Muffin top

Het lekkerste van een muffin vind ik de bovenkant. Gelukkig maken ze ook alleen de 'muffin tops' zodat ik niet steeds de onderkant hoef weg te gooien:

Harvest Bran 'Power' Top van Uno Dué Go

'Muffin top' is ook een aanduiding van buikvet dat over een te strakke broekrand heen eh... puilt:

Liever een zeemeermin

In Portsmouth (New Hampshire) kwamen we deze muurschildering tegen van het Duitse graffiti-duo Herakut:


Boven de man staat:
"Oh look at the horses and people
how they hurry and trample
and fight"

Naast het meisje:
see! that's why
I'm gonna be a mermaid
when I grow up!

De muurschildering doet mij een beetje griezelig aan. Komt misschien ook omdat ik zeemeerminnen gemene loeders vind... Maar het gedicht waar de eerste zin uit komt, is ook een beetje naargeestig. Het komt uit The Connoisseurs dat Celia Thaxter speciaal voor kinderen heeft geschreven. Het gaat over het waarom van de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865), zoals veel Amerikanen het in die tijd zagen: het bevrijden van de slaven in de zuidelijke staten. In 1891 verscheen het gedicht met dit prentje van twee 'dusky' kinderen die een schilderij van een oorlogstafereel bekijken:


O look at the horses and people!
How they hurry and trample and fight!
And the smoke blowing over the steeple,--
O look, how the guns shine bright!
See this one, this soldier, he's swinging
His sword over head in the air;
How the shot must be leaping and stinging!
See the men falling down everywhere!
Isn't this what the white folks call the war?
I wonder what they are doing it for.

And there's the big flag flying splendid,
White stars pretty red, pretty blue,
All torn. Do you think 'twill be mended,
And fly out again, good as new?
See the blue coats and gray coats, --I'm sorry
They bleed and they suffer and die;
What made all the fighting and worry?
Can you think of the reason why
They killed each other, the gray and the blue?
O dusky children, it was for you!

Dat is even andere koek dan Dikkertje Dap...

Volkstuinen

Onze wandeling via de Emerald Necklace van Jamaica Plain naar Back Bay voerde ons langs volkstuintjes (in collage: foto linksboven). Ze liggen tussen downtown Boston en Fenway Park, het stadion van de Red Sox.


Deze Fenway Victory Gardens zijn in 1942 gestart. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd veel voedsel geëxporteerd naar de troepen in Europa en in de Pacific. Hierdoor ontstond er schaarste aan eten in de VS. President Roosevelt heeft toen de bevolking opgeroepen dit soort moestuinen te beginnen om eigen groente en kruiden te verbouwen. In Boston zijn er toen 49 van dit soort volkstuinen ingericht, ook in Boston Common en de aangrenzende Public Gardens.

Diner

South Street Diner, Boston

SMS-en mag niet, bellen wel

Ik heb al eens eerder verteld over het geslinger op de wegen in Massachusetts. Dit komt niet alleen door het omzeilen van gaten in de weg, maar ook doordat veel mensen met hun mobieltje in hun hand proberen een bocht te maken. De meesten kunnen dat werkelijk niet. Handsfree bellen is hier blijkbaar nog niet aangeslagen.

Volgens de wet in Massachusetts mogen autobestuurders sinds oktober 2010 tijdens het rijden niet meer SMS-en ('texting'), internetten op mobieltje, iPad, laptop enzovoort. Ook niet als je voor een rood verkeerslicht staat te wachten. Bellen tijdens het besturen van een auto mag wel als je 18 of ouder bent. Want dan ben je oud genoeg om goed te kunnen multitasken?

Boete is $100, maar wordt niet als 'moving violation' gerekend en zal niet leiden tot een verhoging van je autoverzekering. Oja, in noodgevallen mag je wel SMS-en en/of bellen tijdens het rijden.

Offerte aanvragen en tekenen

Nadat je een voorselectie hebt gemaakt, kun je de offertes aanvragen.

• Een offerte ('estimate' of 'quote') hoort kosteloos te zijn.


• Kijk uit met scherpgeprijsde online quotes, ze zijn meestal te goed om waar te zijn.
  
  Ga je toch op basis van een online quote met een verhuisbedrijf in zee, dan loop je dikke kans dat er 'ineens' extra kosten bij komen. Dat is heel vervelend als je spullen al op transport zijn en jij weigert de onvoorziene kosten te betalen. Zij hebben namelijk je spullen... De extra kosten verhalen door een rechtzaak aan te spannen werkt misschien nog wel als je binnen één staat verhuist. Maar als je van staat naar staat verhuist heb je ineens niet meer te maken met de wetten van een staat maar je moet dan procederen op federaal niveau. En dat houdt in dat je een flinke zak centen moet meenemen om überhaupt een rechtzaak te beginnen.


• Vraag twee of drie bedrijven om langs te komen voor een offerte. Er wordt een inventarisatielijst gemaakt van alle spullen die mee gaan.


• Zorg dat alle offertes dezelfde onderdelen bevatten. Dat maakt vergelijken makkelijker. Denk aan: opslag, verpakkingsmateriaal, shuttle-truck (als straat niet toegankelijk is voor grote verhuiswagen), in-/uitpakken, dat ze de rommel meenemen na uitpakken ('debris pickup').


• Bedenk ook wat voor soort verzekering je wilt. Bij het contract zit 'Basic Limited Liability' inbegrepen. Deze is wettelijk verplicht maar stelt weinig voor: 30-60 dollarcent per pound per article. Reken dan maar uit hoeveel vergoeding je krijgt voor oma's antieke vaas van een kilo die aan diggelen is gegaan tijdens transport... Er zijn dus allerlei verzekeringen mogelijk die je via de verhuizer of via je eigen verzekeringsagent kunt afsluiten.


• Informeer naar eventuele extra kosten voor het ontbreken (of juist gebruiken) van een lift. Sommige verhuizers rekenen ook extra als de afstand van truck tot huis te lang is.


• Vraag om een 'Binding Price Proposal'. Mocht de verhuizing duurder uitvallen (bijvoorbeeld door hogere benzineprijs), dan betaal je wat is afgesproken. Andersom geldt ook: valt het goedkoper uit, dan krijg je geen geld terug. Bij een 'Not to Exceed'-contract wordt dan wel minder in rekening gebracht.
  
  Wordt de verhuizing duurder omdat je bijvoorbeeld toch meer spullen meeneemt die niet op de inventarisatielijst staan, dan moet het contract natuurlijk worden aangepast en betaal je aanvullende kosten.


• Vraag of je een bezoekje kan brengen aan het bedrijf (de opslag, wagenpark, kantoor). De meeste verhuisbedrijven zullen hier niet moeilijk over doen, brokers wel. Ga je echt kijken, check dan of de naam van het bedrijf op de wagens staat.


• Bij de offerte hoor je een exemplaar te krijgen van Your Rights and Responsibilities When You Move. Verhuizers zijn wettelijk verplicht in de VS om je een exemplaar hiervan te geven als je nog in de planningsfase van de verhuizing zit.


• Als je het DOT-nummer niet hebt kunnen vinden op de website van de verhuizer, vraag deze dan alsnog zodat je de gegevens kunt opvragen bij SAFER, het elektronische systeem van de Department of Transportation. Daar zie je of de verhuizer alleen binnen een staat of ook naar andere staten mag verhuizen en wat voor soort lading ze mogen vervoeren. Een broker herken je aan de aanduiding 'household goods broker'.


• Als ze vertellen dat je vooraf al een (groot) deel van de kosten moet betalen ('deposit'), ga dan niet akkoord. Mijn contactpersoon vertelde zelfs dat het (in Californië?) illegaal is om zo'n vooruitbetaling te vragen. De meeste verhuizers innen het totale verhuisbedrag bij aflevering. Dat kan cash, met creditcard (die je wel vooraf moet doorgeven zodat ze kunnen controleren of je kredietwaardig bent) of met een cashier's check. Dat is een gedekte cheque die je bij de bank haalt. Het bedrag wordt dan direct van je bankrekening afgeschreven, is ondertekend door de bank en de naam van het verhuisbedrijf ('payee') staat er op vermeld.
  
  Ik las net dat het in grote steden zoals New York wel gebruikelijker is dat er een deposit wordt betaald, voor het geval je de verhuizing annuleert en de verhuizer onnodige kosten heeft gemaakt. Zit misschien wat in, zolang het redelijk blijft ($100?). Is de deposit 25% van het totaalbedrag of zelfs meer, dan heb je waarschijnlijk te maken met een 'mover broker'. Deze persoon houdt de deposit als zijn inkomsten en laat je de rest van de verhuizing met de verhuizer vooral zelf uitdokteren.


• Nog een manier om te controleren of je met een broker te maken hebt: als de naam op de offerte afwijkt van de naam die jouw contactpersoon heeft opgegeven.

Contract tekenen
Als je akkoord bent met de offerte, ondertekenen beide partijen. Dit contract is samen met de inventarisatielijst de 'Bill of Lading'. Deze moet je bij je hebben als de spullen worden afgeleverd. Op de dag van inpakken komt daar nog de exacte paklijst bij. Elke doos of object krijgt een nummer en wordt op de lijst vermeld met een korte beschrijving van de inhoud.


Zie ook:
Ons interstate-verhuisverhaal

Betrouwbare verhuizer zoeken

• Er is een verschil tussen verhuisbedrijven en tussenpersonen ('mover brokers'). Bij een broker weet je niet welk bedrijf ('subcontractor') je verhuizing uiteindelijk gaat verzorgen. Misschien regelt de broker wel verschillende subcontractors: eentje die tot halverwege rijdt, een andere die de boel vervolgens verder rijdt. Het liefst heb je dat alles door één bedrijf wordt verzorgd. Als er dan problemen zijn, weet je tenminste waar je terecht kunt.


• Vraag collega's en vrienden naar goede ervaringen, lees reviews op internet, bezoek de websites van de verhuizers.


• Wees voorzichtig met online offertes zonder dat iemand langs komt om een inschatting te maken. Meestal komen ze met een bijzonder aantrekkelijk aanbod, met extra kosten als je eenmaal akkoord bent gegaan (extra verpakkingsmateriaal, extra brandstof, extra kosten voor elke trap die gelopen moet worden...). Heel vervelend als je spullen al onderweg zijn en je ze pas afgeleverd krijgt als je de meerkosten hebt betaald.
  
• Sla verhuizers over die geen adres op hun website hebben staan of het niet willen geven als je belt. Ook als je een bandje te horen krijgt waar niet expliciet de bedrijfsnaam wordt genoemd maar alleen algemene bewoordingen ("You have reached the voicemail of our moving company..."), wees dan voorzichtig.


• Kun je op de website niets vinden over de verzekering van je spullen: zoek verder! Ook als ze stellen dat alle spullen volledig zijn gedekt door hun verzekering, niet geloven.


• Verhuisbedrijven en brokers moeten een (US)DOT-nummer hebben. Dit nummer staat meestal op de website vermeld en zal op alle papieren (offerte, contract, paklijst) staan. Het geeft aan dat de verhuizer/broker een licensie van de Department of Transport heeft, de landelijke overheid dus. Veel verhuizers hebben ook een MC- of MX-nummer, een restant van een oud -in 1995 uitgefaseerd- controlesysteem voor verhuizers. Ze gebruiken het nummer nog steeds om aan te geven dat ze al lang bestaan (en daaruit zou je kunnen afleiden dat ze dus betrouwbaar zijn).
  
  Controleer het DOT-nummer bij SAFER, een elektronisch systeem van de Department of Transportation. Je ziet dan of de verhuizer alleen binnen een staat of ook naar andere staten mag verhuizen. De soort lading staat ook vermeld, bijvoorbeeld alleen 'household goods' of ook 'motor vehicles' (handig als je een auto meeneemt maar niet zelf wilt rijden). Verder kun je de veiligheidsscore zien. Een broker herken je aan de aanduiding 'household goods broker'.


• Nog een plek waar je zou kunnen kijken: bij Better Business Bureau kun je opvragen hoeveel klachten daar zijn binnengekomen voor het bedrijf en hoeveel er zijn opgelost. Veel verhuizers zijn BBB-geaccrediteerd, maar ook van bedrijven die niet zijn aangesloten kun je bij BBB de score opvragen. A+ is erg goed, F is het slechtst.


• De website Protect Your Move van de US Department of Transportation biedt tips om de fraudeurs te vermijden.

Kies twee of drie verhuisbedrijven om een offerte te vragen.

Toch liever zelf verhuizen?
Je kunt een verhuiswagen huren bij bijvoorbeeld U-Haul. Je hebt geen speciaal rijbewijs nodig voor deze wagens. Bij interstate verhuizingen: vraag na of je de staat uit mag met de verhuiswagen en of je de wagen op eindbestemming kunt inleveren.

Handig, je kunt ook een deel van de verhuizing uitbesteden: via de website van U-Haul of via Movinghelp.com kun je mensen inhuren voor in-/uitpakken, in-/uitladen, schoonmaken (weet niet wat dat precies inhoudt, ik vermoed het opruimen van de dozen en bubbelplastic) en het rijden van de verhuiswagen.

Zie ook:
Ons interstate-verhuisverhaal