maandag 25 mei 2009

Van Santa Clara naar LA en terug

Afgelopen weekend hebben we onze eerste officiële Amerikaanse "road trip" gemaakt. We zijn van vrijdagavond tot zondagavond naar Wildomar geweest - 'n stadje even onder LA. In Wildomar woont 'n oud-tante van Manon en het was inderdaad zo langzamerhand wel schandalig dat we nog steeds niet bij haar langs waren geweest. We wonen nu tenslotte "om de hoek".

Veel vrienden en familie denken dat LA hier vlak bij ligt. Laten we die mensen uit de droom helpen: bij terugkomst stond de teller op 850 mijl, dat is ruim 1350 kilometer.

Maar wij wilden die rit wel 'ns maken. Amerikanen doen dit soort reisjes al generaties lang, dus dat moeten wij ook kunnen. Vrijdagmiddag direct na mijn werk zijn we de auto ingesprongen en vertrokken. Het eerste stuk ging hier nog door Silicon Valley over de inmiddels bekende 101. Aangezien het 'n lang weekend was, trokken veel mensen erop uit en dus hadden we wat file.


View Larger Map

Bij Gilroy doken we linksaf de 152 op. De file hield hier nog even aan, maar het uitzicht werd langzaam al wat leuker. Heuvels en bergen, daar houden we wel van.

 

Files hier in Amerika zijn meestal anders dan de gemiddelde ochtendspits in Nederland. In deze file schommelde de snelheid tussen de 20 en 30 mijl per uur in plaats van de toegestane 65. Stilstaan was er niet bij. Dus hoewel het wat langzamer ging dan gehoopt, kwamen we wel vooruit.


View Larger Map

Zo'n 80 mijl van huis zijn we de Interstate 5 naar het zuiden opgedraaid.

 

De I-5 is een enorm lange snelweg van het soort dat je wel kent van Amerikaanse road movies. Rechtoe-rechtaan, nauwelijks afslagen en het meeste verkeer heeft dezelfde bestemming. Dus: cruise control aan, radio wat harder en kilometers maken. Je mag op deze weg 70 mijl per uur, dus dan schiet het lekker op.

Het grootste stuk van de I-5 dat we hebben gereden ging door 'n landbouwdelta die hier in Californië is aangelegd. Misschien bloggen we daar later nog wel 'ns over, want op sommige punten deed deze delta ons erg aan Nederland denken. Maar voor nu is het genoeg om te weten dat het zo'n 180 mijl (290 kilometer) rechtdoor is.



Het deed mij 'n beetje aan 'n woestijn denken, ellenlange stukken akkerbouwgrond met af en toe 'n kleine nederzetting. Bij één van die nederzettingen (Lost Hills) zijn wij gestopt voor de nacht. Het was intussen al best laat geworden en LA zouden we vrijdag toch niet halen. Dat was ook niet de bedoeling geweest hoor.


View Larger Map

Lost Hills bestaat uit drie motels, acht benzinestations en 'n dozijn eettentjes. En meer ook niet. Het is niet bepaald het toppunt van gezelligheid. Maar ja, als je halverwege je trip 'n plek zoekt om te eten en te slapen, heb je ook niet meer nodig dan dit.

 

De volgende ochtend zijn we na het ontbijt verder gereden. Helaas kwamen we bij LA nog in flink wat file terecht en waren we pas tegen het eind van de middag bij tante Millie. Die maakte zich intussen flink zorgen of we nog wel zouden komen. Sorry tante Millie!!!

 
Hier stond de file nog de aan de andere kant van de weg. Een paar mijl verderop moesten ook wij het gas loslaten.

Zaterdagavond hebben we met tante Millie gegeten en vooral veel gepraat. De volgende dag zijn we met z'n drieën naar 'n festival in Long Beach geweest, maar dat vertelt Manon wel. En toen zijn we zondagmiddag weer richting huis vertrokken.

De terugreis ging zonder file en dus waren we in zeven uur weer thuis. En dat inclusief avondeten en 'n stop bij 'n wel leuk uitziend Casa de Fruta (waar we zeker nog 'n keer naartoe moeten).

Dat was dus dertienhonderd kilometer in 'n weekend. Als je me 'n paar jaar geleden had verteld dat ik dat zou doen, had ik je voor gek verklaard. Maar ik vond 't nog leuk ook!

Wat kost zo'n roadtrip nou?



3x tanken32 gallon$80
1x motelDays Inn$65


Natuurlijk komt daar nog eten en drinken bij, maar ja: thuis waren we ook uit eten gegaan, dus dat tel ik even niet mee.

Links:

2 opmerkingen:

Quintesse zei

Moest toch even kijken waar ik heen zou moeten om min of meer dezelfde afstand af te leggen, Bordeaux dus.
Maar eens in de maand ga ik naar Málaga en dat is ook al 1100 km heen en terug. Ik ga dan wel met de hogesnelheidstrein waardoor het een ritje is van 2 1/2 uur (en de trein zelf is vrij luxe met veel beenruimte en stopcontact voor je laptop). Het is wel prijzig; €120 voor een retourtje (kan een stuk goedkoper maar op tijden dat het voor mij niet uitkomt met werk).

Frank zei

Als de hogesnelheidstrein hier nou 'ns zou gaan rijden, wordt dit ineens ook 'n stuk sneller te doen. San Jose - LA is dan ongeveer twee uur.

Maar de laatste keer dat ik op de site van de Californische HSL keek was het project weer uitgesteld en hadden ze het over 2020. En dat is op z'n vroegst, want dit soort projecten loopt normaal gesproken nog wat meer vertraging op.