dinsdag 1 december 2009

Jelly Belly Mania

Jaren geleden hadden we in Nederland al een Jelly Beans-manie. Je kon ze toen bij Jamin tappen uit die buizen die aan de muur hangen. Elk boontje heeft z'n eigen smaak en je kunt ze combineren om een nieuwe smaak te krijgen. Er is zelfs een 'receptenboekje' voor.


Een eenvoudig recept


Voor de grote mond

Op een gegeven moment had Jamin genoeg van de Jelly Beans en moesten we het doen met de cadeautjes die vrienden en collega's uit de VS meenamen. En nu wonen we in het land van de Jelly Bean! Sterker nog, de Jelly Bean die Frank en ik kennen is in 1976 in Oakland, Californie geboren. Tegenwoordig staat de Jelly Belly-fabriek in Fairfield, CA. Al hebben ze ook een fabriek in Wisconsin en sinds kort ook een in Thailand. Er zijn ook andere jelly-beanfabrikanten, maar Jelly Belly is de grootste (en maakt de lekkerste).

Turks fruit, Pasen en oorlog
Eigenlijk is de jelly bean al veel ouder. Het binnenwerk lijkt verdacht veel op Turks fruit (Turkish Delight) dat al zo'n 500 jaar bestaat. De harde buitenkant is hetzelfde suikerglazuur als van suikerbonen (doop- of bruidssuikers). Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) bedacht iemand om de jelly bean te sturen naar de Amerikaanse soldaten in het veld. In de 30-er jaren (20e eeuw) werd de jelly bean door z'n eivorm een populaire Paastraktatie en tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de jelly beans een goede plaatsvervangers voor chocolade. Er ontstond namelijk een chocoladetekort in de VS, omdat die naar de troepen overzees werden verscheept.



Natuurlijk, maar daarom gezond?
Pas in 1976 is de Jelly Belly jelly bean ontstaan, gemaakt met natuurlijke smaken. Daar gebruiken ze vruchtensappen en -purees voor. De eerste smaken waren: Very Cherry, Lemon, Cream Soda, Tangerine, Green Apple, Root Beer, Grape and Licorice. Inmiddels zijn er vijftig verschillende smaken, maar de klassiekers zijn nog steeds erg populair.

Rondleiding in de fabriek
We wisten al dat je een rondleiding door de Jelly Belly-fabriek kon krijgen. Toen vrienden van ons heel enthousiast daarover vertelden, hebben wij de rondleiding hoog op onze uitstapjeslijst gezet. Wordt vervolgd...


Voorproefje van de tour

maandag 30 november 2009

Trans-Siberian Orchestra

Als je wel 'ns in Amerika op vakantie bent geweest weet je het: de muziek op de radio is in Amerika anders dan je in Nederland gewend bent. En dan bedoel ik niet alleen dat je Marco Borsato en Frans Bauer moet missen. De hele muziekstijl is hier gewoon net even anders. Het zal ongetwijfeld ook liggen aan de zenders waar we naar luisteren, maar het afgelopen jaar zijn we behoorlijk gewend geraakt aan Tom Petty, Journey, ZZ Top, Pink Floyd en Bruce Springsteen.

In dit seizoen is er echter één band waar de radio's van overlopen: Trans-Siberian Orchestra. Waarschijnlijk heb je er nog nooit van gehoord, maar dat gaat vandaag veranderen. Trans-Siberian Orchestra is namelijk de beste manier voor mensen die van 'n beetje rockmuziek houden om in de kerststemming te komen.

De ingrediënten zijn eenvoudig. Men neme:
  • een hard-rockband
  • een stapel traditionele kerstliedjes
  • een vleugje progressieve rock
  • symphonische metal naar smaak
  • klop het geheel lekker bombastisch op met 'n flinke dosis Pink Floyd

En voila... Trans-Siberian Orchestra (TSO voor de kenners). Mocht je ze nog niet hebben opgezocht, ga eerst even luisteren op hun website voor je verder leest. Of kijk hier:


Zoals ik al zei: heerlijke takkeherrie in kerstsfeer.

Wij zijn gisteren naar de show van TSO West in het HP Pavilion in San Jose geweest. Fantastisch wat 'n ervaring. Drie snoeiharde gitaren, 'n oorverdovende drum en twee toetsenisten. Dat kennen we wel van 'n metalband. Maar ook: 'n verteller, twee violisten, 'n strijkensemble, 'n koor en 'n paar handen vol solozangers en -zangeressen. Combineer dat met 'n perfect uitgevoerde licht- en vuurshow en je snapt dat ik me tweeënhalf uur uitstekend vermaakt heb.

De foto's zeggen vast ook genoeg:
 
de violisten strijden op 'n verhoging

 
de lichtshow was fantastisch

 
het koor - lang blond haar is 'n aanbeveling


het werd soms behoorlijk warm in de zaal van de vuureffecten


laserlicht dat de zaal inschijnt

Trans-Siberian Orchestra toert elk jaar van eind November tot begin Januari het land door. Ze moeten zich immers tot het kerstseizoen beperken. Omdat ze maar betrekkelijk weinig tijd hebben, zijn er steeds twee bands op toernee: TSO East en TSO West. Beiden spelen dezelfde show, maar met andere muzikanten en zangers.

Zie ook:

zondag 29 november 2009

Turkey Day Game Final

Het American Football-seizoen voor high schools eindigt op Thanksgiving. Vincents team, de Galileo Lions uit San Francisco, stond die dag in de finale van de 16e stadskampioenschap tegen de titelverdediger de Lincoln Mustangs. De Lions hebben de Mustangs flink ingemaakt met 35-0. Go Gal! G-House Rules!


Allemaal langs de lijn


Naar de volgende lijn lopen


Vincent (bij het 40-yard bord) observeert z'n team


Paars/oranje/zwart is de kleurcombo van de Galileo Lions. Wij hadden meer oranje met een paars accent ;)

zaterdag 28 november 2009

Thanksgiving Dinner

Dit jaar is het een vegetarische Thanksgiving-dis geworden. We hebben geen gevulde kalkoen nodig om dankbaar te zijn, en ook geen vleesvervangend product wat op een echt stuk vlees moet lijken. Al blijf ik wel benieuwd naar de Tofurkey...

Na de football-finale zijn Esmarij en ik gaan koken, terwijl de mannen over het werk praatten en nog wat football op tv keken.



Wat we op het menu hadden staan? Eerst de zoete spijzen: pineapple & cheese casserole (jum!) en sweet potato & marsmallow casserole (jum!). Minder zoet, maar ook erg lekker: de Big & Chunky Applesauce van Trader Joe's. Tegenover het zoete geweld hadden we spruitjes in een citroensausje, salade en knoflookbrood. En als toet hadden we verse aardbeien met yoghurt.

De recepten volgen!

vrijdag 27 november 2009

Black Friday

Black Friday is het officiele startpunt voor het doen van je kerstinkopen. Sommige grote winkelketens gooien om middernacht de deuren open en hebben te gekke aanbiedingen. Sommige mensen staan dan ook de avond er voor al voor de deur te posten.


Best Buy is een soort MediaMarkt

Waarom het Zwarte Vrijdag heet? Hoogstwaarschijnlijk omdat het op straat zwart ziet van alle mensen die koopjes willen scoren. Een andere theorie is dat op die dag de winkeliers in de zwarte cijfers komen te staan. Boekhoudkundig betekent 'zwart = WINST'.

Misschien dat we vandaag een kijkje gaan nemen bij de Great Mall. Maar dan gaan we wel met de lightrail en niet met de auto, zoals vorig jaar...

Zie ook:
- Meer over Black Friday
- Eerder op onze blog: Was dat nou slim?

donderdag 26 november 2009

Happy Thanksgiving!

Elke vierde donderdag van november vieren de Amerikanen Thanksgiving Day. De hele familie komt dan bij elkaar. Ze gaan naar een American Football wedstrijd, eten gevulde kalkoen, aardappelpuree, cranberriesaus, sperziebonen, mais en pompoen- en/of pecannotentaart en vertellen elkaar waarvoor ze dankbaar zijn.

Kerst of Thanksgiving?
We dachten dat kerstmis een groter feest was, maar als je kijkt naar de winkelopeningstijden dan is T-Day belangrijker. Op Thanksgiving zijn alle supermarkten dicht, terwijl ze met kerst beperkt open zijn. Dat zegt toch wel wat ;) Sommige (elektronica)zaken zijn wel open op Thanksgiving en beginnen dan al met een voorproefje op de volgende dag: Black Friday. Dan stunten de meeste warenhuizen met idiote aanbiedingen waardoor er massa's mensen op de winkel afkomen. Gelukkig is Black Friday ook een vrije dag, dus tijd zat om in de rij te staan.


Gobble Gobble

Amerikaanse Thanksgiving
Van oorsprong is Thanksgiving een algemeen christelijk gebruik om God vlak voor het begin van de Advent (periode voor kerst, startend op zondag tussen 27 november en 3 december), te danken voor de oogst en voor je zegeningen in het algemeen.

Thanksgiving zoals de Amerikanen het kennen, stamt uit 1621 toen Engelse kolonisten in Plymouth, Massachusetts. Na een mislukte oogst in Europaen een zware boottocht kwamen deze kolonisten in de Nieuwe Wereld aan. Met hulp van de indianen die in het gebied woonden, slaagde de eerste oogst van de kolonisten. Dit vierden ze met een gezamenlijk oogstfeest, waarbij er kalkoen, zoete aardappelen, aardappelpuree en jus, mais en andere seizoensgroenten op het menu stonden. Deze gerechten zie je vandaag de dag terug op de eettafels.



Er zijn her en der Thanksgiving-optochten en dan moet je je natuurlijk gepast kleden:



Wat wij vandaag doen
We gaan met Vincent en Esmarij naar de Turkey Day Game (American Football) in San Francisco. Het high school team dat Vincent traint, speelt die dag de seizoensfinale. We gaan niet verkleed, al zal ik mijn kast wel even doorspitten voor paarse en oranje kledingstukken (de kleuren van Vincents team). Daarna gaan Esmarij en ik een Thanksgivingmaaltijd maken en opeten. Daar mogen Frank en Vincent ook aan meedoen.

Zie ook:
- Meer Thanksgiving-gerelateerde posts op onze blog

woensdag 25 november 2009

John W. Christian Greenbelt

De John W. Christian Greenbelt is 'n strook groen van zo'n 4 kilometer die van oost naar west door 'n deel van Sunnyvale loopt. Door de groenstrook loopt 'n wandel/fietspad.



In het oosten begint de Greenbelt net voorbij het Mercado-winkelcentrum, zo'n 3 kilometer van ons huis:


View Larger Map

Je ziet het al 'n beetje, echt breed en begroeid is het niet. Maar het is wel leuk aangelegd en er zijn zeker slechtere manieren om parallel aan de 101 te fietsen.

Let op: je deelt het pad met voetgangers - en volgens mij hebben die voorrang. Ze zijn hier sowieso nog steeds niet heel erg gewend aan fietsers, dus het kan geen kwaad om even te bellen als je inhaalt.

De kruisingen met de wegen zijn gelijkvloers en grotendeels zonder stoplichten. Gelukkig zijn de straten die je kruist meestal vrij rustig.

De eerste lastig kruising (als je van oost naar west fietsts) is die met Lawrence Expressway.


View Larger Map

Je komt van rechtsonder over het pad door het groen. Je gaat rechtsaf Blazingwood Drive op en gaat dan via de O---O Lawrence over. Let goed op, want de traverse is nogal goed verstopt.

Verbaas je gerust even over de bushalte aan Lawrence. Respect voor degene die daar 's avonds laat zonder zorgen op 'n bus gaat staan wachten.


View Larger Map

Ben je Lawrence eenmaal over, dan kom je al vrij snel bij Lakewood Park. Wriemel je daar rustig doorheen. Er worden veel feestjes en barbecues gehouden, maar wij kwamen laatst ineens in 'n stel middeleeuwse soldaten terecht. Ze waren aan het oefenen voor hun LARP-avonturen. Hoe dan ook: rij voorzichtig.

Fair Oaks is de tweede vervelende kruising. Dit keer eentje met stoplichten, maar ook met veel verkeer. Heb je deze kruising geslecht, volg dan Weddell Drive tot net voor n grote parkeerplaats. Daar kun je rechtsaf het laatste stuk van de Greenbelt volgen.

Wij hebben de John W. Christian Greenbelt gevolgd tot Boregas Avenue. Hij loopt hierna nog 'n paar honderd meter door, maar voor ons was dit ver genoeg.


View Larger Map

Als je namelijk op Boregas linksaf (naar het zuiden) gaat, kom je precies uit bij de fietsersbrug over de 101 snelweg.


View Larger Map

Ben je de snelweg eenmaal over, dan liggen de routes naar downtown Sunnyvale en Mountain View voor je open.

Zie ook: