twee resterende stoelen is het toch wel wat crisis. We willen uiteindelijk drie setjes van twee stoelen elk hebben, zodat we weer op zes uitkomen. Dit keer zijn we uitgekomen op deze stoelen:



Ik weet dat ze er voor 'n eettafel 'n beetje raar uitzien en het was dan ook 'n "conference chair". Maar ze zaten wel heel lekker en het model past volgens ons heel goed bij onze inrichting. We hebben ze besteld en afgelopen zaterdag opgehaald. Helaas heb ik even geen foto van hoe ze er thuis uitzien, maar dat komt vast nog wel.

We hebben ook nog wat andere stoelen gezien. Regelmatig heb ik met 'n rolmaat de hoogte gemeten. Onze eettafel heeft namelijk 'n dubbelhoog tafelblad, dus daar wil je niet met te lage stoelen aan zitten.

We waren ook nog wel gecharmeerd van deze "donker leren" stoel met dubbelhoge zitting. Want dat past precies onder ons dubbelhoge tafelblad. Maar ja, vier stoelen tegelijk konden we even niet betalen. Dus die komen binnenkort nog wel 'n keer.



De tweede winkel van ons rondje was de oer-Hollandse Ikea. Oer-hollands? Yup, kijk maar 'ns onderaan de pagina op www.ikea.com: het is tegenwoordig 'n B.V. Ook dit artikel op wikipedia is duidelijk: Ikea moet binnenkort z'n kleuren veranderen in rood-wit-blauw. Oh ja... had ik al 'ns verteld dat Nederlanders in het buitenland vaak veel patriottischer zijn dan in hun "thuisland"?

Bij de IKEA hebben we 'n kast voor in de slaapkamer gehaald.Een zwarte Expedit. Volgens IKEA is het 'n boekenkast of 'n TV-meubel. Maar volgens ons is hij ook prima geschikt om kleding in op te slaan.

En natuurlijk is geen trip naar de IKEA compleet zonder...

The Stinking Rose

"Als je in San Francisco bent, MOET je bij de The Stinking Rose eten!" Dit hoorden we in Nederland al van een stel die-hard SF-gangers. En toen we in augustus met z'n zessen in Nederland aan tafel zaten bij Loetje aan de Amstel (Ouderkerk a/d Amstel), kwam het idee om bij de Stinking Rose te eten als iedereen in San Jose/San Francisco was gearriveerd. Vincent en Esmarij vertrokken in september, wij in november en Mihai en Madalina zijn in januari overgekomen. Dus tijd voor onze Stinking Rose-date!

Maar wat is de Stinking Rose? Dat is een knoflookrestaurant. Het pand is nog net geen knoflookbol (garlic rose) en de bediening loopt nog net niet als knoflookteentjes (garlic rose buds) rond, maar verder is het knoflook wat de klok slaat. Er is zelfs een garlic martini en een toetje met knoflookijs!

De ingang van The Stinking Rose

Tip: check voordat je naar downtown San Francisco gaat of er iets te doen is, zoals de Chinese parade om het nieuwe jaar te vieren of zo. Wegen waren afgesloten, onze GarminGarmin had moeite met de satellietverbinding door de hoge gebouwen en we hadden geen kaart bij ons :o/ Gelukkig zijn Vincent en Esmarij al wat beter thuis in San Francisco, dus nadat we de auto ergens hadden geparkeerd kwamen we zo'n anderhalf uur te laat aan. Toen was het wachten op plek voor zes, want onze reservering voor 18:45 uur gold natuurlijk niet meer. Maar om kwart voor negen konden we alsnog aanschuiven. De menukaart en -belangrijker- broodjes, verse gemalen knoflook en gebakken knoflookteentjes kwamen al snel op tafel.
"We Season Our Garlic With Food"


Pannetje gebakken knoflookteentjes, champignons en kruiden

Tijdens het eten hebben we flink gekletst, gelachen en knoflookwalm uitgeademd:



Mijn Italian garlic meatloaf is half meegegaan in een bakje, een toetje kon ik niet meer hebben. Maar toen Frank en Madalina aan het knoflookijs waagden, heb ik toch wat meegelepeld. Ik weet niet of mijn smaakpapillen al dood waren of dat mijn verkoudheid me parten speelt, maar ik merkte niet veel van de knoflook in het ijs.


Het was erg leuk en lekker, maar nu (de volgende ochtend) durven we eigenlijk niet naar buiten. We wilden gaan shoppen, maar het wordt waarschijnlijk toch een zondagbioscoopbezoekje. Dan zitten we tenminste in het donker te walmen.

zondag 8 februari 2009

Chinese New Year Parade in San Francisco

De Chinese optocht was niet de reden dat we gisteravond in downtown San Francisco moesten zijn, maar we konden er niet omheen. Letterlijk dan. We waren op weg naar The Stinking Rose, een bekend knoflookrestaurant, en onze GarminGarmin loodsde ons door het centrum heen. Alleen weet zij niets van wegafzettingen en vindt ze hoge gebouwen ook niet fijn, dus ze raakte een beetje in de kluts.

Via onze telefonische hulpdienst (die al in The Stinking Rose was) hoorden we dat er uitgerekend die avond de Chinese nieuwjaarsoptocht was. Huh? Chinees Nieuwjaar was toch al anderhalve week geleden? Nou ja, het zij zo. We hebben de auto ergens in een parkeergarage gedropt en zijn verder gelopen. Het zou 25 minuten lopen zijn, dat kunnen wij Hollanders wel. Alleen stuitten we steeds op de optocht. Op zich niet erg, want dat hebben we dan ook mooi meegepikt. Volgens de Mercury News is het de oudste en grootste Chinese New Year's Parade buiten Azie. In elk geval levert het best mooie plaatjes op:



Wil je videobeelden zien van de draak, klik dan hieronder:


Denk niet dat je even over de hekken kunt klimmen en tussen de zwaaiende Chinese kindjes door kunt huppelen. Alles was potdicht getimmerd. Uiteindelijk wisten we de parade te kruisen door via een BART-tunnel (soort metrostation) onder de straat door te lopen. Daarna moesten we op Columbus, zo'n 500 meter van het restaurant af nog een keer de draken bevechten. Gelukkig was daar het einde van de optocht, dus we vonden een doorgang. Dat was maar goed ook, want we begonnen allemaal wat knorrig te worden van de trek.

Onze wandelroute:


O ja, Bigmac-index voor parkeren:


ParkeergarageDowntown SF4 uur$12Centrum Amsterdam€16?

Woensdagavondvrouwengroep

Voordat we naar de Bay Area vertrokken, hadden we wat tips ingewonnen bij de tante van onze Maarssense buurman. Zijn tante heeft jaren in San Jose gewoond en is inmiddels na een paar jaar Azie met haar gezin weer in Silicon Valley neergestreken. Zij vertelde onder andere over de WAV, de woensdagavondvrouwengroep. Deze groep is opgericht door expatvrouwen van Philips-mannen. In het begin was het koffiedrinken op woensdagavond, tegenwoordig is het meer online gebeuren met eens in de x weken een etentje + bioscoopbezoek. Op de WAV-mailinglist komen recepten en vragen voorbij en spullen die door vertrekkende expats te koop worden aangeboden.

En hier is een handig overzicht met allemaal links naar Nederlandse groepen, lessen en winkels in de Bay Area. En het boekje van Trudy is ook weer online beschikbaar.

Nog meer leuke post

Deze week is het twee keer raak: hadden we net de doos met Margrieten, snoep en vlokken ontvangen, kom ik thuis van boodschappen doen en staat er een plant voor de deur. Erg leuk, van Monique, Peter-Paul en Wendy. Met een handgeschreven kaartje er bij. Hoe werkt dat? Heeft iemand hier heel netjes de Nederlandse boodschap overgepend van de online bestelling? Ik geloof niet dat de familie B. hier in de buurt vertoeft.

In elk geval, de plant staat mooi op de eettafel bij het raam, want 'prefers bright light'.

Bedankt!!!

zaterdag 7 februari 2009

Leuke post

Zaterdag lag er een briefje van de postbode in de bus, dat we een pakketje konden ophalen. Altijd spannend als je niets verwacht!



Deze keer was het van mijn moeder: een leuke tas, lekkere chocovlokken, snoep en een stapel Margrieten (die al op mijn leesstapel lagen toen ik de foto nam). Bedankt!!!
Overigens vinden we gewone kaarten ook leuke post hoor, maar die gaan we niet allemaal op de foto zetten.

Zaterdagochtend: spijkers met koppen

Vanochtend hebben we heerlijk naar Spijkers met koppen op de radio zitten luisteren. Sommige mensen zullen nu denken "Huh? Dat is toch van 12 tot 2, dus 's middags?" Dat klopt, maar het is hier 9 uur vroeger dan in Nederland. Dus als wij 's ochtends wakker worden, is het programma allang afgelopen. Maar leve podcasts, uitzending gemist en internet: we kunnen het programma heerlijk aanzetten op onze iMac, terwijl we zelf druk bezig zijn om de weblogs bij te werken.