Koningsdag in San Francisco

Omdat we hier geen vrije dag krijgen als Koningsdag op een doordeweekse dag valt, hebben we in San Francisco gisteren al Koningsdag gevierd. En wat is er nou een mooiere plek dan om dit feest onder een molen te vieren?


Toen het nog rustig was onder de Murphy Mill in het Golden Gate Park. Deze molen en de Dutch Mill die een stukje noordelijker ligt, waren begin 20e eeuw gebouwd om grondwater op te pompen, zodat het park bewaterd kon worden.

We waren lekker op tijd, dus er stonden nog geen lange rijen bij de food trucks. We hebben daarom direct maar een verse, warme stroopwafel gescoord met koffie van Douwe Egberts, check! Wat er nog meer te eten was? Boerenkoolstamppot, patat met mayonaise, frikandellen, pannenkoeken, poffertjes en snert.



Er was natuurlijk ook haring en kipsaté!

Na een uurtje was het een stuk drukker, de meeste mensen hadden zich oranje uitgedost. Hier is dat niet zo'n probleem, als je niks origineel Hollands hebt dan gebruik je gewoon Halloweenspullen of trek je iets aan van 'ons' baseballteam, de San Francisco Giants.





Klederdracht

Nog meer vertier

De spelletjes voor de kinderen mochten niet ontbreken. Vooral de koeienrace was erg koddig om te zien.


Veel stripboeken en knuffels op de vrijmarkt. Eén jongen probeerde slapend rijk te worden, en dat leek aardig te lukken.

Trogtuintjes

We wonen tijdelijk in een nieuwbouwwijk van San Francisco, in Mission Bay. Vroeger was dit havengebied en de laatste jaren vooral parkeerterreinen voor de Giants-fans (honkbalstadium is hier om de hoek). Sinds een jaar of vier stampen ze hier appartementencomplexen uit de grond en er is een grote onderzoekscampus van het UCSF (University of California, San Francisco) verschenen. De ontwerpers proberen wel groenvoorzieningen te verwerken, maar het is allemaal nog in ontwikkeling.


Luchtfoto van Mission Bay zoals het er zo'n 6-8 jaar geleden bij lag. Het is nu een stuk voller.


Bij gebrek aan recente luchtfoto zonder copyright, heb ik voor het idee even ingetekend hoe het nu (ongeveer) is.

Vorig jaar is er een initiatief - Nomad Gardens - gestart om op een braakliggend terrein volkstuintjes te starten. Zodra de bouw gaat beginnen, verkassen ze de tuintjes naar het volgende braakliggende stuk. Dit gaat trouwens in overleg met de stad. Om de tuintjes makkelijk te verplaatsen, zijn ze in een soort stalen troggen geplaatst. Die kunnen met een vorkheftruck naar het volgende leegstaande terrein in Mission Bay gereden worden.


Nomad Gardens is nu gevestigd tussen 3rd en 4th Street, ter hoogte van Mission Bay Blvd North. In 2016 zullen deze tuintjes naar een andere plek verhuizen. Het is de bedoeling dat ze twee jaar op dezelfde plek blijven staan.

Potrero Hill

Nu we in San Francisco wonen, hebben we ons voorgenomen om de stad flink te verkennen. Vandaag was de eerste wijk aan de beurt: Potrero Hill.

Potrero Hill ligt ten zuiden van het beroemde centrum van San Francisco. Het ligt net onder Mission Bay, waar wij nu wonen, dus het was vandaag goed aan te lopen. Aan de rechterkant wordt het begrensd door de San Francisco Bay. De I-280-snelweg loopt door de wijk. Het meest oostelijke deel (vanaf de 280 tot aan de baai) heet Dogpatch en wordt soms ook wel als 'n aparte wijk gezien.

Potrero Hill is, zoals de naam al doet vermoeden, 'n nogal heuvelige wijk. Hou daar dus rekening mee als je wilt wandelen!

Maar door die heuvels heb je wel 'n fantastisch uitzicht over San Francisco en, als je goed oplet, zie je zelfs de Golden Gate in de verte.

De bekendste attractie van Potrero Hill is waarschijnlijk het winkelgebied op 18th street. Het zijn 'n paar blokken zonder de grote winkelketens en zit vol met schattige eettentjes. De bekendste hiervan is waarschijnlijk Farley's Cafe, maar wij kwamen (op aanraden van 'n kennis) uit bij Chez Maman: 'n schattige, Frans-aandoende mini-diner.

Aan de westrand wordt Potrero Hill begrensd door de I-101-snelweg, met direct aan de overkant daarvan de Mission-wijk. Langs de rand van de 101 ligt het McKinley-Square-park. Het is mooi om hier, hoog boven de snelweg te staan, in 'n stuk groen midden in de stad.

Als je dan toch op McKinley Square bent, kijk dan ook gelijk even naar Vermont Street.

Lombard Street staat bekend als "the crookedest street in the world" (het meest kronkelende straatje ter wereld), maar de bewoners van Potrero Hill zijn het daar duidelijk niet mee eens. En het ziet er inderdaad behoorlijk zig-zag uit.

Big Sur

Als je over Highway 1 rijdt, dan is zijn er twee plekken waar je van december tot en met maart zeeolifanten kunt bekijken: San Simeon (bij Hearst Castle) en Año Nuevo (tussen Santa Cruz en San Francisco). Dus toen we uit Pismo Beach vertrokken richting Big Sur, was dat een leuke stop om de benen te strekken.


Crèche: vooral moeders en baby's. Na zes weken vinden de moeders het welletjes en duiken terug de oceaan in. Hun kroost moet het verder zelf maar rooien.


Rare snuiter: alleen mannetjes hebben zo'n rare neus.

Wegwerkzaamheden
Her en der waren ze bezig modder en rotsblokken van de weg te ruimen. Met hevige regenval wil er nog wel eens wat verschuiven.



Een wat permanentere oplossing.

Wandelen
Big Sur is een mooi natuurgebied waar je goed kunt 'hiken' en waar je condors kunt zien vliegen. Ook kun je vanaf de bergen walvissen zien zwemmen in de oceaan.


Geen walvissen gezien, maar ook zonder was het uitzicht een mooie beloning voor de klim omhoog.


De vele 'switch backs' (serie van 'hairpins' of haarspeldbochten) maakten me niet veel uit, maar de smalle paadjes langs steile afgronden...


Uitzicht landinwaarts vanaf het Buzzard's Roost uitkijkpunt.


We hebben geen condors gezien, wel kalkoengieren in de lucht en deze kalkoenen die rond de huisjes aan het scharrelen waren.

Inmiddels zijn we aangekomen in San Francisco, de eindbestemming van onze roadtrip!

Pismo Beach

Nu we in Californië zijn aangekomen, zit onze trip naar San Francisco er bijna op. Vandaar dat we vandaag 'n dagje zonder lange autorit hadden en in Pismo Beach zijn gebleven.

Pismo Beach

Pismo Beach is 'n plaatsje in San Luis Obispo County in Californië. Het stadje heeft ruim zevenduizend inwoners en drijft voornamelijk op toerisme. De toeristen komen voornamelijk naar Pismo Beach vanwege het grote strand dat vanuit het stadje naar het zuiden loopt: het Pismo Beach State Park.

In het centrum van het stadje Pismo Beach ligt 'n pier. Op deze pier vind je veel vissers en is in de zomer veel activiteit. Rondom de pier vind je veel surfers. Je vindt op veel plekken afbeeldingen met 'n typisch 50'er-jaren-tafereel: 'n auto met 'n surfplank.

Als je verder naar het zuiden gaat op het strand, kom je langs 'n groot kampeerterrein. Vooral 's zomers is dit 'n geliefde plek voor kampeerders (vooral met campers) uit zowel Noord- als Zuid-Californië. Maar ook nu, de laatste week van februari, was het er al flink druk.

Sand Dollar

Wij kwamen op het strand 'n raar soort schelp tegen.

Ik vind het er 'n beetje uitzien als 'n platte schelp die 'n kauwgombel aan het blazen is.

Rijden op het strand

Nog iets zuidelijker is het favoriete stukje strand van menige ATV-bezitter: Oceano Dunes State Vehicular Recreation Area. Op dit stuk strand van vijfeneenhalve mijl lang mag je met allerlei voertuigen en op allerlei beesten rijden. Elk jaar trekt dat zo'n 2-miljoen bezoekers; het is dus niet zo gek dat er ook op deze mooie, doordeweekse dag 'n hoop te zien was.

'n Oude kever, omgebouwd tot strandracer

'n Stel in de bak van hun pickup-truck bij de watergrens

'n Man op paard, deze cowboy is 'n beetje verdwaald vanuit Texas

De duinen bij Pismo Beach

Nog verder naar het zuiden werden de duinen langs het strand nog hoger. Dit gebied staat vooral bekend vanwegen z'n natuur en is ook erg geliefd bij bezoekers. Maar wij moesten nog wennen aan die Californische zon en onze benen begonnen wat moe te worden. Dus we zijn teruggelopen naar de auto en verder gegaan naar de volgende stop.

Arroyo Grande

Arroyo Grande is 'n klein plaatsje 'n paar mijl ten westen van Pismo Beach. Het is vooral bekend vanwege het schattige dorpscentrum, met z'n vele leuke restaurantjes en winkeltjes. Sommige van de panden stammen uit het begin van de vorige eeuw, de nieuwe panden zijn in dezelfde stijl opgetrokken.

Wankele brug

Midden in het stadje ligt 'n hangende voetgangersbrug. De oorspronkelijke brug werd in 1875 gebouwd om de twee helften stukken land van 'n familie met elkaar te verbinden. De brug is in 1995 verwoest en toen herbouwd. Over de brug lopen gaf mij 'n erg Disney-gevoel.

Doc Burnstein's Ice Cream Lab

Deze winkel viel ons gelijk op: Doc Burnstein's Ice Cream Lab.

Dit blijkt 'n moderne keten van (3) ijswinkels te zijn die hun ijs op ambachtelijke wijze bereiden. Wij vielen vooral voor het klassieke uiterlijk van de winkel en de ongebruikelijke smaken: vandaar de naam Ice Cream Lab.

Ik had de smaak "Motor Oil", wat 'n chocolade-marshmallow-variant is. Manon had 'n Merlot... jawel ijs met wijnsmaak. En het was nog lekker ook!

Spookstadje

In Californië werd niet alleen goud gedolven, maar ook zilver. Bijvoorbeeld in Calico, in de buurt van Barstow. In 1881 ontdekten ze daar zilver in de bergen van de Mojavewoestijn en binnen no-time was er een stadje rond de mijnen ontstaan. In 1890 woonden en werkten er 3500 mensen in Calico. In datzelfde jaar werd er een wet aangenomen waardoor de prijs van zilver aanmerkelijk daalde. Het was niet meer rendabel om de zilvermijnen open te houden en de inwoners trokken weg. In 1907 was het stadje compleet verlaten.


Dik veertig jaar later kocht meneer Walter Knott (rijk geworden met het telen van boysenbessen, zeg maar 'brambozen') het stadje en knapte het op. Hij had er als kind veel tijd doorgebracht en hij had er blijkbaar goede herinneringen aan. Calico Ghost Town is te bezoeken. Veel van de gebouwen zijn replica's, maar er staan een zestal originele bouwwerken. Entree is $8 per volwassene.


Toen wij er waren, was het echt een spookstadje. Er waren welgeteld vijf bezoekers. Gelukkig kwam er net een schoolklas aan voor een rondleiding toen we weggingen. Gezien het aantal souvenirwinkeltjes en eettentjes in het spookstadje, komen er in het hoogseizoen veel meer bezoekers.


De mijnen.


Schoolgebouw (replica maar wel op dezelfde locatie).

Hoe herken je Californië?

Gisteren zijn we eindelijk in Californië aangekomen. Na 10 dagen en ruim in totaal 2800 mijl, stond ons hotel gisteren in Barstow, CA.

Vandaag ging de rit vanuit Barstow naar Pismo Beach, zodat we eindelijk de Pacific weer konden zien. En tijdens die eerste honderden kilometers in Californië, vielen ons wat dingen op die typisch Californisch zijn.

Staatsbord

Manon probeert altijd 'n foto te maken van de borden die je bij de grens van elke staat ziet staan: "Welcome to , ". Niet elke staat blijkt zo'n bord te hebben. Californië maakt het wat dat betreft niet zo bont als Missouri. Maar het verdient ook geen prijs.

Benzineprijs

De goedkoopste bezine tankten wij in Virgina, namelijk $2.09 per gallon. Maar die prijs hebben we in wel meer staten betaald. Maar naarmate we westelijker kwamen, leek de prijs hoger te worden. En vandaag in Californië spande het de kroon en betaalden we $2.85 per gallon.

Blauwe lucht, bergen en palmbomen

Het begon ons in West-Arizona al op te vallen. We waren de (zoveelste) sneeuwstorm eindelijk uit en de lucht werd steeds blauwer; en de bergen werden ook weer anders. En op de parkeerplaats van ons hotel werd het plaatje afgemaakt met palmbomen. Een blauwe lucht met bergen en palmbomen (en soms ook wat wolken), ook typisch Californië (voor mij in elk geval).

Oranje klaprozen / California Poppies

De staatsbloem van Californië is de klaproos. Maar dan niet de rode soort, zoals je die meestal ziet. Nee, de Californische klaproos is oranje. Zo knaloranje dat koning Willem-Alexander 'm zo in z'n borstzak zou kunnen dragen.

Pacific Ocean

In goed Nederlands heet'ie volgens mij de Grote Oceaan. Maar wij noemen hem altijd bij z'n lokale naam: the Pacific. Ik weet niet wat mij aan deze oceaan zo trekt. Misschien is het dat hij enorm fotogeniek is met die blauwe achtergrond en z'n meestal witte golven. Hoe dan ook: voor mij is de Pacific Coastline 'n typisch Californisch plaatje.